به گزارش "ورزش سه"، تیم درخشان کره‌جنوبی در جام جهانی 2002 را که توانست بهترین نتایج یک تیم آسیایی در جام جهانی رقم بزند، کنار بگذارید. آن تیم با شرایط میزبانی و البته داوری بحث‌برانگیز توانست از سد حریفانش بگذرد و به نیمه نهایی برسد و در نهایت نیز به رتبه چهارم رسید. به غیر از آن در تمام این سالها هیچ تیم آسیایی نتوانست از جمع هشت تیم نهایی جام جهانی عبور کند و ممکن است در این دوره نیز هیچ تیمی نتواند اما کیفیت و بلوغ تیم ملی ژاپن چیزی نیست که در پس نتایج پنهان شود.

تیم ملی ژاپن در ایران به قدری پرطرفدار شده که حتی برای مسابقه ساعت هفت صبح نیز بیننده تلویزیونی داشته باشد اما احتمالا بیشتر خوانندگان این مطلب، مسابقه را تماشا نکرده‌اند. پس برای آنها که هنوز تصویری از این مسابقه را ندیده‌اند: شور و اشتیاق و هیجان مانند پسر بچه‌هایی که در خیابان دنبال یک توپ می‌دوند، بدون خستگی. پویایی و پختگی و توازن و نظم و سازمان یافتگی، واژه‌هایی که وصف ژاپن با آنها اغراق نیست.

سامورایی آبی از همان لحظه نخست به دروازه حریف یورش برد و در دقیقه سه دروازه را گشود، پاس کیتو ناکامورا و ضربه دایچی کامادا (بازیکنانی که در بازی با هلند گلزنی کرده بودند). سپس نوبت به آیاسه اوئدا، آقای گل لیگ هلند رسید که دروازه را باز کند. او در ادامه یک گل دیگر و یک پاس هم به نام خود ثبت کرد تا ستاره تیمش لقب بگیرد. ژاپن بدشانس بود وگرنه میتوانست حداقل یک گل دیگر هم بزند اما فاصله میلی‌متری سبب شد تا گل پنجم و البته صدر جدول را از دست بدهد.

این نمایش زیبا و چهار گل سبب شد تا همه از یاد ببرند که ژاپن مهمترین ستاره خود را در این مسابقه در اختیار نداشت. تاکفوسو کوبو وینگر رئال سوسیه‌داد که در بازی با هلند از ناحیه زانو آسیب دید و زمین را ترک کرد، در این مسابقه حضور نداشت تا به جمع بازیکنان غایب تیمش اضافه شود. اما ژاپن بی آنکه ذره‌ای از این غیبت آسیب ببیند، نمایش مطمئن خود را برابر تونس ارائه کرد و این تیم را تبدیل به نخستین حذف شده آفریقایی جام تبدیل کرد.

البته مصدومیت کوبو هم نباید باعث شود که از یاد ببرید ژاپن بهترین ستاره‌هایش را اساسا به جام جهانی نیاورده است. تاکومی مینامینو (موناکو)، واتارو اندو (لیورپول) و کائورو میتوما (برایتون). بازیکنانی که حضور آنها در هر تیم آسیایی، از جمله ایران، میتواند سطح آن تیم را یک رده بالاتر ببرد. حال آنکه تصور کنید تیم ملی فعلی ایران یک بازیکن ثابت و تاثیرگذار در موناکو داشت، میتوانست تا چه حد شرایط متفاوتی را داشته باشد.

اما برای ژاپن، غیبت این بازیکنان و هر بازیکن دیگری اهمیت چندانی ندارد. هاجیمه موریاسو به معنای واقعی کلمه سیستم و چارچوبی را به وجود آورده که هر بازیکنی می‌تواند در آن قرار بگیرد و نقش خود را ایفا کند. همانطور که در دیدار قبلی باوجود مصدومیت کوبو، در نهایت ژاپن توانست گل تساوی را به هلند بزند و یک امتیاز را از این مدعی قهرمانی سلب کند.

ژاپن چیزی مانند یک هیولای بزرگ در جام جهانی است. تیمی که حداقل در حال حاضر از تیمهایی مثل کرواسی، آلمان، اسپانیا و... بهتر عمل کرده و شاید جزو هشت تیم آماده جام جهانی هم باشد. پس آنها از این هراس نخواهند داشت که در مرحله بعدی با برزیل یا مراکش دیدار کنند. خصوصا اینکه در سالهای گذشته تیمهای مدعی و بزرگ و سرشناس فوتبال دنیا را از پیش رو برداشتند و حالا اعتماد به نفس کافی برای یک برد دیگر را هم دارند.

نتایج ژاپن در سالهای گذشته مقابل تیمهای سرشناس را مرور کنید:

جام جهانی: ژاپن 2- آلمان 1
جام جهانی: ژاپن 2- اسپانیا 1
دوستانه: ژاپن 4 - آلمان 1
دوستانه: ژاپن 4 - ترکیه 2
دوستانه: ژاپن 4- کانادا 1
دوستانه: ژاپن 3- برزیل 2
دوستانه: ژاپن 2- غنا 0
دوستانه: ژاپن 1 - اسکاتلند 0
دوستانه: ژاپن 1 - انگلیس 0
دوستانه: ژاپن 1 - ایسلند 0

به عبارتی ژاپن در چهار سال گذشته 10 تیم بزرگ دنیا را شکست داده و حالا ابایی از تقابل با برزیل و مراکش و فرانسه به عنوان حریفان احتمالی مرحله یک شانزدهم نهایی نخواهد داشت. در این لیست نام تیمهایی مانند عربستان، پرو، السالوادور و... حذف شده وگرنه میتوانست فهرست به 20 تیم هم افزایش پیدا کند.

با این حال تیمی که در این سالها انگلیس و اسپانیا و آلمان و برزیل را شکست داده، حالا یک حریف ترسناک برای هر تیمی محسوب می‌شود. تیمی که با فشار خردکننده خود هفته گذشته خط دفاعی هلند به رهبری ویرجیل فن دایک را تسلیم کرد و این هفته تونس را در هم کوبید و شاید هفته بعد سوئد را به زانو در بیاورد. این، تیمی است که می‌تواند در جام جهانی پیش برود و حداقل یکی از هشت تیم مرحله نهایی باشد اما در غیر این صورت هم جایگاهش به عنوان یکی از آماده‌ترین تیمهای دنیا تغییر نخواهد کرد. تیمی که ستاره‌اش نه یک فرد و یک بازیکن بلکه یک تیم واقعی است.

جالب است بدانید ژاپن اول شود یا دوم به هر حال باید به مصاف مراکش یا برزیل برود اما این تیم مثل تیمهای مدعی که توجهی به حریف بعدی خود ندارند، پیش رفت و تا آنجا که توانست به تونس گل زد تا تفاضل گل با هلند را جبران کند. طوری که انگار برزیل و مراکش را به مبارزه دعوت کرده باشد، یک سامورایی واقعی.