احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی تحت عنوان اسیران نفرت! در کانال تلگرامی خود نوشت: اگر تک تک ما ایرانی ها می دانستیم که یک توافق متوازن چگونه کشور و منطقهٔ ما را از خطر غرق شدن در یک سیاه چالهٔ جهنمی نجات می دهد، برای آن، خداوند را به عدد موی بزهای قبیلهٔ کلب ستایش می کردیم!

متأسفانه عده ای از افراد در هر دو طیف برانداز و حامی، چنان اسیر بغض و کینه و نفرت شده اند که گویی در ظلمت گام برمی دارند.

آه از کین و نفرتِ مستمر و بی مهار که چون غلیان کند، همچون گدازه های آتشفشان، هر معرفت و دانش و مروت و انصاف و دلسوزی و واقع نگری را در خود ذوب می کند و از صلاح خویش و دیگری جز خاکستری سرد و سیاه باقی نمی گذارد.

آن که واقعیت عریان را نمی بیند و یا کج و معوج می بیند نباید ادعای تقوا کند زیرا که واقع بینی اساس تقوا به عنوان بزرگترین فضیلت اخلاقی است. واقع بینی آینه ای غماز می خواهد و جز از راه تهذیب و پاک سازی نفس از آلودگی بخصوص کینه و نفرت به دست نمی آید.

آنها که به هر دلیلی در غل و زنجیر نفرت اسیر می شوند، در هیچ امر اجتماعی قابل اعتماد و اتکاء نیستند. دانسته هایشان نیز رنگ جهل و عناد به خود می گیرد و به طور مضاعفی سبب گمراهی و تباهی خودشان و دیگران می شود.