به نقل از فرارو، وضعیت نیمکت تیم ملی ایران برای حضور در جام ملت های 2027 آسیا که قرار است به میزبانی عربستان برگزار شود، چندان مشخص نیست. قرارداد امیر قلعه نویی، سرمربی این تیم، اوایل مرداد به پایان رسیده و این قرارداد تا این لحظه تمدید نشده است؛ این بدان معنی است که کار قلعه نویی در تیم ملی ایران به پایان رسیده مگر آنکه بپذیرد به طور موقت سرمربی بماند و پس از جام ملت های آسیا، صندلی اش را به سرمربی جدیدی بسپارد.

چنین شرایطی برای امیر قلعه نویی تازه است؛ تصور او و تیم همراهش این بود که می توانند با دستاوردسازی از نتایجی که ایران در آمریکا گرفته، قراردادش را به مدت 4 سال دیگر، یعنی تا جام جهانی 2030 تمدید کند. او دلخوش به اظهارات مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال ایران، هم بود که مدام از این می گفت که قلعه نویی سرمربی تیم ملی ایران در جام ملت های آسیا است. با این وجود، پروژه های از پیش تعیین شده برای دستاوردسازی از نتایج معمولی تیم ملی ایران در جام جهانی 2026 شکست خورد و قلعه نویی با واقعیت جدیدی روبرو شد: اینکه پایگاه چندان قوی ای نزد اعضای هیئت رییسه فدراسیون فوتبال ندارد. به این ترتیب، خیلی زود دلایلی پدید آمد که نشان از جدایی قلعه نویی از تیم ملی ایران دارد.

اولین این نشانه ها همان است که عنوان شد؛ تاج به طور مکرر از تداوم همکاری فدراسیون فوتبال با امیر قلعه نویی سخن می گفت. به زعم او، اعضای هیئت رییسه با این پیشنهاد مشکلی نداشتند. تاج نتایج قلعه نویی را قابل قبول توصیف کرده و می گفت قطعا سرمربی ایران در جام ملت هاست. با این حال، قانون می گفت برای تمدید چنین قراردادی نیاز به امضای اعضای هیئت رییسه است. اینجا مشکل اصلی شکل گرفت: هیئت رییسه مثل تاج فکر نمی کرد و مخالف تمدید قرارداد قلعه نویی بدون ضمانت لازم بود. به این ترتیب، قرارداد قلعه نویی فعلا تمدید نشده و هیئت رییسه خواستار شنیدن برنامه های قلعه نویی است.

مورد دومی که نشان می دهد قلعه نویی جایگاه سابق را در تیم ملی ندارد شروطی است که هیئت رییسه برای او گذاشته؛ آن ها به طور مشخص خواسته اند تا در صورت تایید برنامه های قلعه نویی، تغییراتی در اطرافیانش در تیم ملی و همچنین دستیاران فنی اش به وجود بیاورد. این موضوع دلیل دیگری برای اتمام همکاری قلعه نویی با تیم ملی است؛ چراکه آن هایی که با قلعه نویی آشنا هستند می دانند هوای رفقایش را دارد و اگر قرار باشد قید همکاری با آن ها را بزند یعنی پذیرفته از یکسری از اصولش عدول کند.

مورد دیگر، پیشنهاد قرارداد کوتاه مدت تا پایان جام ملت های آسیا است؛ اینکه قلعه نویی فقط تا جام ملت ها قراداد داشته باشد و خبری از قرارداد بلندمدت نیست. این یکی هم به خوبی نشان از بی اعتمادی فنی اعضای هیئت رییسه به امیر قلعه نویی دارد. قبلا شایعه شده بود در شرایطی قرارداد او برای جام جهانی بعدی تمدید می شود که ایران را قهرمان جام ملت های آسیا کند. با توجه به جایگاه امیر، اینکه او بپذیرد به طور موقت در تیمی کار کند، نشانه ای دیگر از دست شستن از آرمان های فوتبالی اش خواهد بود.

همه موارد بالا به کنار، شایعه مذاکره با گزینه های داخلی و خارجی برای جانشینی قلعه نویی، آخرین میخ ها را بر تابوت این رابطه کوبیده است. همین دیروز نوشتیم که فدراسیون فوتبال از آندره آ استراماچونی و اروه رنار درخواست برنامه کرده است. جالب آنکه با یحیی گل محمدی صحبت شده که او ظاهرا پیشنهاد منفی داده و به تازگی به فرهاد مجیدی هم اطلاع داده اند برای انتخاب تیم باشگاهی اش عجله نکند؛ چراکه گزینه جدی جانشینی قلعه نویی در صورت نپذیرفتن شروط فدراسیون فوتبال برای ادامه همکاری است.

خب واضح است در چنین شرایطی، جایگاه قلعه نویی در تیم ملی فوتبال ایران به طور آشکاری متزلزل شده و او دیگر نمی تواند با وعده و وعید صندلی اش را برای مدت طولانی تری در این تیم، حفظ کند.