به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی فرانسه روز شنبه با گل پنالتی نیمه دوم کیلیان امباپه، تیم ملی پاراگوئه را ۰-۱ شکست داد و به مرحله یک‌ چهارم نهایی جام جهانی صعود کرد. در حالی که فرانسه مالکیت توپ را در اختیار داشت، برای باز کردن خط دفاعی حریف که طبق نقشه بازی تقریباً بی‌نقص گوستاوو آلفارو عمل کرده بود، با دشواری روبرو شد. این مربی آرژانتینی اعلام کرد: «ما برای رقابت آمدیم و رقابت کردیم.»

او پس از پایان این بازی به آینده خود پرداخت: «راستش را بخواهید، من پنج یا شش سال است که خانواده‌ام را در اولویت دوم قرار داده‌ام. من در جام جهانی با اکوادور هم بودم و پاراگوئه فرصت دیگری به من داد. در آن لحظه با خودم فکر کردم: دیگر تمام است، کار من تمام شد. نمی‌خواهم هیچ گمانه‌زنی‌ای صورت بگیرد. مدیر برنامه‌های من از صحبت با هر کسی منع شده است. امروز زخم‌های باز دارم. نمی‌توانم درست فکر کنم، نیاز دارم اوضاع آرام شود. نمی‌دانم با زندگی حرفه‌ای‌ خودم چه خواهم کرد. هرچند هیچ جایی زیباتر از پاراگوئه نیست.»

این مربی که در رافائلا متولد شده است، گفت: «ما نمی‌خواستیم این فرصت از دست برود، خیلی نزدیک بودیم. با آنچه برایمان باقی مانده بود، با آنچه داشتیم و با آنچه می‌توانستیم، جنگیدیم. بازی‌های فرانسه ۶۰ دقیقه طول کشید چون آنها خیلی سریع کار را تمام کردند. من با این رضایت از اینجا می‌روم که می‌دانم رقابت کردیم و با افتخار می‌رویم. اگر این سطح از تعهد باشد، پاراگوئه می‌تواند در آینده انتظار چیزهای بزرگی را داشته باشد.»

در نهایت، او مانند یک پدر برای تک‌تک اعضای تیمی عمل کرد که حالا بخشی از تاریخ فوتبال کشورش شده است. او مشغول در آغوش کشیدن بازیکنان بود که صمیمانه‌ترین آنها با ماتیاس گالارزا فوندا بود که در آستانه ترک ریور پلاته است و در طول این مسیر، با شجاعت پیش رفت. آلفارو گفت: «آنها می‌گویند او نمی‌تواند برای ریور پلاته بازی کند اما می‌تواند برای آلمان بازی کند؟ او می‌تواند برای هر تیمی در جهان بازی کند.»

آلفارو در پایان گفت: «ما با سربلندی می‌رویم. پاراگوئه تمام توان خود را در زمین گذاشت. اگر آن پنالتی رخ نمی‌داد، فکر می‌کنم بازی به وقت اضافه می‌کشید. آدم باید به تمام جزئیات توجه کند، به‌ خصوص در محوطه جریمه. آنها بسیار دقیق و بی‌رحم بودند و بازیکنان سریعی دارند. اما ما با سربلندی می‌رویم.»

او با اشاره به اتفاقاتی که بین امباپه و دروازه‌بان پاراگوئه رخ داد، اضافه کرد: «آنچه در رختکن تجربه کردیم، شدید و بسیار انسانی بود. فضا برای ابراز احساسات وجود داشت. چقدر ترک کردن این مسابقات وحشتناک است، چقدر دردناک است. به بازیکنان گفتم متشکرم. باختن دردناک است. ما گریه کردیم. نمی‌دانیم که آیا هرگز فرصت جبران خواهیم داشت یا نه.

امروز ما با بازیکنانی روبرو شدیم که برای توپ طلا و برای عنوان بهترین گلزن تاریخ جام جهانی می‌جنگند. این در حالی است که ما بچه‌هایی داریم که هرگز والدین خود را نشناخته‌اند. من می‌خواستم دست به یک انقلاب بزنم. آیا می‌دانید چقدر زمان گذشته از آخرین باری که فلاکو گیل حقوق دریافت کرده است؟ او مجبور شد لباس‌هایش را بفروشد تا جان دخترش را نجات دهد اما امباپه با او دست نداد. این باعث تاسف است.»