به گزارش "ورزش سه"، امیدوارکننده‌ترین تفاوت پرسپولیس مهدی تارتار با نسخه‌های اخیر این تیم را باید مقابل دروازه حریفان جست‌وجو کرد. سرخ‌ها از شش مسابقه ابتدایی خود ۱۳ امتیاز گرفته‌اند که بهترین شروع آنها در مقایسه با پنج فصل گذشته نیست، اما رسیدن به ۱۲ گل زده، شاخصی است که تیم فعلی را از تمام شروع‌های این دوره متمایز می‌کند. پرسپولیس حالا به‌طور میانگین در هر مسابقه دو گل می‌زند، آن هم در شرایطی که تغییر کادر فنی و جابه‌جایی حدود نیمی از نفرات، این تیم را وارد مرحله تازه‌ای کرده است.

فاصله با فصل گذشته، بیش از هر مقایسه دیگری به چشم می‌آید. پرسپولیس در شش مسابقه نخست فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۵ شکست نخورده بود، اما پنج تساوی و تنها یک پیروزی، حاصل کارش را به هشت امتیاز محدود کرد. تیم تارتار یک شکست در کارنامه دارد، ولی چهار برد و یک تساوی، پنج امتیاز بیشتر برایش به همراه آورده است. سرخ‌ها این بار به جای حفظ شکست‌ناپذیری با تساوی‌های متعدد، بیشتر طعم پیروزی را چشیده‌اند.

این تغییر در نتایج، ارتباط روشنی با آمار گلزنی دارد. پرسپولیس فصل گذشته در همین تعداد مسابقه فقط چهار بار دروازه حریفان را باز کرده بود، در حالی که تیم فعلی ۱۲ گل زده است. نکته مهم‌تر اینکه تعداد گل‌های خورده هر دو تیم یکسان و برابر با سه گل است. بنابراین، دست‌کم در آمار شش بازی نخست، افزایش قدرت هجومی با بالا رفتن تعداد گل‌های دریافتی همراه نشده است. تفاضل گل نیز از مثبت یک به مثبت ۹ رسیده تا فاصله دو شروع، روشن‌تر شود.

با این حال، برتری هجومی به معنای ثبت بهترین کارنامه امتیازی نیست. پرسپولیس در دو فصل ۱۴۰۱-۱۴۰۲ و ۱۴۰۲-۱۴۰۳، شش مسابقه ابتدایی را با چهار برد و دو تساوی پشت سر گذاشت و ۱۴ امتیاز گرفت. هر دو فصل نیز در نهایت به قهرمانی سرخ‌ها انجامید. تیم تارتار از نظر تعداد پیروزی با آن دو تیم برابر است، اما تفاوت یک شکست با یک تساوی، آن را یک امتیاز عقب‌تر قرار می‌دهد.

مقایسه با شروع دوران خوان کارلوس گاریدو نیز نیازمند دقت است. پرسپولیس در پایان هفته ششم فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴، از پنج بازی ۱۱ امتیاز داشت و دیدار هفته چهارم مقابل گل‌گهر هنوز برگزار نشده بود. آن مسابقه بعدها با پیروزی یک‌برصفر سرخ‌ها به پایان رسید و مجموع امتیاز بازی‌های مربوط به شش هفته نخست را به ۱۴ رساند. با این حال، این عدد را نباید با امتیاز واقعی تیم در پایان هفته ششم یکی دانست یا بدون توجه به زمان برگزاری بازی معوقه، مبنای مقایسه مستقیم قرار داد.

از نظر دفاعی نیز تیم فعلی آمار قابل قبولی دارد، اما رکورددار این دوره نیست. دریافت سه گل در شش مسابقه، با سه فصل دیگر این مقایسه برابر است و پرسپولیس فصل ۱۴۰۱-۱۴۰۲ با دو گل خورده، شروع بهتری داشت. آنچه تیم تارتار را جلو می‌اندازد، همان ۱۲ گل زده است که حتی از آمار ۹ گلِ فصل ۱۴۰۲-۱۴۰۳، بهترین عملکرد هجومی پنج فصل قبل در این بازه، نیز بیشتر است.

پرسپولیس با میانگین حدود ۲.۱۷ امتیاز از هر مسابقه به تعطیلات رسیده، اما مسیر این فصل طولانی‌تر از گذشته است. با ۱۸ تیمی شدن لیگ، هر تیم باید ۳۴ مسابقه برگزار کند و مقایسه امتیاز نهایی با فصل‌های ۳۰ مسابقه‌ای، بدون توجه به این تفاوت معنای دقیقی ندارد. برای تیم تارتار، حفظ میانگین امتیازگیری و استمرار همین قدرت گلزنی اهمیت بیشتری از مقایسه صرف مجموع امتیازها خواهد داشت.

شش مسابقه برای قضاوت نهایی درباره تیمی با این حجم از تغییر کافی نیست، اما نشانه امیدوارکننده پرسپولیس مشخص است: تیمی که فصل گذشته در این مقطع به سختی گل می‌زد و پیروز می‌شد، حالا با همان تعداد گل خورده، سه برابر گل زده و چهار برابر برد به دست آورده است. تداوم این تفاوت در هفته‌های پیش رو، مهم‌ترین آزمون پرسپولیس تارتار خواهد بود.