به نقل از همشهری آنلاین، یک مطالعه اخیر با بررسی اینکه آیا زمان وعده های غذایی و طول بازه زمانی روزانه غذا خوردن ما با خطر مرگ و میر و امید به زندگی در بین بزرگسالان مرتبط است، این سوال را عمیق تر بررسی کرد.

ردیابی داده های بیش از 30،000 بزرگسال 40 سال و بالاتر نشان داد که زمان خوردن اولین و آخرین وعده غذایی ما ممکن است با خطر مرگ و امید به زندگی کلی ما مرتبط باشد. شروع روز با اولین وعده غذایی دیرتر با خطر مرگ به هر علتی و بیماری های قلبی عروقی به طور فزاینده ای مرتبط بود. افرادی که اولین وعده غذایی آنها بعد از ظهر بود، در مقایسه با افرادی که اولین وعده غذایی خود را بین ساعت 7 تا 8 صبح خوردند، 29 درصد بیشتر در معرض خطر مرگ به هر علتی بودند.

برای آخرین وعده غذایی، کمترین خطر حدود ساعت 7 تا 8 بعد از ظهر مشاهده شد و بیشترین خطر در بین کسانی که بعد از نیمه شب غذا خوردند، مشاهده شد.

ما درک خوبی از ریتم شبانه روزی داریم - ساعت داخلی بدن که با چرخه 24 ساعته هماهنگ شده است و نه تنها خواب، بلکه عملکردهای بیولوژیکی ضروری، از ترشح هورمون گرفته تا ترمیم سلولی را تنظیم می کند. دانشمندان اکنون در حال بررسی عمیق تر ارتباط آن با غذا در حوزه تحقیقاتی به نام تغذیه زمانی (chrononutrition) هستند - مطالعه چگونگی تعامل زمان بندی وعده های غذایی با ریتم های شبانه روزی بدن ما برای تأثیر بر سلامت، متابولیسم و تنظیم وزن.

این موضوع به دلیل سبک زندگی مدرن که مردم را از عادات غذایی قدیمی منحرف کرده است، مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که محققان دریافته اند که نخوردن صبحانه یا دیر غذا خوردن می تواند ساعت داخلی بدن ما را مختل کند و به سلامت متابولیک آسیب برساند، هنوز مشخص نیست که آیا زمان اولین و آخرین وعده غذایی برای بقای طولانی مدت و خطر ابتلا به بیماری های قلبی مهم است یا خیر.

پژوهشگران برای یافتن ارتباط بین زمان بندی وعده های غذایی و بقا، داده های 31044 بزرگسال آمریکایی 40 سال به بالا را که بین سال های 1999 تا 2018 در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه (NHANES) آمریکا شرکت کرده بودند، بررسی کردند.

پژوهشگران با در نظر گرفتن اولین وعده غذایی بین ساعت 7 تا 8 صبح به عنوان زمان پایه ایده آل، دریافتند که خوردن اولین وعده غذایی بین ساعت 8 تا 10 صبح با 10 درصد خطر بیشتر مرگ و میر ناشی از هر علتی مرتبط است. با انتظار تا ساعت 10 صبح تا ظهر، این خطر به 19 درصد افزایش یافت، در حالی که مرگ و میر ناشی از سکته مغزی تقریباً دو برابر شد و 59 درصد افزایش یافت. حذف کامل صبحانه و انتظار تا بعد از ظهر، خطر کلی مرگ را به 29 درصد افزایش داد و مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی به 43 درصد رسید.

وقتی صحبت از شام بود، خوردن خیلی زود یا خیلی دیر با هزینه همراه بود. خوردن غذا قبل از ساعت 7 عصر با 13 درصد افزایش خطر مرگ مرتبط بود، در حالی که خوردن خیلی دیر، بعد از نیمه شب، بسیار خطرناک تر بود و مرگ و میر کلی را 27 درصد و مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی را 51 درصد افزایش می داد. نقطه مطلوب بین ساعت 7 تا 8 عصر بود.

در میان شرکت کنندگان 50 سال و بالاتر، در مقایسه با مدت زمان پایه، صرف اولین وعده غذایی بین ساعت 8 تا 10 صبح با کاهش 0.9 سال در امید به زندگی همراه بود، در حالی که خوردن غذا بعد از ظهر با 2.5 سال کمتر همراه بود. برای شام، در مقایسه با نقطه شیرین، خوردن غذا قبل از ساعت 7 عصر با 1.2 سال کمتر در امید به زندگی همراه بود، در حالی که خوردن غذا بعد از نیمه شب با 2.4 سال کمتر در امید به زندگی همراه بود.

پژوهشگران می گویند در حالی که نتایج به پیوندهای بالقوه بین زمان وعده غذایی، مرگ و میر و امید به زندگی اشاره دارد، این یک مطالعه مشاهده ای بود، بنابراین نمی تواند ثابت کند که زمان وعده غذایی باعث مرگ زودرس می شود. با این حال، آنها رویکرد وسیع تری را به سلامت رژیم غذایی تشویق می کنند، که در آن زمان بهینه وعده غذایی، در کنار کیفیت رژیم غذایی، می تواند یک استراتژی مهم برای بهبود سلامت جمعیت باشد.