در حالی که دونالد ترامپ همچنان بر فضای سیاسی جمهوری‌خواهان سلطه دارد، نشانه‌ها از آغاز رقابت زودهنگام برای جانشینی او در انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 حکایت دارد.

خبرگزاری فارس: با نزدیک شدن به نیمه دوم دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، بحث درباره آینده حزب جمهوری‌خواه پس از ترامپ به‌تدریج جدی‌تر می‌شود و برخی چهره‌های سرشناس این حزب خود را برای رقابت‌های انتخاباتی سال 2028 آماده می‌کنند.

بر اساس رتبه‌بندی نشریه «هیل»، جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهور آمریکا، جدی‌ترین گزینه برای جانشینی ترامپ محسوب می‌شود. ونس 42 ساله از حمایت بخش مهمی از حلقه نزدیک به ترامپ و پایگاه «ماگا» برخوردار است و طی دوره معاونت خود نیز به یکی از مدافعان اصلی پیام‌های راست‌گرایانه و پوپولیستی ترامپ تبدیل شده است.

با این حال، حتی در مورد ونس نیز اطمینانی برای پیروزی در انتخابات درون‌حزبی جمهوری‌خواهان وجود ندارد. مشخص نیست ترامپ از او حمایت خواهد کرد یا نه و منتقدان نیز درباره مهارت سیاسی و کاریزمای او تردید دارند.

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، در رتبه دوم قرار گرفته است. روبیو که سابقه طولانی در سیاست ملی دارد، در نظرسنجی اخیر کالج «امرسون» در رقابت‌های فرضی با چند نامزد احتمالی دموکرات، در برخی موارد عملکرد بهتری از ونس داشته است.

روبیو از یک سو مواضع تندروانه‌ای در سیاست خارجی، از جمله درباره ایران و کوبا، دارد و از سوی دیگر تلاش کرده خود را به‌عنوان پلی میان هواداران سیاست «اول آمریکا» و جریان سنتی‌تر جمهوری‌خواهان در سیاست خارجی معرفی کند. با این حال، سابقه انتقاد شدید او از ترامپ در رقابت‌های مقدماتی سال 2016 می‌تواند در صورت ورود به رقابت 2028 به نقطه حمله رقبایش تبدیل شود.

در رتبه سوم، تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه تگزاس قرار دارد؛ چهره‌ای که نشانه‌های آشکاری از تمایل برای ورود به رقابت 2028 نشان داده است. کروز اخیراً تأکید کرده که هنوز مشخص نیست حزب جمهوری‌خواه حول ونس به‌عنوان نامزد آینده خود متحد شده باشد و گفته است در بحث درباره آینده حزب «نقش خواهد داشت».

کروز، مانند روبیو، در سال 2016 رقیب ترامپ بود اما بعدها با رییس‌جمهور کنار آمد. با این حال، او گاهی انتقادهایی نیز مطرح کرده و اخیراً ضمن تمجید از ترامپ، خواستار «انضباط و تمرکز بیشتر در پیام‌رسانی» او شده است.

ران دی‌سانتیس، فرماندار فلوریدا، در جایگاه چهارم قرار گرفته است. موفقیت‌های انتخاباتی او در فلوریدا، مواضع سختگیرانه در زمینه مهاجرت از نقاط قوت او محسوب می‌شود، اما شکست کارزار انتخاباتی‌اش در برابر ترامپ در سال 2024 باعث شده بخش قابل توجهی از پایگاه ترامپ همچنان به او بدبین باشد.

در رتبه پنجم، دونالد ترامپ جونیور قرار دارد؛ گزینه‌ای که می‌تواند روی محبوبیت نام خانوادگی ترامپ در میان جمهوری‌خواهان حساب کند، اما تاکنون هیچ تجربه‌ای از حضور در انتخابات ندارد. فعالیت‌های تجاری او و برادرش اریک، به‌ویژه سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فناوری دفاعی که طبق گزارش «واشنگتن‌پست» میلیاردها دلار قرارداد دولتی ایجاد کرده‌اند، نیز می‌تواند به نقطه‌ای برای حمله رقبا تبدیل شود.

یکی از متفاوت‌ترین نام‌های فهرست، تاکر کارلسون است که در رتبه ششم قرار دارد. کارلسون که زمانی از حامیان جدی ترامپ بود، به‌ویژه بر سر جنگ ایران از او فاصله گرفته و به منتقد سیاست خارجی دولت تبدیل شده است. او همچنین مواضع تندی علیه اسراییل و نفوذ آن بر سیاست خارجی آمریکا اتخاذ کرده است.

کارلسون تاکنون احتمال نامزدی خود را رد کرده، اما انتقادهای فزاینده او از حزب جمهوری‌خواه و ارائه یک برنامه سیاسی 10 ماده‌ای، گمانه‌زنی‌ها درباره آینده سیاسی او را افزایش داده است.

پس از او پیت هگزث، وزیر دفاع، تام کاتن، سناتور آرکانزاس، سارا هاکبی سندرز، فرماندار آرکانزاس، و برایان کمپ، فرماندار جورجیا در رتبه‌های هفتم تا دهم قرار گرفته‌اند.

با این حال، مسئله اصلی انتخابات 2028 تنها چه کسی نامزد جمهوری‌خواهان خواهد شد نیست؛ بلکه این است که حزب جمهوری‌خواه پس از یک دهه نفوذ سیاسی ترامپ، چه مسیری را انتخاب خواهد کرد: ادامه مسیر ترامپ و بازتولید سیاست «ماگا» یا عبور از ترامپیسم و آغاز فصل جدیدی در حزب؟

این پرسش احتمالاً پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر بیش از پیش به مرکز رقابت‌های درون‌حزبی جمهوری‌خواهان منتقل خواهد شد.