به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی مکزیک با جام جهانی در همان مکان و به همان شیوه‌ای که آن را آغاز کرده بود، وداع کرد. شاگردان خاویر آگیره با افتخار در ورزشگاه آزتکا مقابل تیم ملی انگلیس شکست خوردند که پس از اخراج کوانسا، تمام نیمه دوم را با ۱۰ نفر با سختی و فشار زیادی سپری کرد. بلینگام با دو گلی که به ثمر رساند و ارتباط بی‌نقصش با کین، برای شکست دادن تیم مکزیک کافی بود که توانست در دو نوبت از حملات انگلیس جان سالم به در ببرد و در نهایت شاگردان توخل را در محوطه جریمه خودشان حبس کند.

مکزیک بازی را با پرس شدید آغاز کرد، که توسط غرش ورزشگاه آزتکا تحریک می‌شد که از دقیقه اول سعی داشت نقشی کلیدی ایفا کند. اما حقیقت این است که تا زمان اولین وقفه برای نوشیدن آب، بازی تا حد زیادی برابر دنبال شد. با این حال، حتی پیش از آن وقفه، پیکفورد مجبور به واکنش شده بود تا از اولین گل میزبان جلوگیری کند. در دقیقه ۱۵ بود که دروازه‌بان اورتون با یک واکنش معجزه‌آسا، ضربه سر رائول خیمنز را از کنار پایه تیرک سمت راست به بیرون فرستاد که با صدای آه و ناله سکوهای مکزیکی همراه بود.

گوردون اولین هشدار انگلیس را پس از وقفه با یک فرار سریع از جناحین ارائه داد که به یک شوت آرام و مستقیم به دستان رانگل ختم شد. هشداری که به نظر می‌رسید برای چند دقیقه محو شده باشد، اما در نهایت ثابت شد که مقدمه‌ای برای ضربه سرنوشت‌ساز تیم توماس توخل بوده است.

مکزیک در برابر تیم انگلیس که در نیمه زمین خود عقب‌نشینی کرده و منتظر ضربه زدن در ضدحملات بود، مسلط بود. این برنامه در نهایت سرنوشت‌ساز شد. تنها در عرض دو دقیقه، انگلیس به لطف دو تمام‌کنندگی دقیق از جود بلینگام، ۲-۰ پیش افتاد. این بازیکن رئال مادرید که در تمام طول سال در باشگاهش برای گلزنی دچار مشکل بود، بار دیگر هنگام پوشیدن پیراهن سه شیرها توانایی تمام‌کنندگی بی‌نقص خود را نشان داد. گل اول پس از سانتر عالی ساکا به تیر دورتر به ثمر رسید، در حالی که گل دوم از لو رفتن توپ توسط مورا در میانه میدان نشأت گرفت و همکاری او با کین، شاگردان آگیره را تنبیه کرد.

درست زمانی که به نظر می‌رسید مکزیک کاملاً شکست خورده است، آنها به هواداران خود تکیه کردند تا اوضاع را تغییر دهند، وضعیتی که چهار دقیقه پس از دریافت گل دوم کمی بهبود یافت. کینونس در لحظات پایانی وقت اضافه، با بهره‌گیری از توپ سرگردان در محوطه جریمه پس از ضربه آزاد گایاردو، فاصله را به حداقل رساند.

گلی که ورزشگاه آزتکا را دوباره شعله‌ور کرد و بلافاصله به اقداماتی در زمین بازی تبدیل شد. مکزیک سزاوار آن بود که قبل از نیمه اول به تساوی برسد، اما یک مهار حیاتی دیگر از پیکفورد روی ضربه سر خیمنز و مداخله کلیدی بلینگام مقابل ضربه از راه نزدیک مونتس، باعث شد شاگردان توخل با برتری به رختکن بروند.

برخلاف نیمه اول، این انگلیس بود که شروع به تهدید دروازه رانگل کرد و اریلی توپ را به تیرک دروازه کوبید. با این حال، مسابقه در دقیقه ۵۳ تغییر دراماتیک دیگری داشت، زمانی که کوانسا به دلیل تکل بی‌محابا با کف پا روی گایاردو اخراج شد. با وجود این، انگلیس در ابتدا به نظر نمی‌رسید که تأثیرات کارت قرمز را احساس کند و حتی با ۱۰ نفر، برتری خود را با پنالتی کین افزایش داد.

آگیره با باقی ماندن نیم ساعت به پایان بازی، یک تغییر تاکتیکی انجام داد. یک تعویض دوگانه هجومی که طی آن سانتیاگو خیمنز و برایان گوتیرز وارد زمین شدند. تنها سه دقیقه پس از ورود به زمین، گوتیرز پس از خطای کین، یک پنالتی گرفت که رائول خیمنز آن را به گل تبدیل کرد. مکزیک با ۲۰ دقیقه وقت تلف شده باقی‌مانده، به بازی بازگشته بود.

لحظات پایانی بازی کاملاً یک مونولوگ مکزیکی بود که انگلیس را در محوطه جریمه خود حبس کرد و آنها را مجبور ساخت صرفاً به ارسال توپ‌ها تکیه کنند، در حالی که توخل تمام مدافعانش را به زمین فرستاده بود. اما شاگردان آگیره به سختی دروازه پیکفورد را تهدید کردند که با کمک برنِ مقتدر، تمام فرصت‌های هوایی مکزیکی‌ها را قطع کرد.

پس از تلاشی جان‌فرسا، انگلیس جایگاه خود را در مرحله یک‌چهارم نهایی تضمین کرد، جایی که باید با یکی دیگر از پدیده‌های بزرگ جام جهانی، یعنی نروژ با حضور ارلینگ هالند، روبرو شود.