به گزارش ورزش سه، برای آنالیز سبک بازی چین نیازی به فرمول‌های پیچیده نیست؛ آمارها واضح است که تمرکز مطلق هجومی این تیم روی نفوذ به عمق دفاع و کسب امتیاز از نزدیک‌ترین فاصله ممکن به سبد است. تیم ملی چین در طول ۵ بازی گذشته خود تنها ۱۲۶ اقدام به پرتاب سه امتیازی داشته که از این تعداد، ۴۳ شوت وارد سبد شده است (میانگین ۸.۶ پرتاب موفق در هر بازی با درصد متوسط ۳۴٪)، آن‌ها تمایل چندانی به بازی پیرامونی و شوت‌های راه دور ندارند و بازی به نسبت تقابل با کره جنوبی کاملا عوض خواهد شد! 

آن‌ها در هر مسابقه میانگین خیره‌کننده ۳۷.۶ امتیاز را درست از زیر سبد یا فاصله بسیار نزدیک به آن کسب کرده‌اند (مجموع ۱۸۸ امتیاز در تورنمنت). نرخ موفقیت شوت‌های دو امتیازی چین ۵۹ درصد (۱۳۶ موفق از ۲۲۹ اقدام) است که در سطح مسابقات آسیایی یک رکورد فوق‌العاده به شمار می‌رود. حریفان چین در مواجهه با این استراتژی کاملاً عاجز بوده‌اند و تنها ۴۷ درصد شوت‌های دو امتیازی خود را تبدیل به گل کرده‌اند و آنها در دفاع زیر سبدشان هم بی‌نقص هستند! 

حالا دوباره سرنوشت ما به شوت‌های سه امتیازی گره خورده و بازیکنان ایران باید آماری کاملا متفاوت به نسبت بازی با کره را ثبت کنند و در منطقه پیرامونی موفق‌تر عمل کنند تا شانس مدال در این مسابقه ممکن شود! 

چینی‌ها شش بازیکن بالای دو متر در اسکوادشان دارند که بلندترین آنها یو جیاهو 2.21 سانتی‌متری است و این در حالی است که ایران فقط با یک‌سنتر تخصصی سالار منجی وارد مسابقات شده، سالار طاهری به تیم باشگاهی‌اش در اروپا رفت و حسن علی‌اکبری به دلیل مصدومیت به ایران بازگشت و بازهم به یک راه می‌رسیم، باید آنقدر در شوت‌زنی خوب باشیم که حریف را مجبور به امتیازهای پیرامونی کنیم!