تیم ملی فوتبال ایران در اولین بازی مرحله گروهی مقابل نیوزیلند به تساوی 2-2 رسید تا کار صعودش به مرحله حذفی به اما و اگر بکشد. پیش از شروع این تقابل، کمتر کسی تصور می کرد نیوزیلند بخواهد خطری برای تیم ملی داشته باشد، چه برسد به آنکه 2بار هم دروازه ایران را باز کند. گل های نیوزیلند، تیم هشتادوپنجم دنیا، بیش از آنکه نتیجه مساوی را پررنگ کند، ضعف خط دفاعی تیم ملی ایران را برجسته کرد؛ یک نمایش ناامید کننده دیگر.

البته مسئول چنین ضعفی با کادر فنی تیم ملی خواهد بود که 3 سال هشدار درباره این موضوع را پای حب و بغض گذاشته و نخواستند ایرادات واضحی که مثل روز روشن بود را ببینند. به هر روی، آن بازی گذشته و از همین حالا به خاطرات جام جهانی پیوسته؛ هرچند که اتفاقاتش می تواند مورد ارزیابی قرار بگیرد. از این زاویه، غیبت یکی از مدافعان تیم ملی که تصور می شد در ترکیب اصلی به میدان برود، خودنمایی می کند: محمدحسین کنعانی زادگان. یار غار شجاع خلیل زاده، مدافع محبوب امیر قلعه نویی، در میان شگفتی تعداد زیادی از مخاطبان فوتبال، در جدال با نیوزیلند نیمکت نشین شد تا علی نعمتی نفر دوم قلب خط دفاع ایران نام بگیرد.

مثل دوران کارلوس کی روش

کنعانی زادگان دل خوشی از کارلوس کی روش ندارد؛ این موردی است که یکی دو روز بعد از جام جهانی قبلی عیان شد و در 4 سال اخیر هم تداوم داشته. دلیلش آن است که کی روش حاضر به بازی دادن به محمدحسین در ترکیب تیم ملی در جام جهانی نشد. البته که خود کنعانی اعتقاد دارد چنین موضوعی فنی نبود و او و شجاع به دلایل غیرفنی از ترکیب اصلی تیم ملی در جام جهانی 2022 دور ماندند. با این وجود، پس از رفتن کی روش و آمدن قلعه نویی، قلب خط دفاع تیم ملی به شجاع و رفیقش سپرده شد؛ قلبی که تقریبا در سال های اخیر تپنده بود و هر دو در ترکیب اصلی حضور داشتند. با این حال، ورود علی نعمتی به تیم ملی و دلبری اش از امیر قلعه نویی، باعث شد محمدحسین رفته رفته از برنامه های امیر خارج شود. با وجود چنین علاقه ای ولی باز هم تصور اینکه قلعه نویی بخواهد از کنعانی زادگان عبور کرده و او را نیمکت نشین کند، غریب بود.

تداوم دوستت ندارم ها به کنعانی زادگان؟

نمایش خط دفاعی تیم ملی ایران، منهای رامین رضاییان که فراتر از یک مدافع صرف عمل کرد، در دیدار مقابل نیوزیلند چیزی شبیه به فاجعه بود. این مورد اگرچه برای تیم ملی بد است ولی می تواند بارقه های امید را در دل کنعانی زادگان زنده نگه دارد به این امید که به ترکیب اصلی برگردد. نعمتی مطابق با انتظار، البته مثل شجاع، انتظارات را برآورده نکردند تا گمانه زنی ها از بازگشت احتمالی محمدحسین به ترکیب اصلی تیم ملی برای دیدار مقابل بلژیک شدت بگیرد. در حالت معمول این مورد را می توانست قطعی دانست اما مسئله اینجاست که اگر امیر قلعه نویی و کادرش تصمیم به استفاده از سیستم 5 مدافع بگیرد، آن وقت شاید برای استفاده کردن یا نکردن از کنعانی زادگان دوباره تردید حاصل شود.

ماجرا از این قرار است که پیش از این عنوان شده بود صالح حردانی در صورت 5 مدافع شدن تیم ملی به ترکیب اضافه می شود. این بدان معنی است که صالح، در پستی متفاوت تر، قرار است کنار شجاع یکی از 3 مدافع میانی تیم ملی شود. آن طرف ماجرا اما شرایط مبهم است؛ اگر قرار باشد ایران با 3 مدافع میانی بازی کند، انتخاب قلعه نویی برای مدافع میانی سمت چپ تیمش علی نعمتی چپ پا خواهد بود یا کنعانی زادگان؟ بدون در نظر گرفتن اتفاقات بازی نخست، پاسخ نعمتی بود. به واسطه چپ پا بودن، نعمتی گزینه ایده آلی به شمار می رفت؛ اما مسئله، نمایش بازی نخست هم هست. اینجاست که قلعه نویی باید انتخاب کند که کنعانی زادگان راست پا را در سمت چپ شجاع بازی دهد یا نعمتی که تخصصی تر در آن پست می تواند به میدان برود.

البته که پاسخ به این پرسش ها زمانی معنا می دهد که قلعه نویی واقعا به سیستم 5 مدافع در بازی با بلژیک فکر کند؛ در غیر این صورت و با نمایش خط دفاعی در بازی نخست، می توان شک کمتری نسبت به ورود محمدحسین به ترکیب اصلی داشت.