به گزارش "ورزش سه"، لیونل اسکالونی، سرمربی 48 ساله آرژانتین، در کنفرانس مطبوعاتی پیش از سومین بازی این تیم، این بار برابر اردن در همان شهر دالاس (جایی که اتریش را ۲ بر ۰ شکست دادند)، صحبت کرد. 

او در اولین پاسخ خود به سوال انریکه ماکایا مارکز، روزنامه‌نگار افسانه‌ای که تجربه پوشش ۱۸ جام جهانی را دارد، وضعیت حضور مسی در ترکیب را روشن کرد.

حضور مسی در ترکیب اصلی: «لئو بازی را از روی نیمکت آغاز خواهد کرد و از آنجا کارش را شروع می‌کند. من ترکیب ۱۱ نفر اصلی را می‌دانم اما نمی‌توانم آن را در اینجا لو بدهم».

سبک‌های بازی: «ما شاهد شیوه‌های مختلفی از بازی هستیم که همگی هم نتیجه‌بخش هستند؛ تیم‌هایی که با مالکیت توپ حمله می‌کنند، تیم‌هایی که با ضدحمله پیش می‌روند و تیم‌هایی که در ساختار دفاعی قوی هستند. برای تیمی مثل ما بسیار سخت است که سبک بازی خود را به طور ریشه‌ای تغییر دهد، چون این کار با ماهیت ما همخوانی ندارد. البته ما نکات لازم را درباره نقاط قوت حریف رعایت می‌کنیم. تنها یک راه برای پیروزی وجود ندارد و در نهایت تیم‌های قدرتمند بالا خواهند آمد».

بازیکنان ذخیره: «کسانی که فردا بازی می‌کنند شایستگی‌اش را دارند. آن‌ها بخشی از لیست تیم هستند و بخش زیادی از موفقیت‌های ما به خاطر همین بچه‌هاست؛ کسانی که وقتی بازی نمی‌کنند، فردا در تمرینات اولین نفراتی هستند که با تمام وجود تلاش می‌کنند. آرزوی من به عنوان مربی این است که تیم با همان کیفیت همیشگی بازی کند».

عدم خوشحالی بعد از گل‌ها: «من همیشه با پای راست وارد زمین می‌شوم و نشانه صلیب را رسم می‌کنم. در مورد خوشحالی‌ها هم هر کسی روشی دارد؛ من از درون خوشحالم اما همیشه می‌گویم این لحظاتی است که انسان به فکر فرو می‌رود. در بولیوی تمام طول زمین را دویدم تا به لائوتارو تبریک بگویم. گاهی اوقات چیزهایی را می‌بینی که عادی نیستند، مثل گل‌های تیم یا گل‌های لئو و گاهی با خودم فکر می‌کنم این اتفاقات چطور ممکن است رخ دهد؟ بله، من به روش خودم خوشحالی می‌کنم».

اهداف محقق‌شده: «بازی با این پیراهن یعنی باید برای پیروزی در تمام مسابقات و ارائه یک بازی خوب تلاش کنیم. وضعیت ما دقیقاً مشابه روز اول است. اکنون فرصت خوبی فراهم شده تا به بچه‌هایی که فرصت بازی پیدا نکرده‌اند میدان بدهیم و وضعیت آمادگی آن‌ها را بسنجیم تا بدانیم چقدر می‌توان روی آن‌ها حساب کرد. روش آماده‌سازی ما برای مسابقات همیشه یکسان است».

رقبا: «تصمیم‌گیری درباره اینکه فردا چه کسی بازی کند هیچ ارتباطی به این ندارد که در مرحله بعد با چه تیمی روبرو خواهیم شد. من ترجیح می‌دادم جام جهانی همین فردا تمام شود و ما قهرمان شویم! ما در موقعیتی نیستیم که بخواهیم رقیب خود را انتخاب کنیم یا ترجیحی داشته باشیم».

۱۰۰ بازی به عنوان سرمربی: «با تمام احترام، به این موضوع فکر نکرده‌ام و نگران این نیستم که درباره من چه خواهند گفت. آنچه برای من اهمیت دارد این است که مردم با سبک بازی تیم همذات‌پنداری کنند و این احساس را داشته باشند که این تیم ملی نماینده واقعی آن‌هاست. همین برای من کافی است. هرگز فکر نمی‌کردم به ۱۰۰ بازی برسم، آن هم روی نیمکت این تیم ملی».

همه‌چیز در فوتبال قبلاً اختراع شده است: «من هلند سال ۱۹۷۴ را به یاد نمی‌آورم، اما به نظرم فوق‌العاده است که هنوز هم درباره آن تیم صحبت می‌شود، بدون اینکه قهرمان جهان شده باشد. نمی‌دانم آیا همه‌چیز قبلاً اختراع شده است یا نه، اما فکر می‌کنم فقط نام برخی چیزها تغییر کرده است. خیلی سخت است چیزی را ابداع کنی که قبل از تو هیچ‌کس انجام نداده باشد. یک مربی می‌تواند برنامه‌ای به شما ارائه دهد، اما این شما هستید که باید راه ضربه زدن به حریف را پیدا کنید. فوتبال مثل یک بازی شطرنج است».

سیستم تاکتیکی: «اگر شرایط ایجاب کند، ممکن است تغییر سیستم بدهیم. اردن با پنج مدافع بازی می‌کند. ما این آمادگی را داریم که در صورت مواجه شدن با مشکل، موقعیت خود را تغییر دهیم و برای هر چالشی که حریف ایجاد کند آماده باشیم».

اردن: «آن‌ها تیم خوبی هستند که در دقایق پایانی مغلوب الجزایر شدند. رقیب محترمی هستند و ما به هیچ وجه آن‌ها را دست‌کم نمی‌گیریم. ما ابزارهای خودمان را داریم، می‌خواهیم با مالکیت توپ حریف را تحت کنترل درآوریم و سه بازیکن هجومی آن‌ها نیز بسیار سرعت بالایی دارند».