به گزارش ورزش سه، سایت «پولیتیکو مکزیک» با انتشار گزارشی به شرایط متفاوت تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ پرداخته و بازگشت این تیم به تیخوانا پس از تساوی مقابل نیوزیلند را به عنوان بخشی از داستان پرچالش این تیم در طول رقابت‌ها بررسی کرده است؛ تیمی که در کنار رقابت در زمین، با مشکلاتی خارج از فوتبال از جمله محدودیت‌های سفر و شرایط ویژه استقرار در منطقه مرزی مکزیک و آمریکا مواجه شده است. 

این گزارش را در ادامه می‌خوانید:

«برگرد، برگرد، برگرد»؛ جمله‌ای از یکی از شناخته‌شده‌ترین ترانه‌های موسیقی مکزیک، شاید بتواند شرایطی را که تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ با آن مواجه است، توصیف کند. تنها چند ساعت پس از تساوی ۲-۲ مقابل نیوزیلند در لس‌آنجلس، این تیم سفر بازگشت به تیخوانا را آغاز کرد؛ شهری مرزی که در طول این تورنمنت در ایالات متحده، به خانه موقت ایران تبدیل شده است.

این بازگشت تنها با نخستین امتیاز ایران در جام جهانی همراه نبود؛ بلکه سرشار از انتقاد، ناامیدی و اعتراض‌های بازیکنان و اعضای کادر فنی نیز بود. آنها معتقدند شرایطی که با آن روبه‌رو هستند، قابل مقایسه با وضعیت سایر تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها نیست.

شاید به همین دلیل است که داستان ایران در تیخوانا بازتاب خاصی پیدا کرده است. در شهری که هزاران نفر از مردم آن هر روز برای کار، تحصیل یا دیدار با خانواده‌هایشان از مرز عبور می‌کنند، رفت‌وآمد دائمی بخشی از زندگی روزمره محسوب می‌شود. برای بسیاری از ساکنان تیخوانا، دیدن تیمی که در این شهر مستقر شده و مجبور است برای برگزاری مسابقات خود به آمریکا سفر کند، تصویری آشنا از واقعیت زندگی در منطقه مرزی ایجاد کرده است؛ موضوعی که باعث شده همدلی ویژه‌ای با تیمی شکل بگیرد که تلاش می‌کند در کنار موانع خارج از زمین، در مسابقات هم رقابت کند.

پس از پایان مسابقه در ورزشگاه سوفای، امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی ایران، یکی از صریح‌ترین صحبت‌های خود از زمان آغاز جام جهانی را در نشست خبری پس از بازی مطرح کرد. قلعه‌نویی درباره شرایطی که تیم ملی ایران از زمان قطعی شدن حضورش در جام جهانی با آن مواجه شده، گفت: «ما مظلوم‌ترین تیم تاریخ جام جهانی هستیم. تا به حال با هیچ تیمی انقدر بدرفتاری نشده است.»

این شرایط تنها به مسائل ورزشی محدود نیست و بازتابی از تنشی است که در دو سطح جریان دارد. در حالی که تیم ملی ایران تلاش می‌کند با محدودیت در مسابقات حضور پیدا کند، واشنگتن و تهران نیز در حال تجربه یک روند حساس دیپلماتیک هستند.

تنها چند روز پس از مطرح شدن احتمال توافقی ۱۴ بندی که شامل توقف درگیری‌ها و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران است، تیم ملی ایران نیز به نوعی نسخه فوتبالی همین چالش‌ها را تجربه می‌کند. همان‌طور که دولت‌ها تلاش می‌کنند موانع و تحریم‌ها را کاهش دهند، کاروان ایران نیز تلاش می‌کند از مانع لجستیکی خود در مرز عبور کند؛ مانعی که هنوز به طور کامل حل نشده است.

مشکلات ایران ماه‌ها پیش از آغاز مسابقات شروع شد. چند عضو از کاروان تیم ملی برای دریافت مجوز ورود به کشور میزبان با موانعی روبه‌رو شدند و بخشی از اعضای کادر پشتیبانی و مسئولان مرتبط با فدراسیون فوتبال ایران نتوانستند همراه تیم به آمریکا سفر کنند.

این شرایط باعث شد برنامه اولیه محل استقرار تیم تغییر کند. چیزی که در ابتدا قرار بود اردوی آماده‌سازی ایران در خاک آمریکا باشد، در نهایت به تیخوانا منتقل شد؛ شهری که بازیکنان باید از آنجا برای انجام مسابقات خود از مرز عبور کنند و پس از پایان بازی‌ها دوباره به خاک مکزیک بازگردند.

پس از بازی با نیوزیلند، انتقادها تنها از سوی کادر فنی مطرح نشد. مهدی طارمی، مهاجم تیم ملی ایران، نیز شرایطی را که این تیم در جام جهانی با آن روبه‌رو شده، مورد انتقاد قرار داد و این وضعیت را یک چالش دائمی برای تیم دانست. او پس از پایان مسابقه گفت تیم ملی بدون اینکه بتواند از تمام اعضای خود استفاده کند، وارد این رقابت‌ها شده و محدودیت‌ها روی روند آماده‌سازی گروه تأثیر گذاشته است.

با وجود تمام این مشکلات، ایران توانست مقابل نیوزیلند پس از دو بار عقب افتادن در نتیجه، بازی را به تساوی بکشاند. این نتیجه نخستین امتیاز تیم ملی در گروه G را به همراه داشت و ایران همچنان شانس خود برای صعود به مرحله بعد را حفظ کرده است. با این حال، صحبت‌های پس از مسابقه نشان داد ناراحتی تیم ملی تنها به نتیجه ورزشی مربوط نمی‌شود.

پس از پایان مسابقه، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، به رختکن تیم ملی ایران رفت تا با بازیکنان و اعضای کادر فنی گفت‌وگو کند. او در این دیدار، صحبت‌ها و اعتراض‌های مربوط به مشکلاتی که از پیش از آغاز مسابقات همراه تیم بوده را شنید.

این حضور، موید فشاری بود که طی هفته‌های اخیر همراه تیم ملی ایران وجود داشته است. در حالی که فیفا به صورت رسمی از حضور ایران در جام جهانی حمایت کرده و تلاش کرده شرایط حضور این تیم را تسهیل کند، فدراسیون فوتبال ایران و بازیکنان معتقدند این نهاد نتوانسته شرایطی برابر با سایر تیم‌های شرکت‌کننده فراهم کند.

در آستانه نیمه‌شب، کاروان ایران بار دیگر از مرز عبور کرد و به تیخوانا بازگشت. با وجود ساعت دیرهنگام، این بازگشت با سکوت همراه نبود؛ گروهی از هواداران در نزدیکی هتل محل اقامت تیم منتظر بازیکنان بودند و با پرچم‌ها، تشویق‌ها و حمایت خود از آنها استقبال کردند.

این استقبال نقطه مقابل فضای دشواری بود که تیم چند ساعت قبل در لس‌آنجلس تجربه کرده بود و به بازیکنان یادآوری کرد که در سمت مکزیکی مرز، تیم ملی ایران در میان این شرایط پیچیده، یک پناهگاه احساسی پیدا کرده است.

اکنون تیم ملی ایران بار دیگر تمرینات خود را در تیخوانا آغاز خواهد کرد و برای دیدار بعدی خود در جام جهانی مقابل بلژیک، دوباره راهی آمریکا می‌شود.

این مسیر بار دیگر تکرار خواهد شد؛ عبور از مرز برای انجام مسابقه و بازگشت به مکزیک پس از پایان بازی. روالی غیرمعمول برای یک جام جهانی که به گفته اعضای تیم ملی ایران، بخش مهمی از دلخوری و فشارهایی را که از ابتدای این رقابت‌ها همراه این تیم بوده، توضیح می‌دهد.