به گزارش "ورزش سه"، وویچیک شزنی در ۳۶ سالگی یکی از «زیباترین لحظات» دوران حرفه‌ای خود را سپری می‌کند. این دروازه‌بان لهستانی بازنشسته شده بود که در سال ۲۰۲۴ تماس بارسلونا را دریافت کرد. آنچه به نظر می‌رسید یک ماجراجویی زودگذر باشد، در نهایت به دوره‌ای تبدیل شد که حداقل سه سال طول خواهد کشید، چرا که او تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ با اسپاتیفای کمپ نو قرارداد دارد.

فراتر از عملکردش در داخل زمین، شزنی به لطف اصالت و رفتار خود دل بارسلونایی‌ها را به دست آورده است. در واقع، او برای اولین بار در دوران کاری‌اش یک شعار اختصاصی دارد و با وجود اینکه این شعار به اعتیادش به سیگار مربوط می‌شود، بسیار از آن خوشحال است.

این بازیکن در مصاحبه‌ای طولانی با اتلتیک درباره این «ضعف» خود صحبت کرد؛ ضعفی که اگرچه «وحشتناک» است و آن را «به هیچ‌کس» توصیه نمی‌کند، اما قصدی برای «جنگیدن با آن» ندارد. او صادقانه گفت: «من با این نقطه ضعفم کنار آمده‌ام و شاید همین مسئله برای مردم واقعی و باورپذیر به نظر می‌رسد. من هرگز شعار تشویقی اختصاصی برای خودم نداشتم، بنابراین اکنون از آن لذت می‌برم. شاید حرفه‌ای‌ترین چیز دنیا به نظر نرسد، اما من همین هستم. مردم می‌دانند که اعتیادی دارم که نمی‌توانم از شرش خلاص شوم. فکر می‌کنم حتی همین هم برایشان واقعی به نظر می‌رسد، چون خیلی از بازیکنان اعتیادهای خاصی دارند (نیکوتین، الکل، قمار...). اما من در این باره کاملاً رک هستم. این اعتیادی است که حتی حاضر نیستم با آن بجنگم. آن را می‌پذیرم و شاید همین مسئله برای مردم ملموس است.»

شزنی ادامه داد: «مردم فکر نمی‌کنند من سیگار می‌کشم چون فقط یک عکس مخفیانه از من توسط پاپاراتزی‌ها دیده‌اند. من به اعتیادم اعتراف کرده‌ام و این اعتیادی است که افراد زیادی در جهان دارند. قصدم این نیست که به مردم توصیه کنم سیگار کشیدن را شروع کنند. فکر می‌کنم چیز وحشتناکی است و همه باید از آن دوری کنند. این نقطه ضعف من است، اما من با این نقطه ضعف کنار آمده‌ام.»

دلباختگی او به بارسلونا

وقتی پیشنهاد باشگاه کاتالانی را دریافت کرد و با آرامش روی آن فکر کرد، شزنی به خود قول داد که «اگر آن را بپذیرد، برای این است که صد در صد از آن لذت ببرد.» او توضیح داد: «من مثل یکی از هواداران در داخل زمین هستم. با این دوره مثل یک پاداش در دوران حرفه‌ای‌ام رفتار می‌کنم. قرار است حداکثر استفاده را از آن ببرم و همان‌طور که دوست دارم از آن لذت ببرم، و به نظر می‌رسد این رفتار برای مردم واقعی است. من محبت متقابل زیادی حس می‌کنم، درست به همان اندازه‌ای که عاشق این شهر و بارسلونا شده‌ام.»

این بازیکن لهستانی آگاه است که مردم او را به عنوان «مسن‌ترین بازیکن رختکن، کسی که بیشتر از همه می‌خندد و بسیار آرام است» می‌بینند، اما تاکید کرد که «این تنها چیزی نیست که پشت این شخصیت وجود دارد.» او گفت: «گاهی اوقات آنچه روی جلد نشان می‌دهید، تمام آن چیزی نیست که واقعاً وجود دارد. می‌توانستم سکوت کنم، لبخند نزنم، از زندگی‌ام این‌قدر لذت نبرم و سعی کنم بیشتر به عنوان یک فوتبالیست حرفه‌ای و کسی که دانش بالایی از بازی دارد و می‌تواند آن را به بازیکنان جوان‌تر منتقل کند قضاوت شوم. اما تصمیم گرفتم این کار را نکنم.»