مرجان اشرفی‌زاده، نویسنده و کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار مهر درباره وضعیت امروز سینمای کوتاه ایران گفت: آثار فیلم کوتاه در سال‌های اخیر آن‌قدر باکیفیت و خوب بوده‌اند که می‌توانم بگویم بهترین فیلم‌هایی که در این سال‌ها از سینمای ایران دیده‌ام، فیلم‌های کوتاه بوده‌اند.

وی درباره تفاوت تجربه فیلمسازی کوتاه و بلند بیان کرد: فیلم کوتاه و فیلم بلند هرکدام استقلال خودشان را دارند، اما در سال‌های اخیر فیلم کوتاه به یکی از مسیرهای جدی ورود به سینمای بلند تبدیل شده است. داشتن نمونه‌کار و اثبات توانایی فیلمساز از طریق ساخت فیلم کوتاه، یکی از راه‌های ورود به جهان سینمای بلند است. البته برخی از مسیر دستیاری وارد می‌شوند، اما تعداد زیادی از فیلمسازان پس از ساخت فیلم‌های کوتاه و اثبات توانایی خود در این حوزه به سینمای بلند می‌رسند.

کارگردان «آبجی» با اشاره به نقش اقتصاد در فاصله گرفتن فیلمسازان از سینمای کوتاه افزود: من عاشق فیلم کوتاه هستم و چقدر خوب است شرایطی فراهم شود که حتی اگر فیلمساز در فضای سریال یا فیلم بلند فعالیت می‌کند، همچنان بتواند فیلم کوتاه بسازد. بعضی قصه‌ها را آدم احساس می‌کند که در این مدیوم بهتر می‌تواند تعریف کند، ولی زندگی و اقتصاد چنین اجازه‌ای نمی‌دهد. اما فکر می‌کنم بسیاری از فیلمسازان دوست دارند دوباره فیلم کوتاه بسازند.

این کارگردان درباره مهم‌ترین موانع شکل‌گیری اقتصاد در سینمای کوتاه نیز گفت: در همه جای دنیا داشتن بازار برای فیلم کوتاه آسان نیست، اما وجود تلویزیون‌ها، پلتفرم‌های مختلف و امکان‌های متنوع پخش در داخل و خارج از کشور می‌تواند تا حد زیادی این مسئله را پوشش دهد. ما یک بازار بسته و محدود داریم و در کنار آن با سیستم ممیزی مواجه هستیم که بسیاری از فیلم‌های خوب و آثاری را که می‌توانند مخاطب جذب کنند، از چرخه پخش حذف می‌کند.

وی ادامه داد: به نظر من بزرگ‌ترین مشکل این است که یک بازار باز جهانی نداریم. تا زمانی که چنین بازاری نباشد، تولیدات ما با محدودیت و اقتصادی ضعیف شکل می‌گیرند و حتی همان تولیدات نیز نمی‌توانند هزینه‌های خود را برگردانند؛ در نتیجه چرخه درستی در سینمای کوتاه شکل نمی‌گیرد.

اشرفی‌زاده درباره جذب مخاطب نیز گفت: اگر فیلم‌های کوتاه خوب را به مخاطب نشان دهیم، مطمئن هستم مخاطب جذب می‌شود. البته قدم اول سخت است تا این اتفاق به یک عادت تبدیل شود. نمی‌توان سینما را جدا از فضای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جامعه دید. امروز سینما رفتن و هزینه کردن برای رویدادهای فرهنگی دشوار شده است، اما فیلم کوتاه به دلیل علاقه‌مندان زیادی که دارد، همچنان این شانس را دارد که به اکران برسد و مخاطب خود را پیدا کند.

این فیلمساز در پایان درباره طرح «قرار» و اکران فیلم‌های کوتاه بیان کرد: امیدوارم با این طرح علاقه‌مندان بیشتری برای دیدن فیلم‌های کوتاه به سینما بیایند و این جریان گسترش پیدا کند. ما فیلم‌های کوتاه خوب و جذاب زیادی داریم که بعضی از آنها فقط امکان پخش جشنواره‌ای محدودی دارند. اگر این فضا آزادتر شود، امیدوارم فیلم‌ها بهتر دیده شوند و به شکل‌گیری یک چرخه واقعی برای فیلم کوتاه نزدیک شویم.