به نقل از اقتصادنیوز، مادر یک کودک مبتلا به اوتیسم از ضرب وشتم فرزندش در یک مؤسسه خبر داد و گفت: هفته گذشته، پسرم را که مبتلا به اوتیسم است، برای دو روز از صبح تا شب به یک مؤسسه سپردم و شب دوم او را با کبودی گسترده در صورت و تأیید واردشدن ضربه در چهار ناحیه از بدن، توسط بیمارستان میلاد و پزشکی قانونی تحویل گرفتم و مدیر مؤسسه حاضر به ارائه فیلم دوربین های مداربسته نشد.

زهرا.ی ، مادر یک پسر 8 ساله مبتلا به اوتیسم (طیف متوسط رو به شدید)، از ضرب وشتم فرزندش در یک مؤسسه واقع در میدان قزوین گفت و افزود: در پی این اتفاق، فرزندم به بیمارستان منتقل و آسیب وی توسط بیمارستان میلاد و پزشکی قانونی تأیید شده است.

او توضیح داد: برای حضور در مراسم تشییع مادربزرگم باید هادی را به مرکز نگهداری می سپردم؛ اما چون مرکز همیشگی در ایام تعطیلات رسمی تعطیل بود، این بار پسرم را برای دو روز، از صبح تا شب، به یک مؤسسه سپردم و هنگام تحویل او، حساسیت های مربوط به وضعیت جسمی و شرایط اوتیسم را به مرکز اعلام کردم.

این مادر درباره جزییات حادثه گفت: شب چهارشنبه، زمانی که هادی را تحویل گرفتیم، چند زخم در ناحیه گردن او وجود داشت که با توجه به ماهیت اوتیسم و احتمال دیدن آسیب در محیط های گروهی، آن را جدی نگرفتیم. صبح پنجشنبه دوباره هادی را به مرکز تحویل دادیم و شب، وقتی برای تحویل او مراجعه کردیم، متوجه شدیم هادی ساعت ها در مؤسسه با یک مرد جوان تنها مانده است.

او ادامه داد: همسرم به شدت از این موضوع ناراحت شد و وقتی علت را پرسیدیم، او گفت: مرکز ساعت 4 تعطیل شده و من به خاطر شما اینجا مانده ام ، درحالی که هنگام پذیرش، ساعت تعطیلی مرکز را به ما نگفته بودند و در نهایت بچه را در تاریکی مطلق تحویل همسرم دادند.

زهرا بیان کرد: در تاریکی شب متوجه آسیب های هادی نشدیم و پس از رسیدن به خانه و در روشنایی، متوجه ورم سر و گونه، کبودی صورت و چشم و گونه و زخم در گوش ها، زیربغل، پاها و نواحی مختلف بدنش شدیم. زخم های هادی بسیار دردناک بودند، طوری که او با اینکه چندان متوجه درد نمی شود، ناخودآگاه ناله می کرد.

وی افزود: بلافاصله هادی را به بیمارستان میلاد رساندیم. دکتر با مشاهده جراحات، سی تی اسکن اورژانسی نوشت. گرفتن سی تی اسکن از کودکان اوتیسم بسیار سخت است و همسرم مجبور شد همراه هادی وارد دستگاه شود. شب سختی بود و پزشک علت جراحات را واردشدن ضربه به بدن هادی اعلام کرد. پلیس بیمارستان هم گفت حادثه باید در همان محل وقوع صورت جلسه شود.

این مادر توضیح داد: در تماس اول، مدیر مرکز برای ارائه فیلم دوربین مداربسته اعلام همکاری کرد؛ اما در ادامه بارها حرف خود را تغییر داد و با دادن پاسخ های متناقض، از جمله اینکه چیزی نشده ، امکان انتقال فیلم وجود ندارد ، بلد نیستم فیلم را بفرستم ، اینترنت مشکل دارد ، با خانم ها در مؤسسه فرش شسته ایم و چون حجاب ها کامل نیست، نمی توانم فیلم را بدهم ، دوربین ها خراب بودند ، فیلم ذخیره نشده و... از ارائه فیلم آن روز طفره رفت و در نهایت، چون دید ما کوتاه نمی آییم، گفت: راستش بچه شما کتک خورده، کاری از دستتان برنمی آید، اما بروید شکایت کنید.

وی افزود: مدیر مرکز مجدداً گفت در ایام تشییع پیکر رهبر و همکاری با هلال احمر، به دلیل دستور شهرداری، دوربین ها را قطع کردیم؛ چون خانم های هلال احمر در مؤسسه مستقر بودند. ولی دوباره حرفش را تغییر داد و گفت: دوربین ها خراب بودند و همین امروز قصد داشتم تعمیرکار بیاورم و فقط از همان دو روزی که پسر شما اینجا بود، فیلم نداریم. مدیر مؤسسه حتی حاضر به گفتن نام مربی آن روز هم نیست و حرف های متناقضش نشان می دهد پسرم را کتک زده اند و حاضر به ارائه فیلم ها نیستند.

این مادر با بیان اینکه در سوابق این مؤسسه از گذشته آزار و اذیت چند کودک مبتلا به اوتیسم مطرح است، تأکید کرد: مدیر مؤسسه در یکی از پیام هایش که بعداً آن را حذف کرد، گفت پای هادی در دستشویی گیر کرده و پرت شده، اما پزشکی قانونی تأیید کرد که به چهار ناحیه از بدن هادی جراحات ناشی از ضربه وارد شده است. ما این مسئله را پیگیری حقوقی می کنیم و مؤسسه باید در مورد جراحات واردشده، شیوه نگهداری هادی و علت عدم ارائه مستندات و فیلم دوربین ها پاسخ بدهد.

مدیر این مؤسسه در گفت وگو با خبرنگار ما، در خصوص ضرب وشتم کودک اوتیستیک، توضیحات متناقضی ارائه داد. وی ابتدا احتمال خودزنی کودک و سپس کتک کاری توسط مربی را مطرح کرد و در عین حال، از خرابی دوربین ها گفت و عدم مدیریت صحیح موقعیت توسط مربی را دلیل بروز حادثه دانست.

مدیر این مؤسسه در پاسخ به این سؤال که آیا جراحات روی بدن هادی نتیجه کتک کاری کادر مؤسسه بوده یا اینکه کودک خودش را زده است، ابتدا گفت: نمی توانم قضاوت کنم و بگویم بچه خودش را زده و یا از همکاران ما کتک خورده؛ دروغ گفتن در این موارد کار آسانی است؛ اما در این مورد ترکیبی از هر دو موضوع، یعنی هم خودزنی کودک و هم کتک کاری توسط همکار ما، اتفاق افتاده. همین طور نمی توان گفت بچه صددرصد مقصر بوده، این آقا بیش از یک سال است با ما همکاری می کند و چون بچه ورودی جدید بوده، درگیری شکل گرفته است.

وی سپس در پاسخ به اینکه مربی موظف است واقعیت را به شما بگوید، بیان کرد: من از بروز این اتفاق ابراز تأسف دارم؛ اما پس از پایان ساعت کار، وقتی داشتم از مؤسسه خارج می شدم، بچه هم می خواست از مؤسسه بیرون برود که همکار ما در را بست و هرچه اتفاق افتاده، پس از رفتن من رخ داده است. مربی هم می گوید من نتوانستم موقعیت را مدیریت کنم. وقتی کودک اوتیستیک به هم می ریزد، همین که او را سالم نگه داشته ایم، هنر کرده ایم. حالا مربی می گوید شما مؤسسه را بدنام نکنید، من تقصیر را گردن می گیرم؛ اما من به عنوان مدیر مؤسسه پاسخگو خواهم بود.

وی تأکید کرد: حقوقی که من به مربی می دهم، از پرداختی خانواده بیشتر است؛ پس نمی توان گفت من به خاطر پول بچه را نگه داشته ام. مؤسسه خودگردان است و از محل هزینه ای که والدین می دهند اداره می شود؛ اما ساعاتی که یک بچه با مربی در مؤسسه می ماند، با اینکه دستمزد مربی به عنوان اضافه کار افزایش می یابد، با این حال بار مالی برای مؤسسه ندارد و مبلغ از محل مانده مالی مؤسسه تأمین می شود؛ چون قصد ما فقط ارائه خدمت است.

مدیر این مؤسسه در خصوص سابقه آسیب به کودکان اوتیسم در این مؤسسه توضیح داد: چند سال پیش ما در اردوگاه شهید باهنر متعلق به وزارت آموزش وپرورش مهمان بودیم که ساختمان آتش گرفت. آنها مسئول تأمین امنیت ما بودند؛ اما حراست آموزش وپرورش مسئله را طوری نشان داد که ما 30 درصد مقصر جلوه داده شدیم.

مدیر این مؤسسه در خصوص علت عدم ارائه فیلم دوربین مداربسته توضیح می دهد: با قطع شدن اینترنت، چند تا از دوربین های ما خاموش شد. البته من با تعمیرکار تماس گرفتم، اما با برخوردن به روزهای تعطیل، تعمیر به روزهای بعد موکول شد و حالا فقط از همان دو روز فیلم نداریم.

وی در خصوص مجوز مؤسسه گفت: این مجوز را از طریق درگاه ملی مجوزها و از وزارت ورزش گرفته ام و برای دریافت آن، سالن ورزشی، سایت دوچرخه، زمین چمن، سالن فرهنگی ورزشی شهربانوی منطقه 9 و سالن ورزشی منطقه 17 را اجاره و در ازای همه این اقدامات هزینه پرداخت کردم تا مجوز را بدهند.

یکی از مسئولان سازمان بهزیستی کشور اعلام کرد: یک مؤسسه با عنوان باشگاه فرهنگی-ورزشی از وزارت ورزش مجوز فعالیت ورزشی گرفته و علت استقرار مؤسسه در پارک رازی هم به دلیل ماهیت ورزشی این پارک است. تنها نهادی که اجازه دارد برای انجمن های تخصصی مجوز صادر کند، بهزیستی است و ما به عنوان نهاد متولی امور معلولان، این مسئله را پیگیری خواهیم کرد.

وی افزود: این مؤسسه فاقد مجوز قانونی برای نگهداری از کودکان اوتیستیک و حتی انجام حرکات اصلاحی برای آنهاست و فعالیت های مجاز این مرکز تنها به ورزش و پیاده روی، آن هم بر اساس پروتکل های بسیار محدود، مربوط می شود.

به گفته این مسئول، تحقیقات نشان می دهد مدیر مؤسسه نه با پروتکل های نگهداری از کودکان اوتیسم آشنایی دارد و نه با تعرفه ها و فرآیندهای قانونی؛ تا جایی که به گفته خودش برای تعیین هزینه نگهداری هم دستورالعملی ندارد و هزینه ها را بر اساس سلیقه شخصی خود از خانواده ها دریافت می کند.

اگرچه مجوز فعالیت ورزشی این مؤسسه توسط وزارت ورزش و از طریق درگاه ملی مجوزها صادر شده، اما طبق شواهد، در تمام سال های گذشته این وزارتخانه نظارتی بر فعالیت این مؤسسه و مؤسسات مشابه نداشته و آنها را به حال خود رها کرده است. پس وزارت ورزش باید پاسخ بدهد که با چه مجوزی به حوزه معلولان ورود کرده و چرا تاکنون کسی متوجه این موازی کاری نشده است.

پرونده یک مؤسسه نمایانگر یک خلأ نظارتی عمیق و عدم هماهنگی جدی میان دستگاه های اجرایی در صدور مجوزهای تخصصی برای معلولان است. اگر مجوز این مؤسسه توسط وزارت ورزش و برای حوزه اوتیسم صادر شده باشد، می توان گفت ارکان دولت با هم هماهنگی کافی ندارند و این ناهماهنگی امنیت جسمی و روانی کودکان مبتلا به اوتیسم و خانواده هایشان را به خطر انداخته است.

سازمان بهزیستی باید با ورود به این پرونده، تکلیف صدور مجوز برای مؤسسات مربوط به معلولان را یک بار برای همیشه روشن کند و از وزارت ورزش نیز انتظار می رود در اسرع وقت در خصوص مجوز این مؤسسه، ارتباط فعالیت این مؤسسات با حوزه معلولان و علت غفلت در نظارت بر فعالیت این مؤسسات، به افکار عمومی توضیح دهد.