به نقل از همشهری آنلاین، بی بی سی نوشت، گمان می رود این دایناسور گیاه خوار که Uragasaurus kalasinensis نامگذاری شده است، حدود 150 میلیون سال پیش در زمین زندگی کرده باشد.

این دایناسور، گردنی به طور غیرمعمول بلند داشت که طول آن تا 20 متر می رسید؛ یعنی تقریبا به اندازهٔ طول یک زمین کریکت.

دکتر آپیرات نیلپاناپان (Apirat Nilphanaphan) که نویسنده اصلی مطالعه مربوط به کشف این فسیل است، به بی بی سی گفت که این نمونه، بخشی از یک مجموعه فسیلی بزرگ از محوطه ای بود که نخستین بار در سال 2008 میلادی، زمانی که یک مرد محلی تکه هایی را کشف کرد که شبیه به فلس های مار بود، شناسایی شد.

محوطه ای که این کشف در آن رخ داد، پو نوی (Phu Noi) نام دارد و تنوع گسترده ای از فسیل ها از دوره ژوراسیک پسین را در برمی گیرد. بیش از 90 درصد از فسیل های کشف شده در این محوطه، مربوط به دایناسورها بودند.

زمانی که گروه کاوشگران برای بررسی به این محوطه رفت، فسیل های دیگری مانند دندان ها و استخوان های دایناسور را پیدا کردند.

با این حال، فسیلی که منجر به کشف گونه جدید شد، یک مهرهٔ پشتی با ویژگی های متفاوتی داشت.

نتایج سیتی اسکن نشان داد که این دایناسور به خانواده (Mamenchisauridae) از دایناسورهای سوروپود تعلق دارد که با گردن های بسیار بلند خود شناخته می شوند. این گردن های بلند احتمالا به آن ها کمک می کرد تا به پوشش گیاهی در ارتفاعات مختلف دسترسی پیدا کنند. درحالی که بیشتر فسیل های خانواده (Mamenchisauridae) در چین کشف شده اند، این کشف اولین مورد از نوع خود در تایلند است.