کیومرث اشتریان، استاد علوم سیاسی، درخصوص مذاکرات و بازتاب آن در داخل کشور، گفت: اکنون نگاه کنید؛ در این برهه کنونی که حساسیت های بسیار زیادی وجود دارد و به قول معروف آن قدر تعبیر برهه حساس را به کار برده ایم که خودمان هم خسته شده ایم، ما عملاً با قحط الرجال سیاسی در کشور مواجهیم. رجال سیاسی خود یک سرمایه استراتژیک برای کشورها محسوب می شوند. وقتی شما رده های اول و دوم مدیران و نخبگان را حذف می کنید، جامعه از این پتانسیل محروم می شود؛ ما حتی همان داشته هایمان را هم از بین بردیم. پارلمان در همه کشورها کانون پرورش، پویایی و تجلی رجال سیاسی است، اما ما کلاً سیستم را از این امکان محروم کرده ایم.

اشتریان همچنین اظهار کرد: وقتی ایشان (رهبری) می فرمایند من نظر دیگری داشتم اما چون نظر کارشناسی این بود پذیرفتم، تفسیر من این است که این رویکرد یعنی بازگشت به رسمیت شناسی نظر کارشناسی و پذیرش مسئولیت حقوقی توسط خود نهادهای قانونی و منتخبان مردم. هرچقدر پشتوانه رأی رسمی و پشتیبانی واقعی مردم از رییس جمهور و رییس مجلس معنادارتر و بیشتر باشد، مردم مسئولیت ها را بیشتر از جانب خود می بینند.

وی افزود: من از مجموع این منازعات به این نتیجه رسیده ام که باید کمتر به این دعواهای فرعی دامن زد و اساس کار را بر تفویض اختیار و به رسمیت شناختن نظر کارشناسی گذاشت. وقتی بدنه نظامی، امنیتی، پارلمانی و دولتی به یک جمع بندی مشترک کارشناسی دست می یابند، دیگر ایجاد فضاهای پوپولیستی و هوچی گری چه معنایی دارد؟ ساختار به این جمع بندی رسیده است که این مسیر را طی کند. حال هرچقدر این رویکرد بیشتر تقویت شود، نهادها و به تبع آن مردم، مسئولیت پذیرتر می شوند؛ چرا که برای فهم این بدیهیات، قرار نیست یک نزاع خونین در بگیرد.