مهرداد خدیر در یادداشتی نوشت: انتقاد از تیم مذاکره کننده و نه تنها هر که به دنبال راه حل مسالمت جویانه در جنگ یا تنش جاری باشد که از یادداشت تفاهم مصوب شورای عالی امنیت ملی به یک رویه در سازمان صدا و سیمای تحت مدیریت جلیلی- جبلی درآمده و از این رو اگر عکس آن رخ دهد خبری قابل تأمل به حساب می آید، اما کمی پرداختن به برخی برنامه های آن خالی از لطف نیست.

از جمله می توان به برنامه دیشب خط مقاومت در شبکه سه با اجرای محمد جعفر خسروی اشاره کرد. مجری قدیمی یی که بیش از 40 سال است در صدا و سیما مشغول است و قاعدتا باید بازنشسته شده باشد و البته بیشتر سال های فعالیت خود را در صدا و سیمای مشهد گذرانده بود و در ماه های اخیر با محاسن سپیدی گذاشته یادآور مرحوم دکتر حسن حبیبی است که در سال 1360 وقتی وزیر دادگستری شد چهره را با دیگر وزیران متناسب ساخت و همین شباهت این انتظار را ایجاد می کند که از حیث مراعات های دیگر هم چنین باشد.

او در برنامه دیشب بدون ذکر نام سید محمد خاتمی بخشی از سخنان رییس جمهوری پیشین ایران را در دیدار با مشاوران خود خواند که در آن گفته است: من طرف دار مذاکره و صلح شرافت مندانه ام و جناب خسروی به طعنه گفت: کدام مذاکره؟ کدام صلح؟ کدام شرافت؟

نگفته آنان اهل مذاکره اند و ما نیستیم یا آن ها صلح طلب اند و ما نه بلکه به استناد صلح حدبیبه و صلح امام حسن علیه السلام که به تعبیر رهبر شهید قهرمانانه ترین نرمش تاریخ بوده گفته من طرف دار صلح شرافت مندانه ام. کجای این سخن کدام، کدام دارد؟

جدای این میهمان (مسعود اسداللهی) را دعوت کرده تا او نظر بدهد یا خود نطق کند و تأییدیه بگیرد؟

علت اصلی ناخرسندی مجری از سخنان آقای خاتمی اما اتفاقا این بخش نبود. آنجاست که می گوید جای تأمل و تأسف است که گرایش ها و نیروها و رسانه های افراطی و خطرآفرین… و تا به اینجا رسید انگار انتقاد را متوجه برخی برنامه های صدا و سیما دانسته و اصطلاحا به خود گرفت در حالی که رییس جمهور پزشکیان با صراحت بیشتری گفته برخی از آنچه در صدا و سیما پخش می شود و از جمله دولت و نیروهای نظامی را رویاروی هم قرار دادن، حرف اسراییل است.

به این بهانه می توان یادآور شد با هر متر و معیار یک رییس جمهور سابق که 8 سال رییس شورای عالی امنیت ملی بوده و مجموعا دو بار 42 میلیون رأی از مردم گرفته صلاحیت بیشتری برای اظهار نظر دارد تا ایشان به عنوان مجری و نهایتا برنامه ساز تلویزیون.

جدای این تأکید بر این که یکی از رؤسای جمهوری سابق چنین و چنان گفته در حالی است که اگر از دو رییس جمهور سابق و در قید حیات دیگر هم پرسیده شود همین موضع را تأیید می کنند بلکه با شدت و غلظت بیشتر و یکی اتفاقا طی 6 سال از 8 سال عزیز دل و مورد حمایت صدا و سیما بوده است.

حتی فراتر می توان رفت و گفت رقیب آقای خاتمی و کاندیدای مورد علاقه صدا و سیما در سال 76 (ناطق نوری) نیز همین موضع را دارد و عجالتا یکی نیست.

از لحاظ سن و سال و تجربه و لباس روحانی و خانوادگی هم حساب کنید سید محمد خاتمی باز در مرتبه بالاتری از محمد جعفر خسروی از حیث حق اظهار نظر قرار دارد.

از جناب جعفر خسروی می توان پرسید آقای خاتمی چه کند؟ نظر خود را بگوید یا قبل از آن از شما صلاح و مصلحت بخواهد؟

شما مجری هستی و باید دو سوی قضیه را بیاوری. نه این که خود را مورد اشاره بدانی که معنایی جز این ندارد که گمان برده اید مراد از رسانه های افراطی می تواند بخشی از گرایش ها در صدا و سیما یا رسانه های هم سو با بعضی از مدیران سازمان باشد. تازه باز در این حالت هم شما وظیفه پاسخ گویی ندارید.

غرض این که از قراین برمی آید هر سه رییس جمهوری سابق چنین می اندیشند و همین که ریاست تیم مذاکره کننده با آقای قالیباف است نشان می دهد قضیه فرای دولت بوده است.

یادداشت تفاهمی که آن را تخفیف می کنند و حقیر و نصف و نیمه و پایان یافته می دانند در شورای عالی امنیت ملی به تصویب رسیده و امضای رییس جمهور ما پای آن است و اگر نقدی هست باید متوجه آن نابه کاری باشد که او هم ذیل همین توافق را امضا کرده و یک بار هم از برجام خارج شده بود.

مرحوم امام می گفت هر چه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید و برخی هر چه نقد دارند متوجه داخل می کنند.

اختلاف نباید بر سر نحوه توقف جنگ باشد. باید بر سر اطمینان یافتن از پایان جنگ باشد. نه جنگ یا صلح. چون مشخص است باید به دنبال صلح باشیم منت ها صلح شرافت مندانه یا صلح پایدار که دست خوش تهدیدات نشود.

سال ها قبل قیصر امین پور سروده بود: شهیدی که بر خاک می خفت/ سرانگشت در خون خود می زد و می نوشت دو سه حرف بر سنگ/ به امید پیروزی واقعی/ نه در جنگ که بر جنگ…