به گزارش ورزش سه، آرژانتین جام جهانی ۲۰۲۶ را با پیروزی قاطع سه بر صفر مقابل الجزایر آغاز کرد و لیونل مسی با به ثمر رساندن هر سه گل بازی، بار دیگر نقش اول تیمش را ایفا کرد. با این حال، درخشش کاپیتان آرژانتین تنها سوژه این مسابقه نبود و یک صحنه جنجالی در نیمه نخست نیز توجه بسیاری را به خود جلب کرد.

ماجرا به برخورد مسی با آیسا مندی، مدافع الجزایر، برمی‌گردد. فوق‌ستاره آرژانتینی در جریان یک دوئل برای تصاحب توپ، تکلی زد که تصاویر آهسته آن واکنش‌های زیادی را در فضای مجازی به همراه داشت. بسیاری از کارشناسان و هواداران پس از مشاهده صحنه، انتظار داشتند شیمون مارسینیاک داور مسابقه، کارت قرمز را از جیب خود خارج کند.

با این حال داور لهستانی تصمیم دیگری گرفت و حتی مسی را با کارت زرد هم جریمه نکرد؛ تصمیمی که بلافاصله به یکی از موضوعات داغ رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. برخی کارشناسان معتقد بودند شدت برخورد برای اخراج کافی بوده و نام بزرگ "مسی" مانع این تصمیم شده و در مقابل، گروهی دیگر بر این باور بودند که این صحنه معیارهای لازم برای دریافت کارت قرمز مستقیم را نداشته است.

حالا و در حالی که هت‌تریک مسی سهم بزرگی در شروع مقتدرانه مدافع عنوان قهرمانی داشت، همچنان این سؤال مطرح است که آیا کاپیتان آرژانتین از یک اخراج احتمالی گریخت یا تصمیم مارسینیاک مطابق قوانین فوتبال بود؟

عبدالله عبدالهی، مدرس داوری فدراسیون فوتبال ایران، در خصوص این صحنه می‌گوید: «واقعیت این است که تکل و خطای مسی یک حرکت بی‌ملاحظه (بی‌پروایی) بود که مستحق کارت قرمز نبود. اگرچه درست است که این تکل بلافاصله بحث‌هایی را در مورد اقدام انضباطی مناسب برانگیخت، اما باید از دیدگاه کاملاً مبتنی بر قانون، آن را بی‌ملاحظه دانست. از این نظر، اقدام صحیح، اعلام یک ضربه آزاد مستقیم و نشان دادن کارت زرد به بهترین گلزن تاریخ تیم ملی آرژانتین بود.»

او در ادامه توضیح داد: «توضیح این تصمیم بر اساس قانون ۱۲ است. این بخش بیان می‌کند که برای ارزیابی تکل برای اقدام انضباطی، داور ابتدا باید دو جنبه اساسی را تجزیه و تحلیل کند: نقطه تماس و سطح بدن مورد استفاده برای ایجاد تماس. بر اساس این ارزیابی اولیه، یک عنصر تعیین‌کننده سوم نیز باید گنجانده شود: شدت یا نیروی اعمال شده در عمل. در این بازی خاص، با حریف برخورد می‌شود، اما این برخورد به اندازه‌ای خشونت‌آمیز نیست که سلامتی فیزیکی حریف را به خطر بیندازد. همچنین هیچ گونه استفاده بیش از حد از نیرو یا عملی که بتوان آن را خطای شدید نامید، وجود ندارد. این تکل به وضوح یک چالش بسیار بی‌ملاحظه را نشان می‌دهد، جایی که بازیکن بدون توجه به خطری که برای حریف خود ایجاد می‌کند، عمل می‌کند. این رفتار کاملاً با تعریف رسمی یک عمل بی‌ملاحظه مطابقت دارد، شرایطی که داور را ملزم به نشان دادن کارت زرد می‌کند.»

عبداللهی می‌گوید: «بنابراین، تصمیم، مطابق با روح و متن قوانین بازی، جریمه خطا با یک ضربه آزاد مستقیم و یک کارت زرد برای مسی بود، زیرا این یک عمل بی‌ملاحظه بود، اما برای اینکه رفتاری مستحق اخراج تلقی شود، کافی نبود. در واقع، اشتباه داور سیمون مارسینیاک نشان ندادن کارت زرد به لیونل مسی بود.»

با این حال، این صحنه همچنان محل اختلاف نظر میان کارشناسان داوری در نقاط مختلف جهان است و برخی تحلیلگران و داوران سابق معتقدند این برخورد به شکلی بوده که می‌توانست با کارت قرمز مستقیم همراه شود.

مارک هالسی 65 ساله، داور سابق لیگ برتر انگلیس به روزنامه «سان» گفت: «داور در موقعیت بسیار خوبی قرار داشت و به نظرم بازی را به‌خوبی مدیریت کرد، اما تکل مسی سلامتی مندی را به خطر انداخت. این یک خطای شدید نبود، چون توپ از محدوده بازی خارج شده بود، اما خطای مسی باید به‌عنوان یک رفتار خشونت‌آمیز تلقی می‌شد، زیرا شامل لگد کردن و کوبیدن استوک روی پای حریف بود.»

پاتریک ایتریش 47 ساله، داور بوندس‌لیگا نیز به شبکه آلمانی Sport1 گفت: «از نظر من، آن صحنه مستحق کارت قرمز بود. در بوندس‌لیگا نمونه‌های متعددی وجود دارد که چنین تکل‌هایی با کارت قرمز جریمه شده‌اند. خطاهای خشن بر اساس سه معیار ارزیابی می‌شوند؛ امکان بازی با توپ، نحوه انجام تکل و شدت و پویایی حرکت. اگر دو معیار وجود داشته باشد، کارت قرمز محتمل است و اگر هر سه معیار برقرار باشند، احتمال آن بیشتر می‌شود. در این صحنه، به‌جز شدت حرکت، دو معیار دیگر وجود داشت.»

آرتورو بریسیو، داور سابق مکزیکی که در جام‌های جهانی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ قضاوت کرده بود نیز این صحنه را در یادداشتی برای فاکس تحلیل کرد: «او با نیرویی بیش از حد، در حالی که توپ حدود یک‌ونیم متر دورتر بود، از پشت و بالاتر از مچ پا روی حریف تکل زد و به‌شدت سلامت جسمانی او را به خطر انداخت. در زبان ساده، اسم این صحنه کارت قرمز است. مبنای قانونی این تصمیم همان چیزی است که توضیح دادم. طبیعتاً درباره آن بحث و جنجال به وجود خواهد آمد، اما تمام عناصر لازم برای نشان دادن کارت قرمز وجود داشت و آقای مارسینیاک این کارت را نشان نداد.»

دیک یول، داور سرشناس سابق هلندی، در این باره گفت: «من این را یک خطای خشونت‌آمیز می‌دانم و معتقدم باید کارت قرمز داده می‌شد. اگر داور زاویه دید خوبی نداشت یا بازیکنی جلوی دید او را گرفته بود، هنوز می‌شد تصمیمش را درک کرد. اما او صحنه را دید و فقط شدت آن را تشخیص نداد.»

ماریو فان‌در اِنده، دیگر داور سابق هلندی، نیز گفت: «من این صحنه را دیده‌ام. مسی اینجا به‌سختی از مجازات فرار کرد. این یک کارت قرمز است. حریف ممکن بود آسیب جدی ببیند. شاید تنها دلیل نجات او این بود که داوران این حرکت را از نظر شدت در حد استفاده بیش از اندازه از نیرو تشخیص نداده‌اند.»

تورستن کینوفر، داور سابق فیفا و کارشناس داوری ZDF هم صحنه تکل مسی روی پای عیسی مندی را مستحق اخراج دانست. او گفت: «معیارهای تصمیم‌گیری در چنین صحنه‌ای شامل امکان بازی با توپ، شدت برخورد و محل اصابت است و اگر دو معیار از سه معیار برقرار باشد، احتمال کارت قرمز بسیار بالا می‌رود. در سرعت عادی شاید داور می‌توانست فقط خطا بگیرد، اما با تصاویر تلویزیونی، اسلوموشن و فریم ثابت، تصمیم درست کارت قرمز بود.»

پاول فرناندز، کارشناس داوری رادیو مارکا نیز از تصمیم داور لهستانی انتقاد کرده است. او ابتدا معتقد بود مسی جای دیگری برای گذاشتن پا نداشته، اما بعد از بازبینی صحنه نظرش را اصلاح کرد و گفت: «هرچه بیشتر این صحنه را می‌بینم، بیشتر به کارت قرمز نزدیک می‌شود.» فرناندز همچنین گفت آرژانتین باید از همان لحظه ۱۰ نفره می‌شد و عملکرد مارسینیاک را مردود دانست.

آکسیو کامانیو، کارشناس داوری رسانه‌هایی مثل Gol، Radio Galega و El Desmarque هم این صحنه را بیشتر نزدیک به کارت قرمز دانسته تا کارت زرد. او نوشت: «مسی استوک‌هایش را روی ساق مدافع الجزایر فرو برد و داوران باید چنین صحنه‌هایی را بر اساس میزان خطر برای بازیکن قضاوت کنند.» او همچنین تأکید کرده تصمیم مارسینیاک برای ندادن حتی کارت زرد قابل قبول نبوده است.