به نقل از برترین ها، اولین قدم برای دادن پاسخی علمی به این پرسش ها این است که نحوه رفتار گوشی های هوشمند را در حالت های عملیاتی مختلف درک کنیم. یعنی حالت های آماده به کار، استفاده فعال و شارژ. زیرا هر حالت، تغییرات متفاوتی را در میدان های الکترومغناطیسی گوشی ایجاد می کنند.

به نقل از یورونیوز، میدان های الکترومغناطیسی (EMF) به انرژی هایی گفته می شود که در اطراف وسایل برقی و تجهیزات بی سیم ایجاد می شوند. این میدان ها می توانند فرکانس های مختلفی داشته باشند؛ از میدان های با فرکانس پایین گرفته تا امواج رادیوفرکانسی (RF) با فرکانس بالاتر که تلفن همراه و دیگر تجهیزات بی سیم برای ارتباط با یکدیگر از آنها استفاده می کنند.

واقعیت این است که تلفن ها حتی زمانی که از آنها استفاده نمی کنیم سطحی از میدان های الکترومغناطیسی را منتشر می کنند؛ زیرا با برج های مخابراتی اطراف خود در ارتباط هستند، برنامه هایشان را به روزرسانی می کنند یا پیام ها را دریافت می کنند. البته در این حالت، میزان EMF منتشر شده در مقایسه با وضعیت استفاده فعال از تلفن در حداقل ممکن است.

هنگام پخش برنامه های آنلاین، فیلم ها یا بازی های آنلاین همچنین هنگام گفتگوی تلفنی با کسی، گوشی تلفن با قدرت بیشتری کار می کند، آنتن ها داده های بیشتری را می فرستند و دریافت می کنند، پردازنده ها داغ تر می شوند و درنتیجه سطح انتشار RF افزایش می یابد زیرا تقاضای دستگاه برای انرژی و حفظ ارتباطات افزایش می یابد.

وقتی گوشی را برای شارژ کردن به برق می زنیم بخش اصلی فرآیند شارژ توسط جریان الکتریکی برقرار شده میان کابل، آداپتور و مدار شارژ گوشی انجام می شود و نه خود گوشی ؛ بنابراین وصل کردن گوشی به شارژر لزوما باعث افزایش چشمگیر انتشار RF نمی شود و این باور که اتصال گوشی به برق، انتشار امواج را بشدت افزایش می دهد درست نیست.

کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر پرتوهای غیریون ساز ICNIRP همچنین کمیسیون ارتباطات فدرال در ایالات متحده FCC نیز تایید کرده اند که میزان قرار گرفتن در معرض امواج الکترومغناطیسی در حین شارژ، بسیار پایین تر از حد مجاز است و در حالت عادی، هیچ خطر تایید شده ای برای سلامتی ندارد.

اگر هنگامی که گوشی برای شارژ به برق است شروع به استفاده از آن کنیم آنگاه بطور همزمان هم EMFهای فرکانس پایین و هم فرکانس بالا ایجاد می شوند. با این وجود، تلفن های مدرن بگونه ای طراحی شدند که بتوان همزمان با شارژ نیز استفاده کرد و در این موضوع ایمن هستند.

نکته مهم اینکه، چنین کاری زمانی ایمن است که شارژر و کابل تلفن شما ایمن و با کیفیت باشند و از قطعات معتبر و تاییده شده ای ساخته شده باشند. شارژرها و کابل های دارای گواهینامه، آزمایش های ایمنی دقیق مانند آزمایش های مقاومت در برابر آتش سوزی و شوک الکتریکی را پشت سر گذاشته اند. در مقابل، شارژرهای ارزان و بدون گواهینامه، خطرات قابل توجهی را ایجاد می کنند.

یک شارژر نامرغوب می تواند مشکلاتی مانند نقص عایق، کنترل ضعیف ولتاژ و جریان، اتصال کوتاه، تولید حرارت بیش از حد داشته باشد و باعث گردد که گوشی شما بیش از حد گرم شود، به باتری تلفن شما آسیب برسد یا حتی باعث آتش سوزی شود.

در موضوع پاوربانک ها نیز تفاوت عمده آنها با پریزهای ساختمان، در تغییر در نوسان برق و البته در میزان ذخیره انرژی است. هنگامی که گوشی تلفن هوشمند به پریز برق وصل می شود در واقع به شبکه جریان متناوب ساختمان متصل می شود و مانند سایر سیستم های الکتریکی فعال در همان ساختمان مانند آسانسورها، روشنایی یا رایانه ها ممکن است تحت تاثیر نوسانات کوتاه مدت جریان برق قرار بگیرد.

اما پاوربانک ها که با باتری های لیتیومی داخلی تغذیه می شوند به جای جریان متناوب ساختمان، یک جریان مستقیم و بدون نوسان از برق را (البته برای مدتی محدود) ارائه می دهند. با این حال، مبدل های داخل پاوربانک ها همچنان سطحی از میدان های الکترومغناطیسی را منتشر می کنند.

نکته منفی درباره پاوربانک ها این است که به دلیل قابل حمل بودن، معمولا تلفن و منبع شارژ را به بدن نزدیک تر می کنند و این تماس نزدیک طولانی مدت بویژه آن زمان خطرناک است که پاوربانک شما از کیفیت مطلوب و ایمن برخوردار نباشد.

تصور می شود وقتی باتری موبایل ضعیف است، گوشی برای برقراری ارتباط با دکل مخابراتی توان بیشتری مصرف می کند و در نتیجه ممکن است تابش بیشتری داشته باشد.

نتیجه تحقیقی در سال 2019 میلادی این باور را تایید کرد. پژوهشگران میزان چگالی توان امواج در فاصله 5 سانتی متری از یک گوشی (مدل HTC One E9+ با باتری Li-Po با ظرفیت 2800 میلی آمپرساعت) را در وضعیت های مختلف استفاده از آن، از جمله وضعیتی با شارژ تنها 1 درصد اندازه گیری کردند.

-هنگام برقراری تماس، گوشی با شارژ بسیار کم می تواند تابش بیشتری ایجاد کند،

-انتشار امواج گوشی در حالت عادی و بدون تماس فعال، در حد صفر و نزدیک به تابش زمینه محیط است؛ بنابراین این تصور که موبایل همیشه با قدرت زیاد در حال انتشار امواج است صحت ندارد.

- انتشار امواج بیشتر لزوما به معنی آسیب بیشتر به سلامت نیست.

مؤسسه ملی سرطان آمریکا (NCI) در گزارشی، نتایج چندین دهه پژوهش در کشورهای مختلف درباره ارتباط تلفن همراه، امواج رادیوفرکانس و سرطان بویژه سرطان مغز را جمع بندی کرده است. این گزارش اعلام می کند که هنوز ارتباط مشخص و قابل اعتمادی بین استفاده از تلفن همراه و سرطان پیدا نشده است.

در واقع، افراد از این موضوع نگرانند که موبایل امواج رادیوفرکانس منتشر می کند و هنگام مکالمه نیز معمولا نزدیک سر قرار دارد بنابراین می تواند خطرناک باشد؛ اما نکته کلیدی این است که امواج موبایل از نوع غیریون ساز (Non-ionizing) هستند، نه مانند امواج اشعه ایکس.

گزارش همچنین اعلام می کند که اگرچه بدن انسان کمی از امواج منتشر شده از گوشی موبایل (امواج RF) را جذب می کند، اما اثر زیستی شناخته شده و قطعی آن در انسان، عمدتا گرم شدن جزیی بافت بدن در نزدیک گوشی (دست یا سر) است و این گرمایش آن قدر نیست که دمای مرکزی بدن را به شکل قابل اندازه گیری افزایش دهد.

گزارش همچنین به تحقیقی که در دانمارک با بررسی اطلاعات بیش از 358 هزار مشترک تلفن همراه و مقایسه آنها با اطلاعات ثبت سرطان انجام شده، اشاره دارد و اینکه هیچ ارتباطی بین استفاده از تلفن همراه و بروز تومورهای سیستم عصبی مرکزی و درون جمجمه مانند گلیوما، مننژیوم یا نوروم آکوستیک پیدا نشده است.

اگر بخواهیم میان خطر ناشی از میدان های الکترومغناطیسی و خطرات استفاده نادرست از شارژر اولویت بندی کنیم مورد دوم اهمیت عملی بیشتری دارد.

گوشی های امروزی معمولا از باتری های لیتیوم یونی استفاده می کنند. این باتری ها در شرایط نامناسب، مانند آسیب فیزیکی، نقص، گرمای شدید یا برخی خطاهای شارژ، می توانند دچار فرار حرارتی (thermal runaway) شوند و خطر آتش سوزی یا سوختگی ایجاد کنند.

بنابراین اگر گوشی هنگام شارژ بیش از حد معمول داغ می شود، باتری متورم شده، کابل یا آداپتور آسیب دیده، مسئله امواج مطرح نیست بلکه گرما و نقص الکتریکی در چنین شرایطی نگرانی مهم تری هستند.

از نظر پزشکی، برای شارژ معمولی یک گوشی سالم ضرورتی وجود ندارد که فرد صرفا به دلیل ترس از آسیب به بدن، گوشی را چند متر دورتر قرار دهد و بر اساس شواهد فعلی، صرف اینکه گوشی در کنار تخت و در حال شارژ باشد، دلیلی برای نگرانی نیست.

اما قرار دادن گوشی یا کابل زیر بالش، پتو یا بدن توصیه نمی شود زیرا احتمال محبوس شدن گرما، آسیب حرارتی یا آتش سوزی وجود دارد؛ نه اینکه گوشی در آن حالت ناگهان به منبعی از اشعه های خطرناک تبدیل شود.