به گزارش ورزش سه، تیم ملی آمریکا یکی از متفاوت‌ترین شروع‌های خود در تاریخ جام‌های جهانی را تجربه می‌کند. میزبان مشترک رقابت‌ها همراه با کانادا و مکزیک، نه‌تنها از امتیاز میزبانی به بهترین شکل استفاده کرده، بلکه با نمایش‌هایی مقتدرانه نشان داده برای حضور تشریفاتی وارد این مسابقات نشده است.

شاگردان مائوریسیو پوچتینو کار خود را با پیروزی ۴ بر ۱ مقابل پاراگوئه آغاز کردند و سپس با برتری ۲ بر صفر برابر استرالیا، ۶ امتیازی شدند تا پیش از پایان مرحله گروهی، صعود خود به مرحله یک‌شانزدهم نهایی را قطعی کنند.

آمریکا صدرنشین گروه D است و بدون حتی یک لغزش، یکی از امیدوارکننده‌ترین تیم‌های این دوره از جام جهانی به شمار می‌رود. پوچتینو پس از اولین پیروزی تیمش گفته بود: «خیلی خوشحالیم، چون بازی اول هیچ‌وقت آسان نیست. وقتی میزبان هستید و این همه انتظار روی دوشتان قرار دارد، شرایط حتی سخت‌تر هم می‌شود. اما نحوه مدیریت این فشار توسط بازیکنان فوق‌العاده بود. ۴۵ دقیقه اول ما فوق‌العاده بود. پیدا کردن تیمی که چنین فوتبالی ارائه دهد، آسان نیست. واقعا به بازیکنانم افتخار می‌کنم.»

آنچه بیش از نتایج جلب توجه می‌کند، کیفیت فوتبال آمریکاست.
این تیم از دیدار نخست برابر پاراگوئه با پرس شدید، ریتم بالا و حملات سریع، حریفش را تحت فشار قرار داد و در بازی مقابل استرالیا هم بدون اینکه نیاز به نمایش تمام توان خود داشته باشد، جریان مسابقه را کنترل کرد.

حتی در دقایقی که استرالیا بعد از استراحت بین دو نیمه جلو کشید، آمریکایی‌ها آرامش خود را حفظ کردند و بدون دردسر از برتری‌شان محافظت کردند. این نشان می‌دهد تیم پوچتینو نسبت به جام جهانی ۲۰۲۲، که در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل هلند حذف شد، از نظر تاکتیکی و ذهنی پیشرفت قابل توجهی داشته است.

بالوگان ستاره جدید آمریکا

اما یک بازیکن بیش از همه درخشیده است؛ فولارین بالوگون.

مهاجم موناکو به مهم‌ترین مهره هجومی آمریکا تبدیل شده و با گلزنی و تحرک دائمی، نقش کلیدی در سیستم پوچتینو ایفا می‌کند.
او تاکنون دو بار روی گل‌های تیمش تاثیر مستقیم گذاشته و در دیدار مقابل پاراگوئه تنها در ۱۵ دقیقه موفق به زدن دو گل شد؛ عملکردی که او را به یکی از آماده‌ترین مهاجمان جام جهانی تبدیل کرده است.

غیبت پولیشیچ هم مشکل‌ساز نشد

یکی از مهم‌ترین نکات مثبت عملکرد آمریکا، وابسته نبودن این تیم به یک ستاره خاص است.

کریستین پولیشیچ، مهم‌ترین بازیکن نسل فعلی فوتبال آمریکا، در دومین مسابقه غایب بود، اما نبود او کوچک‌ترین خللی در عملکرد تیم ایجاد نکرد.

آمریکا همان کیفیت، همان نظم و همان شدت بازی را حفظ کرد. این نشان می‌دهد پوچتینو توانسته تیمی متوازن بسازد و وابستگی تاکتیکی به یک بازیکن را از بین ببرد.

فشار میزبانی، اما بدون استرس

آمریکا برخلاف بسیاری از میزبانان جام جهانی، پیش از آغاز مسابقات جزو مدعیان اصلی قهرمانی محسوب نمی‌شد.

روزنامه لو پاریزین با استناد به یک نظرسنجی گزارش داده بود که بخشی از بزرگسالان آمریکایی پیش از آغاز جام جهانی، شور و اشتیاق زیادی نسبت به این مسابقات نداشتند. اما اتفاقات داخل زمین، همه چیز را تغییر داده است.

نمایش‌های خوب تیم ملی باعث شده ارتباطی ویژه میان هواداران و بازیکنان شکل بگیرد. این ارتباط خاص و تازه‌ای است که پوچتینو هم در نشست خبری به آن اشاره کرد. سرمربی آرژانتینی گفت: «با اینکه آمریکایی نیستم، اما بعد از بازی مقابل استرالیا واقعا احساساتی شدم. جو ورزشگاه فوق‌العاده بود. هواداران عالی بودند. استقبالی که از ما کردند، حمایتی که نشان دادند و شادی‌شان بعد از پیروزی، همه اینها لحظاتی خیلی احساسی خلق کرد. بازیکنان هم همین احساس را دارند. فکر می‌کنم ارتباط فوق‌العاده‌ای بین انرژی سکوها و انرژی تیم شکل گرفته است. این باعث افتخار ماست، چون دقیقا می‌خواستیم چنین رابطه‌ای با هواداران ایجاد کنیم. اگر می‌خواهیم به موفقیت‌های بزرگ برسیم، به چنین حمایتی نیاز داریم.»

دست باز پوچتینو برای ادامه مسیر

یکی دیگر از نکات مهم برای آمریکا، قطعی شدن صعود پیش از پایان مرحله گروهی است.

حالا دیدار آخر برابر ترکیه دیگر جنبه حیاتی ندارد و پوچتینو می‌تواند با آرامش بیشتری ترکیبش را مدیریت کند، به برخی ستاره‌ها استراحت بدهد و تیمش را برای مرحله حذفی آماده کند.

سرمربی سابق تاتنهام و پاری‌سن‌ژرمن در مدت کوتاهی توانسته ساختار تاکتیکی مشخص، نظم تیمی و فضای مثبتی در اردوی آمریکا ایجاد کند و جاه‌طلبی آمریکایی‌ها حالا آنقدر بالا رفته که به فکر مراحل خیلی بالاتر بیفتند. به گفته زلاتان و تیری آنری آنها را حتی می‌توان نامزد رسیدن به فینال جام جهانی دانست.