به گزارش ورزش سه، لیونل مسی در آستانه آغاز ششمین جام جهانی دوران حرفه‌ای خود قرار دارد. چند ساعت دیگر او برای ششمین بار در بزرگترین تورنمنت دنیا به میدان می‌رود. و البته مثل همیشه، به عنوان بزرگ‌ترین ستاره جام. ستاره‌ای که تا آخرین لحظه درباره حضورش در جام جهانی ۲۰۲۶ سکوت کرد، حالا آماده است تا دویستمین بازی ملی‌اش را با پیراهن آرژانتین انجام دهد؛ اما نه برای یک تور خداحافظی، بلکه برای فتح دوباره جهان.

ساعاتی مانده به دیدار آرژانتین مقابل الجزایر، همه به مسی فکر می‌کنیم. مردی که در آستانه ۳۹ سالگی همچنان مهم‌ترین چهره آلبی‌سلسته محسوب می‌شود و قرار است بامداد چهارشنبه دویستمین بازی ملی خود را انجام دهد. یک رکورد خاص برای مرد دوست‌داشتنی راه راه پوش.

تا همین چند هفته پیش ابهام‌هایی درباره حضور مسی در جام جهانی وجود داشت. حتی لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، پیش از اعلام فهرست نهایی گفته بود: «لئو تصمیم خواهد گرفت. امیدوارم حضور داشته باشد، اما لئو این حق و امتیاز را از ما گرفته که خودش تصمیم بگیرد.»

برای بسیاری از هواداران فوتبال، حضور مسی در جام جهانی کاملاً بدیهی به نظر می‌رسید. نمی‌خواستیم باور کنیم که شاید دیگر او را در  این تورنمنت نبینیم. نزدیکان او می‌دانند که کاپیتان آرژانتین دوست نداشت وعده‌ای بدهد که شاید نتواند به آن عمل کند. او در ماه‌های اخیر حتی به اطرافیانش می‌گفت که همه چیز به انگیزه و شرایط بدنی‌اش بستگی دارد.

شاید برخی تصور کنند مسی در ۳۹ سالگی برای آخرین رقص به جام جهانی آمده است؛ چیزی شبیه بازگشت مایکل جردن به شیکاگو بولز برای اینکه یک بار دیگر نوستالژی ما ارضا شود. اما واقعیت چیز دیگری است. او برای نمایش یا برگزاری جشن خداحافظی بزرگ به آمریکا نیامده است.

اگر مسی امروز در ترکیب آرژانتین حضور دارد، به این دلیل است که هنوز باور دارد می‌تواند تفاوت ایجاد کند. او خودش را در سطح رقابت با بهترین‌های دنیا می‌بیند و رویای تکرار قهرمانی ۲۰۲۲ را در سر دارد.

مسی پیش از قطعی کردن حضورش در جام جهانی، می‌خواست مطمئن شود که از نظر بدنی توان رقابت در بالاترین سطح را دارد. در جام جهانی ۲۰۲۲ او در فوتبال اروپا حضور داشت و پس از جدایی از بارسلونا، پیشنهادهای بزرگ MLS را رد کرده بود تا در محیطی رقابتی برای قطر آماده شود.

حالا اما شرایط متفاوت است. او ۳ سال اخیر را در اینتر میامی سپری کرده؛ با مشکلات عضلانی سر و کله زده و گاهی حتی بدون مصدومیت جدی استراحت می‌کرد تا بدنش را بیش از آنچه باید فرسوده نکند. با این حال، آمارها نشان می‌دهد تاثیرگذاری او همچنان عالی است. مسی در سال ۲۰۲۶ موفق به ثبت ۱۳ گل در ۱۶ بازی شده و در سال ۲۰۲۵ هم ۴۳ گل در ۴۹ مسابقه به ثمر رسانده بود.

البته تردیدهایی درباره توانایی او برای درخشش مقابل بهترین تیم‌های جهان وجود دارد. شکست سنگین اینتر میامی مقابل پاری‌سن‌ژرمن در جام جهانی باشگاه‌ها و مهار کامل مسی در آن مسابقه نمونه‌ای از این نگرانی‌ها بود. هرچند خیلی‌ها معتقدند کیفیت پایین‌تر هم‌تیمی‌های مسی در آن بازی نقش مهمی داشت و نباید به آن تک‌بازی استناد کرد و گفت لئو دیگر آن لئوی همیشگی نیست.

اما در تیم ملی آرژانتین شرایط متفاوت است. مسی این بار کنار تیمی قرار دارد که شاید حتی از نسخه قهرمان ۲۰۲۲ هم کامل‌تر باشد. امیلیانو مارتینز، خولیان آلوارز، انزو فرناندز و لائوتارو مارتینز حالا باتجربه‌تر و پخته‌تر شده‌اند و موفقیت‌های پیاپی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲، کوپا آمریکا ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ و فینالیسیما، اعتمادبه‌نفس ویژه‌ای به این نسل داده است.

این آرژانتین همچنان همان تیم متحد و فداکاری است که همه چیز را در خدمت رهبرش قرار می‌دهد. تیمی که حاضر است بدود، بجنگد و سختی بکشد تا در لحظه مناسب، نابغه شماره ۱۰ با یک لمس یا یک جرقه نبوغ سرنوشت مسابقه را تغییر دهد.

حضور مسی برای فیفا و جام جهانی هم یک اتفاق بزرگ محسوب می‌شود. او در این جام جهانی ششمین حضورش در این مسابقات را تجربه می‌کند، به رکورد ۲۰۰ بازی ملی می‌رسد و شاید حتی بتواند رکورد میروسلاو کلوزه را تهدید کند. مسی تاکنون ۱۳ گل در جام جهانی به ثمر رسانده و برای رسیدن به رکورد ۱۶ گله کلوزه فاصله زیادی ندارد.

با این حال در داخل اردوی آرژانتین خبری از مراسم ویژه یا جشن‌های خاص نیست. مسی همچنان از جلب توجه بیش از حد فرار می‌کند و به روتین همیشگی خودش پایبند مانده است.

نیکلاس اوتامندی درباره او می‌گوید: «لئو آدم ساده‌ای است که از هر تمرین لذت می‌برد. از تک‌تک تمرین‌ها. لئو خودش را برای این تورنمنت آماده کرده و ما هم فقط سعی می‌کنیم همیشه کنارش باشیم، از او حمایت کنیم و با هم خوش بگذرانیم. ما مثل یک خانواده هستیم. او خیلی ساده و در عین حال فوق‌العاده رقابت‌طلب است.»

و شاید همین جمله بهترین توصیف برای مسی باشد؛ مردی که در آستانه ۳۹ سالگی و در ششمین جام جهانی‌اش، همچنان گرسنه است و عطش دارد. عطش قهرمانی. عطش بالا بردن جام طلایی‌رنگ برای دومین بار پیاپی و چسباندن ستاره چهارم روی پیراهن آلبی‌سلسته.