روزنامه خراسان در یادداشتی به هدف اصلی تفاهمنامه ایران و آمریکا و تحلیل نقش اسراییل، پرداخته است. در بخشی از این یادداشت آمده است: تحولات یک روز گذشته پس از اعلام توافق نشان می دهد که جنگ در لبنان همچنان ادامه دارد و متوقف نشده است. با این حال پرسش اساسی تر این است که آیا جنگ علیه خود ایران پایان یافته است؟

نمی توان با قطعیت گفت که چنین شده و احتمال ازسرگیری آن همچنان وجود دارد.دلیل این تردید آن است که با وجود ناکامی جنگ در دستیابی به اهدافش، هنوز موازنه ای بازدارنده شکل نگرفته که تکرار آن را به طور کامل منتفی کند.

مهم ترین نشانه این وضعیت نیز رفتار اسراییل است که از تداوم جنگ حمایت می کند و با هرگونه توافق مخالف است. اگر چنین موازنه ای شکل گرفته بود، اسراییل نیز توافق ایران و آمریکا را دستاویز قرار می داد و از رویکرد جنگ طلبانه فاصله می گرفت و دست کم برای پرهیز از ازسرگیری جنگ در لبنان را متوقف می کرد

با این حال، اگر جنگی تازه آغاز شود، ماهیت آن احتمالا متفاوت خواهد بود. با توجه به پیامدهای جهانی منطقه ای شدن جنگ و بسته شدن تنگه هرمز، بعید نیست راهبرد طرف مقابل تغییر کند؛ به این معنا که برای جلوگیری از تکرار آن شرایط، آمریکا از ورود رسمی به جنگی دیگر خودداری کند و پرونده جنگ عملا به اسراییل سپرده شود.

واقعیت این است که در این جنگ، آمریکا بیش از اسراییل آسیب دید و اذیت شد؛ هم به دلیل پیامدهای منطقه ای شدن درگیری، هم به سبب بسته شدن تنگه هرمز و هم در نتیجه حملات فشرده به پایگاه هایش در منطقه.اما اگر جنگ به صورت مستقیم و بدون مشارکت علنی آمریکا میان ایران و اسراییل جریان یابد، عملا دست ایران برای واکنش منطقه ای به حملات اسراییل بسته می شود.

به نظر می رسد تهران نیز به این موضوع واقف است و می کوشد از طریق آمریکا، اسراییل را مهار کند.از این منظر، فارغ از این که توافق موقت کنونی به توافقی نهایی منتهی شود یا نه که احتمال آن فعلا پایین به نظر می رسد، این یادداشت تفاهم بیش از هر چیز یک فرصت تنفس برای دو طرف است.

ایران با آزادسازی بخشی از دارایی های خود و رفع محاصره می کوشد در این دو ماه دست کم از تشدید بحران اقتصادی جلوگیری کند و از این فرصت برای افزایش صادرات نفت و واردات کالاهای اساسی بهره ببرد. در مقابل، آمریکا نیز می خواهد با باز شدن تنگه هرمز، پیامدهای اقتصادی و سیاسی آن را در داخل آمریکا مهار کند.