تیم ملی فوتبال ایران، اتوبوسی که سه سال اخیر گم کرده و یا از آن پیاده شده بود، را پیدا کرد. این اتوبوس که روزگاری با فلسفه کارلوس کی روش به فوتبال ایران آمده بود، در لس آنجلس و در جدال مقابل بلژیک، دوباره جلوی خط حمله رقیب پارک شد؛ این بار در درست و به موقع ترین زمان ممکن. ایران در گروه G جام جهانی، در بازی نخست و در دیداری ساده مقابل نیوزیلند به تساوی 2-2 رسید تا بسیاری از کم رنگ شدن شانس صعود این تیم به مرحله حذفی سخن بگویند؛ به ویژه اینکه قرار بود ایران در دومین دیدار مقابل بلژیک پرمهره و نماینده سید یک فیفا به میدان برود. با این وجود، این بار برخلاف بازی نخست، خط دفاعی نمره درخوری گرفت، نمایش بی نقصی داشت و ایران هم یک بار دیگر نشان داد بدون کارلوس کی روش هم هنر پارک کردن اتوبوس را هم دارد.

پلن داشتیم، ارده هم همین طور

ایران در شرایطی مقابل بلژیک به تساوی بدون گل رسید و دو امتیازی شد که در این بازی، برخلاف بازی نخست، نمایش تاکتیکی قابل توجهی داشت؛ شاید تیم ملی تماشاگرپسند و چشم نواز نشان نداد اما در اجرای اصول تاکتیکی باهوش و با اراده نشان داد. نتیجه شد آنکه توپ را به رقیب سپرد و فضا را بست؛ درست همان حربه ای که مدت ها مقابل تیم های بزرگ به کار می آمد. این بار اما آمادگی ذهنی بالای مدافعان و دروازه بان تیم ملی هم مزید بر علت شد تا هیچ توپی از خط دروازه ایران عبور نکند.

نکته مهم در این بازی، تغییر سیستم و تاکتیک تیم ملی بود؛ ایران در بازی نخست با یک سبک و سیاق به میدان رفت و در تقابل با بلژیک، نه تنها بازیکنان جدیدی وارد ترکیب شد، بلکه قلعه نویی توانست با تغییر سیستم، به هدفی که در سر داشت رسید. ایران با عریض کردن خط دفاعی و استفاده از 5 مدافع ثابت که در مقطعی به 6 بازیکن هم تغییر می کرد، روزنه ها را بست و سپس نیم نگاهی به ضد حمله داشت. این همان برنامه ای بود که پیش از این هم می شد متصور بود اما اجرا کردنش محل سوال بود که بازیکنان تیم ملی با اراده و انسجام خاصی، پلن تعریف شده سرمربی تیم ملی را در زمین مسابقه پیاده کردند.

شانس صعود دست نخورده باقی ماند

اینکه اتوبوس تیم ملی ایران به مذاق فوتبال دوستان خارجی خوش نیاید، در این مقطع اهمیت چندانی ندارد. ایران پس از تساوی مقابل نیوزیلند نیازمند کسب امتیاز مقابل بلژیک بود؛ این هدف در دسترس قرار گرفت هیچ، بلکه بعد از 10 نفره شدن رقیب، تیم ملی می توانست حتی به گل برتری هم برسد. به این ترتیب و پس از انجام 2 بازی، ایران با 2 تساوی و کسب 2 امتیاز هنوز شانس صعود به مرحله حذفی را دارد. ایران باید در سومین جدال به مصاف مصر برود و یک بازی حیثیتی را انجام دهد؛ شاید کسب یک مساوی از آن دیدار هم می تواند قلعه نویی و تیمش را مسافر مرحله بعدی کند اما کسب پیروزی در آن بازی، می تواند ایران را در حد شگفتی ساز این جام بالا ببرد. البته که این ماجرا روی دیگری هم دارد و یک شکست بدموقع می تواند این برنامه را خدشه دار کند. آنچه که مشخص است اما اینکه فعلا این تیم نیاز به تمرکز دارد تا در جدال با مصر با آمادگی ذهنی و جسمی بالا به میدان برود.