پیش از آنکه صدای کولرهای آبی و گازی در کوچه های یزد شنیده شود، این بادگیرها بودند که هوای داغ کویر را رام می کردند. سازه هایی بلند و هوشمند که بدون مصرف برق و آب، نسیم را به دل خانه ها می رساندند و آسایش را برای ساکنان شهر به ارمغان می آوردند.

بادگیرها تنها یک عنصر معماری نبودند؛ نمادی از دانش بومی، سازگاری با طبیعت و هنر مهندسی ایرانی به شمار می رفتند.

یزد، شهری که به شهر بادگیرها شهرت یافته، هنوز میزبان صدها بادگیر تاریخی است؛ سازه هایی که برخی از آن ها همچنان استوار ایستاده اند و برخی دیگر زیر بار فرسایش، تغییرات اقلیمی و بی توجهی، درحال ازکار افتادگی و تخریب هستند.

در روزگاری که بحران انرژی و کمبود منابع آب به یکی از دغدغه های اصلی جهان تبدیل شده، این شاهکارهای معماری بیش از هر زمان دیگری یادآور اهمیت بهره گیری از راهکارهای پایدار و سازگار با محیط زیست هستند.

این گزارش تصویری روایتگر بادگیرهایی است که روزگاری وظیفه اصلی تهویه و خنک کردن هوای خانه های کویری یزد را بر عهده داشتند؛ سازه هایی که هنوز هم از فراز بام های خشتی یزد، داستان نبوغ، خلاقیت و سبک زندگی مردمان این سرزمین را بازگو می کنند.

بادگیرهایی که روزگاری قلب تپنده خانه های کویری بودند؛ سازه هایی که هنوز هم از فراز بام های خشتی یزد، داستان هوش، خلاقیت و سبک زندگی مردمان این سرزمین را بازگو می کنند.