فصل نقل و انتقالات، گرمابخش فوتبال داخلی شده و مثل همیشه تیم های پرطرفدار بیشتر زیر ذره بین هواداران و رسانه ها هستند. پنجره استقلال بسته و پرسپولیس با خانه تکانی روبروست و باید جور نبودن رقیب دیرینه و بمب ترکاندن در فضای رسانه ای را بکشد!

در حالی که تقریباً تمام هواداران و کارشناسان موافق خانه تکانی در پرسپولیس هستند و از این بابت، مهدی تارتار کار راحتی در پیش دارد که اسم های تمام شده را کنار گذاشته و مانع و مخالفتی پیش خود نبیند -در مقام مقایسه سال قبل را به یاد بیاورید که کارتال چطور زورش به کنار گذاشتن کاپیتان ها نرسید!- اما کمتر کسی به این نکته دقت کرده که یک بمب ساعتی در این باشگاه کارگزاری شده که هر لحظه ممکن است منفجر شود! در این صورت آوار حاشیه بر سر مربی تازه وارد خراب خواهد شد.

در تمام سال های اخیر امید عالیشاه کاپیتان اول پرسپولیس بود. وحید امیری تا بود، کاپیتان دوم و چون این دو بازیکن مسن دیدارهای مختلفی در طول فصل را از دست می دادند، سروش رفیعی هم عکس های زیادی با بازوبند کاپیتانی قرمزها دارد. امیری فصل قبل رفت و حالا سروش و عالیشاه هر دو کنار گذاشته شدند، به این ترتیب انتخاب کاپیتان اول تیم همان بمب ساعتی است!

اگر به سابقه باشد، حسین کنعانی زادگان که از ابتدای دهه 90 در پرسپولیس بود، در حضور عالیشاه و سروش هم باید کاپیتان می شد! علی علیپور نیز از لیگ 14 و سال اول حضور در پرسپولیس در دربی گل زد. او چهار سال به لیگ پرتغال رفت و دوباره به پرسپولیس برگشت تا فصل قبل نیز تجربه کاپیتانی در تیم محبوبش را داشته باشد.

هر دو بازیکن ملی پوش هستند و شاکی از بازی نکردن در جام جهانی، علیپور و کنعانی هر دو معتقدند باید در هر سه بازی جام فیکس بازی می کردند. پس با بدترین وضعیت عصبی به تمرینات تیم برمی گردند و چه بسا انتخاب تارتار برای بازوبند، هر کدام آنها که باشد با واکنش آن یکی روبرو خواهد شد! اگر هم قرار باشد راه حل سوم و کنار گذاشتن هر دو مدعی مد نظر باشد که در آن صورت اتفاقات بدتری می افتد!

شاید راهکار تارتار نگه داشتن وحید امیری برای حل همین مشکل باشد، یا مجبور شود ستاره ای ملی پوش در حد طارمی و جهانبخش بیاورد تا این بازوبند، داستان نشود. اما در غیر این حالات (بازیکن بزرگی که مورد احترام همه باشد) و با توجه به زمزمه های رفتن پورعلی گنجی، پرسپولیس هیچ بازیکن دیگری ندارد که از نظر سابقه ملی و سن و سال، به گرد پای کنعانی و علیپور برسد. چطور باید توقع داشت آنها پشت سر چنین کاپیتانی به زمین بروند؟