زیر بار زور نمی رویم مگر آن که سمبه پر زور باشد . این احتمالاً تنها شعار عملی مدیران فدراسیون فوتبال است. شعاری که هر روز در مصداقی تازه، خود را تکرار می کند.

ناتمام ماندن لیگ برتر، فدراسیون را در وضعیتی خطیر قرار داد. سئول نشین ها باید تصمیمات بزرگی می گرفتند، اما تا توانستند آن را به تعویق انداختند. درست مثل پرونده بیرانوند که بیش از یک سال تا انتشار رأی طول کشید، تعیین تکلیف لیگ نیز با تأخیری سنگین همراه شد. تأخیری که ضربه ای جدی به یکپارچگی مسابقات وارد کرد.

تیم های اول و دوم (استقلال و تراکتور) مستقیماً به لیگ نخبگان رفتند و سهمیه سوم در قالب یک تورنمنت سه جانبه تعیین شد. همچنین قرار شد لیگ فصل بعد 18 تیمی شود، با این تفاوت که تیم آخر با تیم سوم لیگ یک پلی آف برگزار کند. یعنی در یک جدول، سه قانون بی سابقه و ناهمگون اجرا شد.

در همین مسیر، چهارشنبه شب قرار بود نفت آبادان و مس رفسنجان در پلی آف صعود به لیگ برتر روبرو شوند، اما مس با استناد به بی سابقه بودن این رویه، به دادگاه عالی ورزش (CAS) شکایت کرد و پا به میدان نگذاشت. نفت اما در غیاب حریف، جشن صعود گرفت. آن هم در شرایطی که جباری، سرمربی مس از فشارهای غیر فوتبالی در اتخاذ این شیوه پس از دیدن تورنمنت سه جانبه پرسپولیس گفت.

در آن تورنمنت سه جانبه ماجرا پیچیده تر شد. پرسپولیس با فشارهای غیر فوتبالی از جمله نوشتن نامه به رییس جمهور توانست برگزاری این مسابقات را به فدراسیون تحمیل کند. مدیرعامل پرسپولیس گفت هر کاری توانسته انجام داده .

در زمین، چادرملو با غلبه بر پرسپولیس و گل گهر، سهمیه را در میدان به دست آورد. بااین حال، دبیرکل فدراسیون پیش از برگزاری بازی ها در نامه ای به کنفدراسیون آسیا، گل گهر را به عنوان نماینده سوم معرفی کرده بود. تا امروز کسی متوجه نشده چطور این اتفاق افتاده اما همگان نقش مدیرعامل گل گهر به عنوان عضوی از هیئت رییسه را پررنگ می دانند.

حالا تصور کنید اگر پرسپولیس پرطرفدار برنده تورنمنت می شد، چه بحرانی گریبان فدراسیون را می گرفت.

استقلال هم بیکار نمانده. تیمی که 8 هفته مانده به پایان لیگ صدرنشین بود، اکنون خواهان دریافت جام قهرمانی است. گفته می شود درخواست آن ها در جلسه ای در فدراسیون بررسی خواهد شد. درحالی که در شرایط جنگی مشابه در اوکراین، لیگ ناتمام ماند و جام قهرمانی به هیچ کس اهدا نشد تا اعتبار مسابقات حفظ شود.

این اما ترند همیشگی فدراسیون است: هر که فشار بیشتری بیاورد، امتیاز بیشتری می گیرد. فدراسیون باکمال میل تن به زور می دهد، کسی پاسخگوی اشتباهات نیست و در این میان، فوتبال ایران روزبه روز عقب تر می رود.

امروز شنبه صبح است. شاید بهتر باشد ساعت را کوک کنیم تا مدیران فدراسیون از خواب بیدار شوند چون وقت اصلاح این رویه است.