دنیای اقتصاد: دونالد ترامپ با پیشبرد همزمان چند پرونده جنجالی در عرصه سیاست خارجی و داخلی، مناسبات سنتی واشنگتن با متحدان اروپایی و نهادهای داخلی آمریکا را دستخوش تحولات تازه‌ای کرده است. دولت آمریکا از یک‌سو به توافقی راهبردی درباره گرینلند دست یافته و حضور نظامی خود را در اروپا بازنگری می‌کند و از سوی دیگر رویارویی خود را با رسانه‌های منتقد تشدید کرده است.

بر اساس توافق تازه‌ای که قرار است در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل میان واشنگتن، کپنهاگ و نوک (پایتخت گرینلند) به امضا برسد و هنوز نیازمند تصویب پارلمان‌های دانمارک و گرینلند است، آمریکا دسترسی و نظارت امنیتی گسترده‌تری بر گرینلند پیدا خواهد کرد.  ترامپ این توافق را دستاوردی بزرگ برای منافع ملی آمریکا خوانده و تاکید کرده که رقبای واشنگتن بدون مجوز کتبی حق تاسیس پایگاه در این جزیره راهبردی قطب شمال را نخواهند داشت. با این حال، دو طرف این توافق را با ادبیاتی کاملا متفاوت توصیف کرده‌اند. به نوشته نیویورک‌تایمز، مقامات دانمارک و گرینلند تایید نکرده‌اند که آمریکا چنین حق وتویی به‌دست آورده و دو منبع نزدیک به مذاکرات گفته‌اند ادعای ترامپ درباره کنترل دائمی بر امنیت گرینلند، میزان اختیارات تازه واشنگتن را بزرگ‌نمایی می‌کند. یکی از مقامات نظامی آمریکا نیز تصریح کرده که ارتش این کشور بر اساس این توافق با همتایان دانمارکی و گرینلندی خود همکاری خواهد کرد، نه اینکه بر آنها اعمال کنترل کند. در مقابل، مقامات دانمارک و گرینلند اعلام کرده‌اند که این پیمان بدون خدشه به حاکمیت ملی و حق خودمختاری آنها حاصل شده و تنش‌های طولانی‌مدت اخیر را مهار می‌کند. شبکه الجزیره در تحلیل این رویداد گزارش داد که ترامپ هرچند از خواسته اولیه خود برای الحاق رسمی گرینلند عقب‌نشینی کرده، اما عملا به اهداف اصلی‌اش برای استقرار سامانه‌های رهگیر، تجهیزات راداری و مهار نفوذ روسیه و چین در قطب شمال دست یافته است؛ هرچند اشاره‌ای به بهره‌برداری از منابع معدنی کم‌یاب در متن نهایی دیده نمی‌شود.

در همین حال، مناسبات امنیتی واشنگتن با متحدان اروپایی در ناتو با چالش‌های عمیق‌تری روبه‌رو شده است. براساس گزارش دیگری از الجزیره، پنتاگون در حال بررسی گزینه‌هایی برای کاهش چشم‌گیر نیروهای خود در قاره سبز است. نخستین گزینه، خروج یک‌سوم از 68هزار نظامی مستقر در اروپا و عمدتا از پایگاه‌های آلمان، ایتالیا و اسپانیاست. گزینه دوم که رادیکال‌تر توصیف شده، خروج 40هزار نیرو به همراه هواپیماها، شناورها و تجهیزات نظامی است. گزینه سوم نیز جابه‌جایی نیروها از اروپای مرکزی و غربی به جناح شرقی ناتو و نزدیک‌تر به مرزهای روسیه است. این تصمیم در واکنش به خودداری پایتخت‌های اروپایی از واگذاری پایگاه‌های هوایی خود به ارتش آمریکا در جریان تنش‌های نظامی با ایران و نیز اختلاف‌نظرهای مداوم بر سر سهم هزینه‌های دفاعی و تعرفه‌های تجاری اتخاذ می‌شود. پیتر هگست، وزیر دفاع آمریکا، این رویکرد اروپا را غیرقابل‌قبول دانسته و خواستار واگذاری کامل مسوولیت دفاعی قاره به خود کشورهای اروپایی شده است و انتظار می‌رود تصمیم نهایی خود را تا ششم نوامبر (پانزده آبان) اعلام کند. تحلیلگران معتقدند چنین اقدامی گرچه توان بازدارندگی سنتی ناتو را متزلزل می‌کند، اما پیامد مستقیم بازتعریف راهبردی آمریکا در تغییر اولویت‌های نظامی خود به سوی خاورمیانه و شرق آسیا به شمار می‌رود.

دامنه رویکرد تهاجمی کاخ سفید به مرزهای خارجی محدود نمانده و فضای رسانه‌ای داخل آمریکا را نیز هدف قرار داده است. به گزارش روزنامه نیویورک‌تایمز، ترامپ ورود خبرنگاران شبکه‌های سی‌ان‌ان، ام‌اس نو و نشریه پولیتیکو به کاخ سفید را ممنوع اعلام کرده و این رسانه‌ها را به تولید اخبار جعلی و تلاش هدفمند برای تضعیف دولت متهم ساخته است. با این حال روشن نیست این ممنوعیت در عمل چگونه اجرا خواهد شد؛ خبرنگاران این رسانه‌ها روز جمعه طبق روال عادی در محوطه کاخ سفید مشغول کار بودند و نشانه‌ای از اخراج قریب‌الوقوع آنها دیده نمی‌شد. این اقدام با واکنش شدید نهادهای حقوقی و انجمن خبرنگاران کاخ سفید مواجه شده است؛ زیرا منع دسترسی خبرنگاران به دلیل محتوای گزارش‌هایشان، نقض آشکار متمم اول قانون اساسی آمریکا درباره آزادی مطبوعات تلقی می‌شود. رسانه‌های تحریم‌شده نیز از احتمال پیگیری حقوقی این تصمیم در مراجع قضایی خبر داده‌اند تا پرونده‌ای تازه بر کشمکش‌های حقوقی و سیاسی جاری در واشنگتن گشوده شود.