حنیف غفاری در روزنامه جوان نوشت: حضور مدیرکل پرحاشیه و ضدایرانی آژانس بین المللی انرژی اتمی در محل برگزاری مذاکرات اخیر در سوییس، توجه بسیاری از تحلیلگران و مخاطبان این رویداد را به خود جلب کرد. هرچند تلاش های مکرر گروسی برای دیدار با تیم مذاکره کننده کشورمان با شکست مواجه شد، اما کلیت این حضور هدفمند را نمی توان تحت تأثیرعدم برگزاری ملاقات طرفین به فراموشی سپرد.

در این خصوص دو نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:

نخست اینکه گروسی از زمان حضور خود در رأس معادلات اجرایی آژانس بین المللی انرژی اتمی، در کسوت یک کاتالیزور و عامل تسریع کننده سیاست های ضدایرانی واشینگتن و تل آویو ایفای نقش کرده است. حتی زمان ورود گروسی به مناقشات حقوقی و فنی مربوط به برنامه هسته ای ایران، با هماهنگی مطلق کاخ سفید و بر اساس نقشه راه ترسیم شده مقامات امریکایی برای وی صورت می گیرد.

در فضای قبل از جنگ اخیر و جنگ 12 روزه، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی هیچ گاه به مثابه یک سیاستمدار تسهیل گر در مسیر مذاکرات وارد صحنه نشده و بالعکس، هر بار با طرح مواضع هدفمند سعی در تخریب این روند یا حداقل محدودسازی قدرت مانور تهران در صحنه مذاکرات برآمده است. در حال حاضر نیز گروسی با وجود آگاهی از موضع طرف ایرانی مبنی برعدم طرح موضوع هسته ای در گام نخست مذاکرات سوییس، به این آوردگاه پا گذاشت تا حداقل با طرح نام آژانس و خود در این معادله، زمینه را برای دفرمه سازی موازنه موجود به سود منافع امریکا فراهم سازد.

نکته دوم اینکه گروسی اصلی ترین کارویژه خود را در مذاکرات ایران و امریکا فراموش کرده است. حداقلی ترین مسئولیت مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، تفسیر حقوقی ماده 4 اساسنامه ان پی تی محسوب می شود. چنانچه افرادی مانند محمد البرادعی، یوکیو آمانو، هانس بلیکس و دیگر مقامات سابق آژانس در طول سال های گذشته اذعان کرده اند، این ماده از اساسنامه، حق ذاتی غنی سازی برای همه اعضای ان پی تی را مورد تأکید قرار می دهد.

با این حال گروسی عامدانه و وقیحانه در این خصوص سکوت کرده تا مبادا خللی در منظومه طراحی شده از سوی واشینگتن در مذاکرات ایجاد کند. از سوی دیگر، تعجیل گروسی برای بازرسی از نطنز و فردو منبعث از یک رویکرد حقوقی و طبیعی نبوده و بالعکس، در قالب فشار روانی و سیاسی بر جمهوری اسلامی ایران باید مورد تحلیل قرار گیرد. در چنین شرایطی باید مراقب میهمان ناخوانده مذاکرات سوییس بود. گروسی بدون برنامه و بی هدف پا به این صحنه نگذاشته بود و در تک تک رفتار و کردار خود تابعی از یک منظومه عملیاتی بزرگ تر است.

حفظ گارد بسته ایران در برابر غیرمستقل ترین مدیرکل تاریخ آژانس بین المللی انرژی اتمی یک ضرورت مهم محسوب می شود. هرگونه ساده سازی مسئله بازرسی آژانس از اماکن آسیب دیده در جنگ 12روزه، باید با پاسخ و واکنشی محکم و قاطع از سوی ایران مواجه شود.