منشأ ماه، تنها قمر طبیعی زمین، همچنان یکی از مهم ترین پرسش های حل نشده در علوم سیاره ای است. نظریه غالب در میان دانشمندان می گوید حدود 4.5 میلیارد سال پیش، جرمی به اندازه سیاره مریخ که تیا نام گرفته، با زمین جوان برخورد کرده است.

به گزارش عصر ایران، بر اساس این فرضیه، مواد پرتاب شده به فضا در اثر این برخورد عظیم به تدریج گرد هم آمدند و ماه را شکل دادند. با این حال، بررسی نمونه های سنگی جمع آوری شده از ماه نشان می دهد ترکیب شیمیایی و ایزوتوپی آن شباهت بسیار زیادی به سنگ های زمین دارد؛ موضوعی که توضیح آن با مدل کلاسیک برخورد غول آسا آسان نیست.

به همین دلیل، پژوهشگران در سال های اخیر مدل های جدیدی را مطرح کرده اند. برخی مطالعات نشان می دهد برخوردی بسیار شدیدتر از آنچه پیش تر تصور می شد، می توانسته مواد زمین و جرم برخوردکننده را کاملاً با یکدیگر مخلوط کند و ماهی با ترکیب مشابه زمین به وجود آورد.

گروهی دیگر از دانشمندان نیز احتمال می دهند چرخش بسیار سریع زمین اولیه باعث جدا شدن بخشی از مواد سیاره و شکل گیری ماه شده باشد. با وجود پیشرفت های چشمگیر در شبیه سازی های رایانه ای و تحلیل نمونه های ماه، هنوز هیچ نظریه ای نتوانسته به طور کامل همه شواهد موجود را توضیح دهد و منشأ دقیق ماه همچنان یکی از جذاب ترین معماهای علم باقی مانده است.