به گزارش "ورزش سه"، ورود او به مادرید، نامش را در لیست بسیار محدودی از بازیکنانی قرار می‌دهد که مستقیماً از تیم یکی از این دو مربی رقیب بزرگ به تیم دیگری منتقل شده‌اند؛ اتفاقی که پس از ساموئل اتوئو، زلاتان ابراهیموویچ و مکسول در سال ۲۰۰۹، دیگر رخ نداده بود. اکنون پس از ۱۷ سال، چنین جابجایی مشابه‌ای میان تیم‌های ژوزه مورینیو و پپ گواردیولا صورت می‌گیرد

به این ترتیب، سیلوا پس از سپری کردن ۹ سال فراموش‌نشدنی در اتحاد، به عنوان بازیکن آزاد با منچسترسیتی خداحافظی می‌کند؛ سال‌هایی که همگی زیر نظر پپ گواردیولا سپری شد؛ همان مربی که با اصرار فراوان او را از چنگ رقبا در موناکو درآورد، قاطعانه به او اعتماد کرد و در چندین نوبت لب به تمجید از او گشود. به عنوان نمونه، جملات او درباره شایستگی این بازیکن متولد ۱۹۹۴ برای کسب توپ طلا در تاریخ ثبت شده است.

این بازیکن پرتغالی، پپ گواردیولا را ترک می‌کند تا مستقیماً در تیمی بازی کند که توسط «دشمن قدیمی» فوتبالی او، یعنی ژوزه مورینیو هدایت می‌شود و با این کار وارد یک باشگاه بسیار محدود از بازیکنان می‌شود. 

پیش از این تنها سه فوتبالیست دیگر این مسیر را در یک جهت یا جهت مخالف پیموده بودند؛ سناریویی که ۱۷ سال بود تکرار نشده بود. در واقع آخرین بار، مربوط به سه انتقال همزمان در تابستان ۲۰۰۹ بود، زمانی که اینتر (که بعدها فاتح سه‌گانه شد) به ساموئل اتوئو خوش‌آمد گفت و در مقابل، با زلاتان ابراهیموویچ و مکسول که راهی بارسا می‌شدند خداحافظی کرد. نفر چهارم قبل از برناردو سیلوا می‌توانست ادرسون باشد که در ۲ سپتامبر گذشته به فنرباغچه منتقل شد؛ اما ژوزه مورینیو سه روز قبل از آن، به دلیل شکست در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان مقابل بنفیکا اخراج شده بود، همان بنفیکایی که ژوزه مورینیو درست چند ماه بعد هدایتش را بر عهده گرفت. همین امر در نهایت به او اجازه داد تا به مادرید بازگردد و یک کانال نقل‌وانتقالاتی را که سال‌ها بود فراموش شده بود، دوباره فعال کند.

در ادامه فهرست بازیکنانی که مستقیماً از تیمی با هدایت ژوزه مورینیو به تیمی با هدایت پپ گواردیولا منتقل شده‌اند (یا بالعکس) آمده است:

ساموئل اتوئو از بارسلونا به اینتر (۲۰۰۹)

زلاتان ابراهیموویچ از اینتر به بارسلونا (۲۰۰۹)

مکسول از اینتر به بارسلونا (۲۰۰۹)