| سرویس سیاسی فردا: روزنامه خراسان در گزارشی سراغ یک عارضه مشترک در بخشی از فضای سیاسی و رسانهای رفته است؛ چهرههایی که برای پیچیدهترین مسائل جنگ، اقتصاد و سیاست خارجی، نسخههای ساده و ظاهراً فوری میپیچند، بیآنکه مسئولیت اجرای نسخه یا هزینه شکست آن را برعهده داشته باشند. خراسان پنج چهره را نمونه این «سادهسازی» معرفی کرده است؛ حجتالله عبدالملکی، سیدحسین مرعشی، علی عبدی، فؤاد ایزدی و مصطفی خوشچشم؛ چهرههایی از طیفهای متفاوت سیاسی که به اعتقاد این روزنامه، با وجود تفاوت دیدگاه، در یک نقطه به هم میرسند: حذف متغیرهای مزاحم از صورت مسئله برای رسیدن به یک پاسخ ساده. درباره عبدالملکی، خراسان به ادعای بیتأثیر بودن جنگ بر گرانی پرداخته و پرسیده است: وقتی جنگ از مسیر ارز، انتظارات تورمی، صادرات نفت، واردات کالاهای اساسی، بیمه و حملونقل وارد اقتصاد میشود، چگونه میتوان بدون ارائه مدل و داده گفت سهم آن در گرانی حتی یک درصد هم نیست؟ در بخش مرعشی، نقد متوجه دوگانه «زندگی یا مقاومت» است. خراسان میپرسد چرا باید زندگی در نقطه مقابل مقاومت تعریف شود؟ استدلال گزارش این است که در نظام بینالمللی مبتنی بر رقابت قدرت، تولید قدرت و مقاومت میتواند اساساً برای حفظ امکان زندگی باشد. نوبت به علی عبدی که میرسد، پرونده تفاهم اسلامآباد باز میشود. خراسان میگوید نمیتوان این تفاهم را «خیانت به لبنان» خواند و همزمان روایت شیخ نعیم قاسم را نادیده گرفت؛ دبیرکل حزبالله گفته ایران توقف تجاوز به لبنان را در بند نخست تفاهم قرار داد و در پی آن 300 هزار آواره امکان بازگشت پیدا کردند. اما شاید تندترین بخش گزارش مربوط به نسخههای جنگی باشد. فؤاد ایزدی از حمله گسترده به زیرساختهای نفتی منطقه و نفت 200 دلاری سخن گفته؛ خراسان اما میپرسد پرده دوم این سناریو چیست؟ اگر زیرساختهای نفت، گاز و صادرات ایران نیز هدف قرار گرفت، چرخه «بزنیم ـ بزنند» کجا قرار است متوقف شود؟ درباره مصطفی خوشچشم هم ماجرای پیشنهاد مینگذاری در آبهای اطراف فلوریدا مطرح شده است. خراسان این نسخه را نمونه تبدیل یک عملیات فوقپیچیده نظامی به یک راهحل دورهمی میداند؛ از انتقال مخفیانه مین در هزاران کیلومتر آنسوتر تا عبور از شبکه شناسایی آمریکا و سپس محاسبه واکنش نظامی واشنگتن، متغیرهایی هستند که به نوشته این روزنامه از نسخه حذف شدهاند. اما حرف اصلی «سادهسازان» در پایان گزارش آمده است: نسخهپیچی وقتی آسان میشود که نسخهنویس مسئول نتیجه نباشد. تصمیمگیر واقعی باید هزینه، واکنش دشمن، اقتصاد، جان مردم و نقطه پایان بحران را همزمان محاسبه کند؛ اما صاحب تریبون میتواند همه این متغیرها را کنار بگذارد و یک پاسخ ساده تحویل مخاطب دهد. سادهسازان همیشه پیروزند؛ چون خودشان هیچگاه مسئول اجرای نسخههایشان نیستند. هزینه شعار را مردم، نیروهای مسلح و اقتصاد کشور میپردازند؛ اما صاحب شعار فردای شکست، فقط یک نسخه سادهتر و پرصداتر ارائه میکند.» |