تشکیلات بسیاری در تاریخ، طوفانی و سازمان یافته شروع کرده اند ولی به دلیل افراط در برخی موضوعات و نبود پایگاه اجتماعی راه به جایی نبرده اند که یکی از این موارد در مقطع حساسی از تاریخ فرانسه رخ داد. در حقیقت و به دنبال دستگیری و اعدام روبسپیر بود که ژاکوبین ها قدرت خود را از دست داده و سقوط کردند و در نهایت باشگاه آن ها رسما به تاریخ پیوست. ژاکوبن ها یا همان انجمن طرفداران نظام نامه، تندروترین گروه سیاسی در جریان انقلاب فرانسه بودند که با شعار ایجاد جمهوری، دموکراسی مطلق و برابری اجتماعی پیش می رفتند. آنها توانستند با تشکیل کمیته نجات ملی و با رهبری روبسپیر، مخالفان و در راس آنها پادشاه را از میان بردارند و سرانجام حکومتی خاص را بنیان گذاری کنند. در واقع باشگاهی متشکل از افراط گرایان ژاکوبین، پادشاهی را که قصد فرار داشت دستگیر کرده و بدین صورت کنوانسیون ملی اولین جمهوری فرانسه شکل گرفت.

ژاکوبن ها و یا همان یعقوبیان در کمتر از پنج سال، موفق شدند ناپلئون را به قدرت برسانند و او نیز جنگ هایی را با کشورهای اروپایی آغاز کرد که در تاریخ به نام جنگ های ناپلئونی معروف است. گفتنی است نام این حزب برگرفته از محل جلساتشان که در یک صومعه متروکه به نام سن ژاک که متعلق به راهبان دومینیکن در پاریس بود گرفته شده است. هر چند ژاکوبین ها طرفدار برخی موضوعات همچون برابری اقتصادی و آموزش همگانی بودند که خواست غالب جامعه بود ولی به دلیل برخی سیاست ها و البته تندروی ها خصوصا در قبال برخورد تند با اشراف و سلطنت طلبان راه به جایی نبردند. آنها سیاست متفاوتی نسبت به ژیروندن ها که میانه رو بودند، در پیش می گرفتند؛ ژاکوبین ها تاثیرات بلند مدتی هم بر سیاست مدرن فرانسه بر جای گذاشتند. البته این مقوله همچنان نیز توسط برخی گرایش ها به دستاویزی برای تمسخر سیاست مترقی و افراط گرا قرار می گیرد.

در نهایت اینکه ژاکوبین ها یکی از چالش برانگیزترین مقاطع انقلاب فرانسه را رقم زدند، آنها اشخاص میانه رویی که مخالف سیاست خشونت بودند را نیز از باشگاه کنار گذاشتند. ژاکوبین ها در ولایات مختلف بیش از دو هزار حوزه تاسیس کردند که روابط تنگاتنگ و سازمان یافته ای نیز داشتند. گفتنی است این جریان تا بدانجا پیش رفت که حتی از دولت فرانسه نیز تشکیلاتشان منظم تر بود ولی سرانجام سرنوشتی جز شکست در انتظارشان نبود.