سناتور جمهوری خواه آمریکایی لیندسی اولین گراهام (Lindsey Olin Graham)، در اثر بیماری ناگهانی درگذشت.

به گزارش فرارو، لیندسی گراهام، از دهه 2000 به یکی از مهم ترین صداهای مداخله گر در پرونده های خاورمیانه، ایران و روسیه تبدیل شد؛ سیاستمداری که مسیرش از دوستی نزدیک با جان مک کین و دفاع سرسختانه از جنگ های آمریکا، تا هم پیمانی استراتژیک با دونالد ترامپ و حمایت از فشار حداکثری علیه تهران امتداد یافته است.

لیندسی (لیندزی)گراهام در 9 ژوییه 1955 در شهر سنکا در ایالت کارولینای جنوبی متولد شد؛ در خانواده ای طبقه کارگر که یک رستوران و بیلیاردی کوچک اداره می کردند و زندگی اقتصادی سختی داشتند. او نخستین عضو خانواده بود که توانست به دانشگاه راه پیدا کند و در دانشگاه کارولینای جنوبی در رشته حقوق تحصیل کرد.

مرگ پدر و مادر در فاصله زمانی کوتاه، او را در جوانی در نقش سرپرست خواهر کوچکش قرار داد؛ تجربه ای که بعدها در روایت انتخاباتی اش، به ستون اصلی روایت خودساخته بودن او تبدیل شد.

گراهام پس از دریافت مدرک حقوق، هم در نیروی هوایی و هم در سیستم قضایی به عنوان وکیل خدمت کرد و سپس وارد سیاست انتخابی شد؛ ابتدا در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی و بعد از آن، در 1994 به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت.

این زمینه طبقاتی و خانوادگی، گراهام را در کمپ جمهوری خواهان به عنوان سیاستمداری معرفی کرد که می تواند همزمان برای پایگاه محافظه کار جنوبی حرف بزند و در عین حال در واشنگتن، به عنوان وکیل امنیت ملی چهره شود.

گراهام از سال 2003 به عنوان سناتور کارولینای جنوبی وارد سنا شد و طی چهار دوره متوالی، کرسی خود را حفظ کرد. او خود را محافظه کار عملگرا معرفی می کند اما در پرونده سیاست خارجی و امنیت ملی، در عمل در جناح مداخله گر و جنگ طلب واشنگتن قرار گرفته است.

او از جنگ عراق، تداوم حضور نظامی در افغانستان و گسترش جنگ علیه تروریسم دفاع کرد و در سنا، یکی از حامیان پرسر و صدای افزایش بودجه دفاعی و تقویت اختیارات ارتش آمریکا بود.

گراهام سال ها به همراه جان مک کین چهره رسانه ای بازوی جنگ طلب سنا بود؛ دو سناتوری که به سفرهای مکرر به جبهه های درگیری، از خاورمیانه تا اوکراین، شهرت داشتند و بر فشار حداکثری علیه دشمنان آمریکا در خارج تاکید می کردند.

در نگاه منتقدان، او نمونه ای کلاسیک از سناتور امنیت ملی است: سیاستمداری که عملاً هر بحران خارجی را با راه حل افزایش فشار، تحریم یا مداخله نظامی می بیند.

گراهام از منتقدان سرسخت برجام بود و بارها خواستار تشدید تحریم ها علیه ایران و محدود کردن برنامه موشکی و نفوذ منطقه ای تهران شد؛ او در سنا جزو کسانی بود که توافق بد با ایران را تهدیدی برای امنیت اسراییل و متحدان آمریکا در خلیج فارس می دانست.

در سال های اخیر، نقشش در طراحی و هدایت لوایح تحریمی علیه روسیه پررنگ تر شد؛ او از طراحان طرح تشدید تحریم نفتی مسکو و اعمال تعرفه های بسیار بالا علیه کشورهایی بود که همچنان خریدار نفت روسیه اند و می گفت این فشار باید تا اجبار کرملین به تغییر رفتار ادامه یابد.

گراهام در جنگ اوکراین از مدافعان جدی ارسال کمک های نظامی گسترده به کی یف است و می گفت اگر واشنگتن عقب بنشیند، مسکو و پکن پیام اشتباهی دریافت خواهند کرد. او اخیراً تأکید کرد ترامپ هم از پیشبرد لایحه تحریم های روسیه حمایت کرده و این را نقطه عطف در تندتر شدن رویکرد واشنگتن در برابر مسکو توصیف کرد.

گراهام در انتخابات 2016 ابتدا منتقد تند دونالد ترامپ بود و حتی در رقابت های مقدماتی جمهوری خواهان، کاندیدای ریاست جمهوری شد؛ اما پس از پیروزی ترامپ، به تدریج به یکی از نزدیک ترین متحدان او در سنا تبدیل شد.

او در دوران ریاست جمهوری اول ترامپ، عملاً نقش پل ارتباطی میان کاخ سفید و بخشی از جمهوری خواهان سنتی در سنا را ایفا کرد؛ از حمایت از نامزدهای قضایی ترامپ برای دادگاه عالی تا دفاع از رویکرد سخت در برابر ایران و خروج از برجام.

حتی پس از بازگشت ترامپ به قدرت در 2025، گراهام از چهره های نزدیک به کاخ سفید باقی ماند و تلاش کرده خود را در موقعیت کسی حفظ کند که هم به پایگاه پوپولیستی ترامپی نزدیک است و هم در میان جمهوری خواهان سنتی، به عنوان صدای حرفه ای سیاست خارجی شنیده می شود.

این هم پیمانی، برای او هم سرمایه سیاسی بوده و هم هزینه؛ بخشی از افکار عمومی آمریکا، او را به عنوان نمونه ای از جمهوری خواه سنتی که در نهایت با ترامپیسم سازش کرد ارزیابی می کنند.

گراهام در سنا طی سال های اخیر ریاست کمیته بودجه را بر عهده داشته و همزمان در کمیته های قدرتمندی مانند تخصیص بودجه، قضایی و محیط زیست نیز عضویت دارد؛ جایگاهی که به او نفوذ مستقیم بر ترکیب بودجه دفاعی، سیاست قضایی و پروژه های زیرساختی آمریکا می دهد.

او همچنان یکی از چهره های ثابت در رسانه های آمریکایی و بین المللی است و در مصاحبه های تلویزیونی، از جنگ اوکراین تا پرونده ایران، چین و خاورمیانه، دیدگاه هایش را با صراحت و گاهی با ادبیات تند مطرح می کند.

پیگیری مواضع گراهام یک شاخص مهم برای فهم بخش جنگ طلب بلوک جمهوری خواه در سنا است؛ بلوکی که هرگونه تلاش برای بازگشت به توافق هسته ای با ایران و کاستن از تحریم ها را تهدیدی برای اسراییل و نظم مطلوب واشنگتن در منطقه می داند.

منبع: فرارو