به گزارش ورزش سه به نقلاز تسنیم، وقتی رافائل نادال درباره راجر فدرر و نواک جوکوویچ صحبت می‌کند، صحبت‌هایش وزن و اعتبار ویژه‌ای پیدا می‌کند؛ نه فقط به این دلیل که سال‌ها رقبای بزرگی بوده‌اند، بلکه چون افراد اندکی معنای ماندن در اوج تنیس جهان را به اندازه این سه نفر از نزدیک تجربه کرده‌اند.

نادال در گفت‌وگویی مفصل با CNBC Sport درباره زندگی پس از بازنشستگی، رقابت بزرگش با راجر فدرر، نسل جدید تنیس به رهبری کارلوس آلکاراس و یانیک سینر صحبت کرد؛ اما آنچه بیش از همه جلب توجه کرد، اظهارات او درباره نواک جوکوویچ بود.

به گفته نادال، دلیل اینکه این ستاره صرب در 39 سالگی همچنان یکی از مدعیان اصلی بزرگ‌ترین تورنمنت‌های جهان مانده، کاملاً روشن است.

این تنیسور پیشین اسپانیایی گفت: نواک هنوز اینجاست، زیرا عاشق این ورزش است و همچنان اشتیاق رقابت دارد. تا زمانی که این انگیزه را داشته باشد و بدنش به او اجازه دهد در این سطح بازی کند، برای فتح بزرگ‌ترین تورنمنت‌ها خواهد جنگید. آنچه او به دست آورده، واقعاً باورنکردنی است. همه ما در طول دوران حرفه‌ای‌مان مرزهای توانایی‌های خود را جابجا کرده‌ایم و او همچنان به این کار ادامه می‌دهد. وقتی به اندازه ما قهرمانی به دست می‌آورید، تنها دلیل ادامه دادن این است که هنوز از رقابت لذت می‌برید و باور دارید که می‌توانید در بالاترین سطح رقابتی باقی بمانید.

هرگز به تنیس بازنخواهم گشت

نادال در این مصاحبه بار دیگر به همه گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال بازگشتش به میادین پایان داد؛ شایعاتی که در ماه‌های اخیر و پس از بازگشت برخی چهره‌های بزرگ ورزش بار دیگر مطرح شده بود.

او می‌گوید دلتنگ احساساتی است که رقابت در بالاترین سطح برایش به همراه داشت اما هرگز از تصمیم خود برای پایان دادن به دوران حرفه‌ای‌اش پشیمان نیست.

برنده 22 گرنداسلم تنیس اظهار داشت: آن فصل از زندگی‌ام کاملاً بسته شده است. البته دلم برای برخی احساسات خاص تنگ می‌شود، چون احتمالاً دیگر هرگز در زندگی آنها را تجربه نخواهم کرد اما از تصمیمی که گرفتم کاملاً راضی هستم.

این تنیسور اسپانیایی تأکید کرد که تنها زمانی بازنشستگی را پذیرفت که مطمئن شد بدنش دیگر توان پاسخگویی به فشارهای تنیس حرفه‌ای را ندارد: پیش از بازنشستگی، همه راه‌ها را امتحان کردم. وقتی دیدم بدنم دیگر نمی‌تواند آن‌گونه که می‌خواهم پاسخ دهد، پذیرفتم که زمان پایان، فرا رسیده است. من هرگز از عشق به تنیس دست نکشیدم. به این دلیل بازنشسته نشدم که اشتیاقم را از دست داده بودم، بلکه چون دیگر نمی‌توانستم در سطحی که از خودم انتظار داشتم بازی کنم.

 فدرر، رقیب کامل

نادال درباره دیگر اسطوره بزرگ تنیس نیز گفت که تفاوت‌های او و راجر فدرر یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های تاریخ این ورزش را رقم زد.

این تنیسور بازنشسته اسپانیایی گفت: راجر احتمالاً ظریف‌ترین تنیسور تمام دوران است. او همیشه طوری بازی می‌کرد که انگار کنترل کامل مسابقه را در اختیار دارد. سبک من کاملاً متفاوت بود. برای هر توپ می‌جنگیدم، اغلب از دشوارترین موقعیت‌ها ضربه می‌زدم و به نظر می‌رسید برای به دست آوردن هر امتیاز باید بجنگم. دقیقاً همین تفاوت در سبک بازی و شخصیت‌ها بود که رقابت ما را خاص کرد و باعث شد هر دو به بازیکنان بهتری تبدیل شویم.

 آلکاراس و سینر می‌توانند عصر جدیدی را رقم بزنند

نادال معتقد است آنچه او، فدرر و جوکوویچ طی دو دهه گذشته برای تنیس رقم زدند، اکنون می‌تواند با رقابت کارلوس آلکاراس و یانیک سینر ادامه پیدا کند: آنها همه ویژگی‌های لازم برای شکل دادن به یک رقابت بزرگ را دارند. هر دو بازیکنانی استثنایی هستند اما از نظر سبک بازی و شخصیت، تفاوت‌های زیادی با هم دارند.

با این حال، نادال  تأکید می‌کند که آینده این رقابت به عوامل مختلفی بستگی دارد: مصدومیت‌ها، انگیزه و میل آنها به پیشرفت تعیین خواهد کرد که تسلط‌شان تا چه زمانی ادامه داشته باشد. پتانسیل فوق‌العاده‌ای دارند و اگر همه چیز مطابق انتظار پیش برود، می‌توانند دهه آینده تنیس را تعریف کنند.

 موفقیت فقط به تعداد جام‌ها مربوط نمی‌شود

نادال اعتراف کرد که نگاهش به مفهوم موفقیت، امروز کاملاً با دوران حرفه‌ای‌اش تفاوت دارد: وقتی ورزشکار هستید، تصور می‌کنید موفقیت فقط به معنای قهرمانی است اما بعدها متوجه می‌شوید که راه‌های زیادی برای موفق بودن وجود دارد. برای من، موفقیت واقعی، امروز این است که با خوشحالی از خواب بیدار شوم، از بودن کنار خانواده و عزیزانم لذت ببرم و بدانم هر کاری را با تمام توان انجام داده‌ام.

او همچنین توضیح داد که ماندن در مایورکا در طول دوران حرفه‌ای، نقش مهمی در حفظ شخصیت و سبک زندگی‌اش داشته است.

نادال خاطرنشان کرد: خارج از زمین تنیس، همیشه زندگی عادی داشتم. سال‌های زیادی کنار پدر و مادرم زندگی کردم و هرگز احساس نکردم چون موفق شده‌ام باید سبک زندگی‌ام را تغییر دهم. بازگشت به مایورکا همیشه دیدگاه درستی به من می‌داد، چون مردم آنجا همان نگاهی را به من داشتند که پیش از قهرمانی‌هایم در گرنداسلم‌ها داشتند. حالا که دوران حرفه‌ای‌ام به پایان رسیده، دوباره همان زندگی را تجربه می‌کنم.