غلامحسین کرباسچی، در روزنامه ایران نوشت: این تصمیم اگر مورد اجماع بخش ها قرار گیرد حداقل تأثیر آن تزریق بیشتر آرامش روانی برای مردمی است که در یک سال گذشته در کنار ایستادگی در مقابل تجاوز، آسیب هایی را هم متحمل شده اند.

به هر حال به نظر می رسد تصمیم اتخاذ شده مبنی بر امضای تفاهم با آمریکا، برآیند نظرات مجموعه های مختلف در کشور است که در نهایت برای عملیاتی شدن باید تأیید رهبر انقلاب اسلامی را داشته باشد. این برآیند حتماً ناظر بر وضعیت کشور و الزامات پیش روی آن از جمله بازسازی ها و جبران آسیب ها هم بوده است. بنابر این شایسته تر این است که با این تصمیم و با دولتی که پیش از این هم برنامه اش ارتباط با دنیا ذیل چارچوب های اصولی بوده است، همراهی شود.

همچنین محمدرضا باهنر دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین در این روزنامه نوشت:

تصمیم سازی ها در جمهوری اسلامی ایران سازوکارهای قانونی و تعریف شده ای دارد. بخصوص در موارد مهم و کلان که مربوط به امنیت کشور است، این تصمیم سازی ها با رعایت چارچوب های اصولی و حفظ یک اجماع نسبی انجام می شود. یعنی دیدگاه ها و نظرات طیف ها و گروه های مختلف سنجیده می شود، از چهره ها و شخصیت های مهم و با دانش مشورت گرفته می شود و آنگاه با رعایت چارچوب های اصولی، برای تأمین بیشتر منافع کشور ذیل دیدگاه های رهبر انقلاب اسلامی تصمیمی اتخاذ می شود.

از 23 خرداد سال گذشته تا کنون که یک شرایط جنگی را تجربه کرده ایم، بخش های مختلف حاکمیتی در کنار مردم ایفا گر نقش های مختلفی بوده اند تا کشور در برابر تجاو آشکار دشمن سر خم نکند.

خسارات و لطماتی به کشور وارد آمد و جان های عزیزی را از دست دادیم اما آنچه بسیار مشهود و برجسته است اینکه دشمنان در رسیدن به اهداف خود ناکام ماندند و امروز آنان هستند که بر خلاف تصورات و خیالات خام خود، اصرار بر مذاکره و توافق دارند. این وضعیت و ناکامی دشمنان در رسیدن به اهداف خود حاصل مجاهدت های نیروهای مسلح شجاع کشور، مسئولان جمهوری اسلامی در نهادهای مختلف و در نهایت حضور مستمر و معنادار مردم در خیابان ها است. هر کدام از اضلاع قدرت ملی ایران در این یک سال بیشتر از آنچه شرح وظیفه خوانده می شود، انجام داده اند و در برابر تجاوز دشمن ایستادگی کرده اند.

حالا فرصتی فراهم آمده تا دستاوردهای این بخش های به هم پیوسته در صحنه دیپلماسی تثبیت شود. کشور دوباره به ثبات برگردد و برنامه ریزی ها برای جبران خسارات و نوسازی ها و اتخاذ تمهیداتی برای آمادگی های بیشتر نظامی آغاز شود. از این منظر شایسته است همه گروه های سیاسی، رسانه ها و کارشناسان و شخصیت ها، مذاکرات و ماحصل کار دیپلمات ها و تیم مذاکره کننده کشورمان را از زاویه ملی ارزیابی کنند و برخی ارزیابی های جناحی- سیاسی را کنار بگذارند. تصمیم گیری در این مورد خاص حتماً یک امر ملی است و مواجهه با آن هم باید در همین چارچوب باشد. همراهی مردم و بخش های سیاسی جامعه می تواند یک بار دیگر این پیام را مخابره کند که ایرانی ها با وجود تفاوت دیدگاه ها و اختلاف سلایق، در موارد کلان و ملی یک صدا هستند و وقتی به اجماع و تصمیم رسیدند، همه پشت آن تصمیم هستند.