به گزارش ورزش‌ سه، تیم ملی ایران علیرغم کسب سه امتیاز و سه تساوی، جام جهانی ۲۰۲۶ را بدون شکست و البته در مرحله گروهی به پایان رساند. در حالی که هواداران تیم ملی ایران امیدوار بودند با توجه به ۴۸ تیمی شدن جام جهانی، این دوره طلسم عدم صعود به دور بعدی شکسته شده و ما در مراحل حذفی حاضر شویم، این اتفاق رخ نداد و نتایج در دیگر مسابقات به شکلی رقم خورد تا ما یک حذف تلخ و ناامید‌کننده دیگر را تجربه کنیم. 

سعید عزت‌اللهی، هافبک باتجربه تیم ملی ایران، مطابق انتظار در هر سه مسابقه در ترکیب ثابت قرار داشته و عملکرد قابل قبولی از خود ارائه داد. عزت‌اللهی که در سال‌های اخیر مورد توجه همه سرمربیان تیم ملی بوده، در دوره امیر قلعه‌‌نویی نیز جایگاه ثابتی در ترکیب داشت و معمولا نام او در بین ۱۱ بازیکن ابتدایی دیده می‌شود. حالا سعید عزت‌اللهی دو روز بعد از نهایی شدن حذف تیم ملی ایران، با انتشار یک پست در اینستاگرام ابراز ناامیدی خود را بابت عدم صعود به دور حذفی ابراز کرده است. این بازیکن همچنین به تشکر از مهمان‌نوازی مردم تیخوانا و کشور مکزیک پرداخته و البته در پایان مدعی شد عشق و علاقه به تیم ملی ایران و وطن، بر همه چیز اولویت دارد.

سعید عزت‌اللهی در صفحه خود این پست را منتشر کرد: نوشتن این چند خط شاید سخت‌ترین کاری باشد که تا امروز انجام داده‌ام. همه ما یک رؤیا داشتیم و با تمام وجود برای آن جنگیدیم، اما این بار قسمت نبود. می‌دانم که برای خیلی از هموطنان، این روزها فقط به فوتبال خلاصه نمی‌شود. مردم عزیز ما در ماه‌های گذشته روزهای سختی را پشت سر گذاشته‌اند و دردها و نگرانی‌های زیادی را تحمل کرده‌اند؛ شاید به همین دلیل، گاهی حتی شادی هم مثل گذشته ساده نیست. ما هم با تمام وجود تلاش کردیم، اما گاهی توان انسان به اندازه آرزوهایش نیست. 

اگر نتوانستیم لبخند را به مردم عزیزمان هدیه بدهیم، باور کنید هیچ‌کس بیشتر از خود ما از این موضوع ناراحت نیست. از صمیم قلب از همه مردم ایران، در هر کجای دنیا و با هر نگاه و هر عقیده‌ای، بابت حمایت، عشق، دعاها و حتی انتقادهایشان تشکر می‌کنم. پوشیدن پیراهن تیم ملی همیشه بزرگ‌ترین افتخار زندگی من بوده و خواهد بود. 

همچنین دوست دارم از مردم مهربان مکزیک، به‌ویژه شهر زیبای تیخوانا، صمیمانه تشکر کنم. از نخستین روز حضورمان چیزی جز احترام، محبت و مهمان‌نوازی از شما ندیدیم. گرمای قلب شما باعث شد در این روزهای سخت، احساس کنیم از خانه دور نیستیم و این محبت را هرگز فراموش نخواهم کرد

در پایان فقط یک چیز می‌ماند؛ ایران، خانه همه ماست و وطن، بالاتر از هر اختلاف و هر سلیقه‌ای است. آرزو می‌کنم روزی برسد که سهم مردم ما از زندگی، بیشتر از اشک، اندوه و حسرت، لبخند، آرامش و امید باشد. تا همیشه، برای ایران.