به گزارش “ورزش سه” بازی دو تیم تراکتور و پرسپولیس آنقدر جذاب و پر نکته است که برای دوم ارزش کامل دیدن را داشته باشد. موضوعی که طبیعتا نکات ریزتر و جالب‌تری را برای تحلیل در اختیار قرار می‌دهد. اتفاقی که حالا توسط ورزش سه رخ داده و در نهایت نکته‌ای فنی، جذاب و مغفول مانده را مکشوفه کرده است.

با بررسی عمیق این بازی مشخص شد که علیرضا بیرانوند در واقع نقشی فراتر از یک دروازه‌بان را برای تراکتور بازی کرده و بازیساز این تیم در انتهای زمین بوده است. اما مهم‌تر این است که بیرانوند بدون ایجاد مزاحمت خاصی از سوی پرسپولیسی‌ها آزادانه بازی می‌کرده، توپ می‌چرخانده و ریلکس‌تر از همه تمرکزش روی بازی بوده. در فوتبال حال حاضر دنیا این مسئله نکته بسیار مهمی است و بازیسازی از عقب زمین، این فرصت را به تیم‌ها می‌دهد که به روند بازی غالب باشند. مخصوصا اگر فشاری خاصی روی مجری این تاکتیک نباشد. 

حالا به بررسی جزئی این موضوع جالب توجه پرداخته‌ایم که مطالعه کردنش جذاب است:

تصویر یک: 
با تماشای بازی، خیلی زود می‌توانیم به این نکته پی ببریم. جایی که در دقیقه ۱:۴۶ بیرانوند در محوطه جریمه توپ را در اختیار دارد اما نه علی علیپور و نه بیفوما روی پای او نمی‌روند و فشاری نمی‌گذارند.

تصویر دوم: 
این اتفاق باز هم چند ثانیه بعد رخ داد. در دقیقه ۲:۴۰ بازی، باز هم بیرانوند صاحب توپ است و این مرتبه هم علیپور و بیفوما ترجیح می‌دهند دروازه‌بان تراکتور را آزاد بگذارند و فشاری روی او نیاورند. 

تصویر سوم:
دروازه‌بان شماره یک تیم ملی و تراکتور در دقیقه ۳:۵۴ هم بدون آزار شروع به بازی پاسکاری با خط دفاع تیمش کرد.

تصویر چهارم: 
بیرانوند که از همان دقایق ابتدایی، پرکارترین بازیکن زمین بود در دقیقه ۵:۳۸ هم تا نزدیکی‌های بیرون از محوطه جریمه بیرون آمد. در حالی که علیپور یار نزدیک به او بود، اما باز هم گلر تراکتور تحت فشار قرار نگرفت.

تصویر پنجم:
دقیقا همان صحنه نیز تقریبا ۲ دقیقه بعد و زمانی که تایمر روی ۷:۲۰ قرار داشت اتفاق افتاد. بیرانوند بدون احساس خطر از نزدیک‌ترین بازیکن حریف، به دنبال پیدا کردن بهترین گزینه است.

تصویر ششم، هفتم و هشتم:
در این تصاویر علیرضا بیرانوند، مدت بیشتری را صاحب توپ است (حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه). جایی که آزادانه و بدون فشار توپ را به حرکت درمی‌آورد، جلو می‌برد و به دنبال پیدا کردن بهترین هم دستی برای بازیسازی است. کماکان نیز علیپور ترجیح می‌دهد روی پای او نرود.

تصویر نهم:
بالاخره در دقیقه ۱۱:۳۸ بازی این طلسم برای باز اول می‌شکند. جایی که علیپور روی پای بیرانوند می‌رود و او مجبور می‌شود توپ را بلند دور کند و پس از این اتفاق مالکیت توپ به پرسپولیسی‌ها می‌رسد.

تصویر دهم:
باز هم تکرار صحنه‌های قبلی. توپ زیر پای بیرانوند در دقیقه ۱۳:۰۸ و عدم فشار از سوی علیپور.

تصویر یازدهم و دوازدهم:
دوباره اتفاقی که چند دقیقه قبل رخ داده بود، تکرار شد. مالکیت حدود ۴۰ ثانیه‌ای بیرانوند روی توپ، بازی مالکانه، چرخاندن بدون مزاحمت توپ برای پیدا کردن بهترین گزینه. جایی که بدون فشار تا بیرون از محوطه جریمه هم می‌آید. 

تصویر سیزدهم:
این دفعه اما برعکس عمل کردیم، در یکی دو صحنه توپ وقتی زیر پای پیام نیازمند آمد یک یا دو بازیکن تراکتور (امیرحسین حسین‌زاده یا شهریار مغانلو) فشار وارد می‌کردند و دروازه‌بان پرسپولیس به ناچار زیر توپ می‌زد و فرصت بازیسازی از آن‌ها گرفته می‌شد. 

تصویر چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم:
برای مرتبه سوم اتفاق تکراری در کمتر از ۴۰ دقیقه رخ داد. جایی که بیرانوند بدون هیچ گونه فشاری مالکیتی طولانی مدت روی توپ دارد. نکته جالب توجه این است که بیفوما در این صحنه یک لحظه به قصد ایجاد فشار به سمت بیرانوند می‌رود اما در نهایت عقب‌نشینی می‌کند و او را آزاد می‌گذارد.

تصویر هفدهم:
در دقیقه ۴۱:۲۴، علی علیپور برای بار دوم، بیرانوند را تحت فشار قرار می‌دهد و او مجبور می‌شود توپ را به اوت بزند. 

تصویر هجدهم:
تمامی هفده تصویر قبلی مربوط به نیمه اول است. در نیمه دوم کمتر از نیمه اول توپ به بیرانوند رسید و بازی بیشتر در میانه میدان در جریان بود. نخستین صحنه هم در دقیقه ۶۳:۴۱ رقم خورد. جایی که باز هم علیپور روی پای بیرانوند نرفت تا این بازیکن به راحتی توپ را برای هدف مورد نظرش ارسال کند.

تصویر نوزدهم:
پس از تعویض علیپور و آمدن پوریا شهرآبادی به زمین هم چنین اتفاقی رخ داد.

شاید بتوان گفت که تاکتیک مورد نظر تارتار این بوده که توپ را آزادانه در اختیار تراکتور قرار دهند تا مالکیت برای آن‌ها باشد و سپس با پرس در میانه میدان یا زمین خودی، تراکتور را درگیر ضد حمله کنند. همانطور که می‌بینیم در دقیقه ۶۸:۲۴ توپ برای بازیسازی زیر پای بیرانوند است و شهرآبادی هیچ فشاری روی او وارد نمی‌کند.

در پایان باید گفت حتی اگر تاکتیک پرسپولیس نیز دادن مالکیت به تراکتور بوده باشد، این نکته مهم است که علیرضا بیرانوند یکی از بهترین دروازه‌بان‌هایی است که در فوتبال ایران بازی با پا را به بهترین نحو ممکن انجام می‌دهد و آزاد گذاشتن او در نهایت می‌تواند منجر به شروع حمله‌ای ویرانگر از انتهای زمین باشد. اتفاقی که به راحتی نباید از کنار آن گذشت.