استیون سملر، پژوهشگر ارشد غیرمقیم در مرکز سیاست بین الملل

به نقل از نشریه ریسپانسیبل استیت کرفت، در جریان جلسه پرسش وپاسخ ماه آوریل (فروردین) در مجلس سنای آمریکا، بحث اصلی روی موضوع درگیری و جنگ با ایران متمرکز بود. در این جلسه، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در پاسخ به انتقادهای نمایندگان کنگره مدعی شد: من باور دارم که در این جنگ، مردم آمریکا پشت ما هستند و از ما حمایت می کنند.

اما حالا با گذشت زمان، کاملاً روشن شده است که ارزیابی او تا چه حد اشتباه بود. امروز و پس از گذشت دو ماه، با قاطعیت می توان گفت که جنگ با ایران به نامحبوب ترین و منفورترین جنگ در تمام تاریخ ایالات متحده آمریکا تبدیل شده است.

زمانی که در ماه مه (اردیبهشت/خرداد)، نظرات مردم آمریکا درباره جنگ با ایران را با جنگ های بزرگ قبلی این کشور مقایسه می کردم، میزان نارضایتی مردم هنوز به اندازه جنگ ویتنام نرسیده بود. اما نظرسنجی های جدید در ماه ژوئن (خرداد/تیر) نشان می دهد که اوضاع کاملاً تغییر کرده است.

اکنون میزان حمایت خالص از جنگ با ایران به منفی 32 درصد سقوط کرده است؛ رقمی که حتی از رکورد منفی 31 درصدی در روزهای پایانی جنگ ویتنام هم بدتر است.

برای درک بهتر این موضوع، باید بدانیم که حمایت خالص به معنای تفاوت بین تعداد موافقان و مخالفان است. عدد منفی 32 درصد به این معناست که تعداد مخالفان جنگ با ایران، 32 درصد بیشتر از حامیان آن است. با این حال، این عدد به تنهایی نمی تواند عمق بی علاقگی تاریخی مردم آمریکا به این درگیری را نشان دهد.

بر اساس تحلیل های جدید من روی 153 نظرسنجی مختلف درباره هفت جنگ بزرگ تاریخ آمریکا، جنگ با ایران حداقل از سه جهت، نامحبوب ترین جنگ در تاریخ این کشور به حساب می آید:

اول اینکه، این جنگ با پایین ترین سطح حمایت مردمی در تاریخ آمریکا آغاز شد. حمایت خالص از این جنگ در روزهای اول روی عدد منفی 13 درصد قرار داشت و این اولین بار در تاریخ آمریکا بود که یک جنگ از همان روز نخست، مخالفان بیشتری نسبت به موافقان داشت.

دوم اینکه، جنگ با ایران در حال حاضر کمترین میزان حمایت مردمی را در مقایسه با تمام جنگ های گذشته دارد. همان طور که اشاره شد، عدد منفی 32 درصد نشان می دهد که این درگیری حتی از جنگ به شدت بدنام و منفور ویتنام نیز در میان مردم آمریکا جایگاه بدتری پیدا کرده است.

سوم اینکه، در هیچ زمانی از شروع این درگیری تا امروز، تعداد حامیان جنگ از مخالفان آن بیشتر نبوده است. از نظر آماری، این اولین جنگی در تاریخ آمریکا است که از روز اول تا الان، همیشه کفه ترازوی مخالفان در آن سنگین تر بوده است.

اطلاعات مربوط به شش جنگ قبلی آمریکا توسط مؤسسه معروف گالوپ جمع آوری شده است. اما این مؤسسه به دلایل نامشخصی، نظرسنجی های منظمی درباره جنگ با ایران انجام نداده است. در عوض، همکاری مشترک نشریه اکونومیست و مؤسسه یوگاو (YouGov) توانسته است کامل ترین و معتبرترین آمارها را در این زمینه در اختیار ما قرار دهد.

مؤسسه گالوپ معمولاً از مردم می پرسید که آیا فلان جنگ را یک اشتباه می دانند یا خیر. اما در نظرسنجی های اکونومیست-یوگاو، از مردم به صورت مستقیم پرسیده می شود که آیا از جنگ حمایت می کنند یا با آن مخالف اند. تفاوت در نحوه پرسیدن این سوالات می تواند تصویر ملایم تری از واقعیت به ما نشان دهد. نتایج دو پرسش متفاوت در نظرسنجی همین ماه اکونومیست-یوگاو، این موضوع را به خوبی روشن می کند.

وقتی از مردم پرسیده شد که آیا از جنگ با ایران حمایت می کنند یا خیر، تنها 28 درصد اعلام کردند که موافق جنگ هستند و در مقابل، 60 درصد مخالفت قاطع خود را اعلام کردند. البته این وضعیت در میان طرفداران حزب جمهوری خواه کاملاً متفاوت بود؛ به طوری که 67 درصد از آن ها از جنگ حمایت کرده و تنها 20 درصد مخالف آن بودند.

اما نکته جالب اینجاست که وقتی در همان نظرسنجی سوال تغییر کرد و پرسیده شد آیا آمریکا باید هرچه سریع تر برای پایان دادن به جنگ با ایران به یک توافق برسد؟ ، نظر جمهوری خواهان نیز به نظر اکثریت جامعه تغییر کرد. در پاسخ به این سوال، 54 درصد از جمهوری خواهان و 65 درصد از کل مردم آمریکا خواستار رسیدن به یک توافق سریع برای پایان جنگ شدند.

به زبان ساده تر، در میان جمهوری خواهان اگرچه حمایت از اصل جنگ بالا به نظر می رسد، اما وقتی پای ادامه دادن به آن وسط می آید، میزان حمایت خالص به شدت افت می کند (به منفی 28 درصد می رسد). بخش بزرگی از جامعه آمریکا عملاً می گویند: شاید با اصل درگیری موافق باشیم، اما می خواهیم هرچه زودتر تمام شود. در میان کل مردم آمریکا نیز، تمایل به ادامه جنگ در برابر پایان فوری آن، روی عدد منفی 52 درصد قرار دارد؛ آماری که نشان دهنده خواسته عمومی و قدرتمند جامعه آمریکا برای توقف سریع این درگیری است.

منبع: فرارو