به نقل از خبرآنلاین، درحالی که مدیران سازمان بهزیستی، سیاست های جدید محدودکننده کمک هزینه لوازم بهداشتی را مبتنی بر عدالت می خوانند، جامعه هدف بهزیستی، این رویکرد را تقلیل مفهوم حمایت به شاخص های صرفاً بیولوژیک و تلاشی برای شانه خالی کردن از بار مسئولیت می دانند؛ رویکردی که به جای تسهیل گری، به مانع تراشی گرایش دارد.

مدیرکل دفتر توان بخشی آموزشی، حرفه ای و توانپزشکی سازمان بهزیستی کشور با رد قطع کمک هزینه لوازم بهداشتی برای 13 هزار فرد دارای معلولیت، گفت: برای پرداخت کمک هزینه تهیه لوازم بهداشتی بودجه داریم، هیچ فرد واجد شرایطی پشت نوبت نیست و هیچ فرد آسیب دیده نخاعی که تحت پوشش سازمان باشد وجود ندارد که این کمک هزینه به او پرداخت نشود.

زهرا نوع پرست افزود: اما این کمک هزینه فقط به افراد فاقد کنترل رفع و ادرار تعلق می گیرد. چون اینجا کمیته امداد نیست، بهزیستی است و کار بهزیستی تخصصی است. در مورد این کمک هزینه، شاخص بی اختیاری کنترل ادرار مبنای پرداخت است. ممکن است معلولیت برخی شدید باشد؛ اما به دلیل داشتن کنترل ادرار یا دفع این کمک هزینه به آنها تعلق نگیرد و برخی باوجود معلولیت خفیف یا متوسط به دلیل نداشتن اختیار کنترل ادرار، از این کمک هزینه بهره مند شوند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا در مردادماه کمک هزینه تهیه لوازم بهداشتی هیچ فرد دارای معلولیتی قطع نشده است، گفت: ممکن است قطع شده باشد و اگر شده باشد کار استان هاست. این کمک هزینه ویژه معلولیت های شدید و خیلی شدید نیست و طبعاً افرادی که در سامانه مربوط به این کمک هزینه کد مربوطه را دریافت نکنند حذف خواهند شد و افراد دیگری جایگزین آنها می شوند و این اقدام مبتنی بر عدالت است.

مدیرکل دفتر توان بخشی آموزشی، حرفه ای و توانپزشکی سازمان بهزیستی کشور ادامه داد: شاخص کنترل ادرار از سال گذشته مبنای پرداخت کمک هزینه لوازم بهداشتی قرار گرفته، از ابتدای امسال هم سامانه ای برای این اقدام فعال شده و 6 شاخص برای بی اختیار دفع و ادرار در آن تعریف شده و این کمک هزینه تنها به افرادی پرداخت می شود که در این سامانه کد دریافت کمک هزینه لوازم بهداشتی را دریافت کنند.

نوع پرست با بیان اینکه این کمک هزینه بسته به شدت بی اختیاری افراد در کنترل ادرار، از 1 و نیم تا 3 میلیون تومان متغیر است، گفت: شرایط افراد دارای آسیب نخاعی از گردن با آسیب دیدگان نخاع از کمر هم تفکیک شده و این تفکیک مبلغ کمک هزینه آنها را بات هم متفاوت کرده است.

این مسئول با تصریح این مطلب که ما از رشد تجهیزات عقب مانده ایم و خانواده ها در این زمینه مشکلات زیادی دارند، سرانه پرداختی کمک هزینه لوازم بهداشتی که توسط بهزیستی پرداخت می شود را ناچیز دانست و اذعان داشت: باتوجه به تورم و شرایط فعلی کشور حداقل مبلغ این کمک هزینه باید 8 میلیون تومان باشد. ما هم برای افزایش مبلغ این کمک هزینه مکاتبات و تلاش های زیادی داشته ایم که هنوز نتیجه ای نداشته است.

به گفته نوع پرست بر اساس آمار ثبت شده در سامانه مربوطه در مردادماه تعداد معلولین دریافت کننده کمک هزینه تهیه لوازم بهداشتی حدود 147 هزار نفر بوده اند که این تعداد تا پایان شهریورماه به بیش از 148 هزار نفر خواهد رسید.

وی خاطرنشان کرد: به اعتراض معترضین رسیدگی می شود، همه افراد می توانند مجدداً در کمیسیون پزشکی شرکت کرده و شرایطشان را دوباره مورد بررسی قرار دهند.

اگرچه داشتن معیار و شاخص در همه زمینه ها سودمند است؛ اما اعمال سخت گیرانه آن در مورد معلولین آن هم در شرایط اقتصادی سخت کنونی، چندان نزدیک به عدالت به نظر نمی آید و تقلیل دادن مفهوم حمایت از معلولیت به شاخص های صرفاً بیولوژیکی مانند کنترل ادرار و دفع ، به معنای نادیده گرفتن واقعیت های پیچیده و چندبعدی زندگی با معلولیت، خواهد بود.

وقتی سازمان بهزیستی با ادعای تخصصی بودن کار دسترسی به کمک هزینه را تنها به کدها و شاخص های بالینی محدود می کند، در واقع چنین به نظر می رسد که این سازمان برای کاستن مسئولیت اصلی خود دنبال بهانه است.

بسیاری از افراد دارای معلولیت از جمله طیف اوتیسم، فارغ از نداشتن کنترل دفع و ادرار، به دلیل مشکلات حسی، شناختی و عدم استقلال در فعالیت های روزمره، نیازمند حمایت های مستمر و لوازم خاص بهداشتی هستند و نامیدن شاخص های سخت گیرانه و بوروکراتیک به عنوان عدالت ، در واقع تلاشی برای توجیه محروم سازی بخش بزرگی از جامعه هدف است که به جای دریافت حمایت، باید دائم در حال اثبات ناتوانی خود در کمیسیون های پزشکی باشند.

قدرمسلم، سازمان بهزیستی باید برای رفاه تمام توان خواهان تلاش کند؛ اما اکنون این سیستم به جای تسهیلگری، به مانع تراشی روی آورده و خانواده ها را در صف های انتظار و پیچ وخم های سامانه های ناقص گرفتار کرده است. اگر این سازمان به برقراری عدالت اعتقاد دارد باید بداند عدالت یعنی حمایت بی قیدوشرط از تمامی خانواده های دارای عضو دارای معلولیت، نه شرطی کردن حق حیات و بهداشت بر اساس اینکه فرد در کدام کد یا سامانه تعریف شده است.

اگر پای مشکلات اعتباری سازمان بهزیستی در میان نبود، باز در پرداخت این کمک هزینه ناچیز به معلولین، این میزان شاخص گذاری صورت می گرفت؟ قطعاً نه و پس می توان گفت، بهزیستی به جای تلاش برای افزایش اعتبارات خود، به دنبال بهانه هایی برای کاهش حمایت از جامعه هدف خود است.

پس از اقداماتی مانند سکوت در مقابل دهک بندی ناعادلانه معلولان و تقلیل شأن کمیسیون های پزشکی بهزیستی به حضور پزشکان عمومی فاقد تخصص در حوزه معلولیت برای کاهش شدت معلولیت افراد و کاهش دایره خدمت دهی و تحقق هدف کاهش هزینه ها، این بار متوسل شدن به شاخص گذاری تحقیرآمیزی چون کنترل ادرار، خبر دردناکی است که به فروپاشی نظام حمایت از آسیب دیدگان اشاره دارد.

سازمان بهزیستی در شرایط فعلی کشور، باید دنبال بهانه هایی برای افزایش حمایت از معلولان بگردد و حمایت از آنان را عدالت و حق مسلم اجتماعی معرفی کند. از این سازمان انتظار می رود به جای شاخص های بیولوژیک، نیاز واقعی معلولان را مبنا قرار دهند. از ورای بوروکراسی سلبی به مسئولیت تاریخی و انسانی خود را در قبال جامعه هدف بازگردد و برای پرداخت اندک حمایت ها، به شاخص های ساختگی پناه نبرد.