به گزارش ورزش سه، در سال ۲۰۱۸، لوپتگی تنها دو روز پیش از نخستین بازی اسپانیا در جام جهانی از سمت سرمربیگری این تیم برکنار شد، آن هم پس از اینکه رئال مادرید اعلام کرد او را برای فصل بعد به خدمت خواهد گرفت.

حالا هشت سال بعد، او سرانجام قرار است در این تورنمنت حضور داشته باشد؛ این بار به عنوان سرمربی قطر، تیمی که روز شنبه در نخستین دیدار خود در گروه B در ورزشگاه منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو به مصاف سوئیس می‌رود.

لوپتگی می‌گوید: «به سال ۲۰۱۸ فکر نمی‌کنم، به ۲۰۲۶ فکر می‌کنم. از سال ۲۰۱۸ اتفاقات زیادی در زندگی من رخ داده است؛ بسیاری از آن‌ها اتفاقات بسیار خوبی در فوتبال بودند. من به قطر آمدم تا این تیم را به جام جهانی برسانم؛ چیزی تاریخی. این کار بسیار دشوار بود، اما همین دشواری برای من و اعضای کادر فنی‌ام انگیزه‌بخش بود. یک آزمون بزرگ محسوب می‌شد. هدف بعدی ما این است که تا حد امکان رقابتی باشیم.»

لوپتگی در سال ۲۰۱۶ هدایت اسپانیا را برعهده گرفت. او که پس از حذف این تیم مقابل ایتالیا در مرحله یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۱۶ جانشین ویسنته دل بوسکه شد، تیمی سالخورده را احیا کرد و اسپانیا را به یکی از مدعیان اصلی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه تبدیل کرد. این تیم با رکورد ۲۰ بازی بدون شکست وارد آن مسابقات شد.

لوپتگی تمایلی ندارد درباره شرایط برکناری جنجالی خود توسط لوئیس روبیالس، رئیس وقت فدراسیون فوتبال اسپانیا، صحبت کند. اما زمانی که این مربی ۵۹ ساله آن روزها را به یاد می‌آورد، نوعی حسرت در سخنانش دیده می‌شود.

او می‌گوید: «دو سال فوق‌العاده با اسپانیا داشتیم. مقابل بهترین تیم‌های دنیا بازی کردیم، تقریباً همه آن‌ها را شکست دادیم و حتی یک بازی را هم نباختیم. تقریباً تمام مسابقات مقدماتی را بردیم و با شرایطی بسیار، بسیار خوب وارد تورنمنت می‌شدیم.»

در نهایت اسپانیا تحت هدایت موقت فرناندو هیرو در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل روسیه در ضربات پنالتی شکست خورد. پس از آن، لوئیس انریکه اسپانیا را به نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۰ رساند، اما آنجا نیز برابر ایتالیا در ضربات پنالتی حذف شد. جام جهانی ۲۰۲۲ نیز با یک ناکامی دیگر همراه بود؛ شکست در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل مراکش که آن هم باز هم در ضربات پنالتی رقم خورد.

در یورو ۲۰۲۴، یک نسل جدید موفقیتی خیره‌کننده برای اسپانیا به ارمغان آورد. تیم لوئیس دلافوئنته با حضور لامین یامال و نیکو ویلیامز در کناره‌ها، در فینال انگلیس را شکست داد و قهرمان شد.

لوپتگی می‌گوید: «اسپانیای امروز تیم متفاوتی است، اما سبک بازی‌اش چندان متفاوت نیست. این موضوع را نوع بازیکنانی که اسپانیا پرورش می‌دهد تعیین می‌کند. لوئیس کار فوق‌العاده‌ای انجام داده است. اسپانیا یکی از مدعیان اصلی این تابستان است، اما پنج یا شش تیم دیگر هم می‌توانند قهرمان شوند. همه چیز به جزئیات کوچک بستگی دارد؛ به اینکه توپ به کدام سمت بپرد.»

دوران حضور لوپتگی روی نیمکت رئال مادرید به شکلی عجیب تنها ۱۴ مسابقه دوام آورد. فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه، پس از شکست پنج بر یک در ال‌کلاسیکو مقابل بارسلونا در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۸ او را اخراج کرد. در فصل ۲۶–۲۰۲۵، ژابی آلونسو کمی بیشتر روی نیمکت سانتیاگو برنابئو دوام آورد. او در ماه ژانویه اخراج شد و جانشینش، آلوارو آربلوا، نیز جای خود را به بازگشت ژوزه مورینیو داد.

وقتی از لوپتگی پرسیده شد که آیا می‌تواند با شرایط ژابی آلونسو همدردی کند، پاسخش کوتاه اما صریح بود: «من نسبت به ژابی محبت و احترام زیادی دارم. طبیعتاً بهترین‌ها را برای او در رئال مادرید آرزو می‌کردم.»

و درباره اینکه چرا مربیگری در سانتیاگو برنابئو تا این اندازه دشوار به نظر می‌رسد، لوپتگی بار دیگر پاسخی کوتاه داد: «چون رئال مادرید است.» او این جمله را با لبخندی معنادار بر زبان آورد.

نخستین حضور قطر در جام جهانی چهار سال پیش بود؛ زمانی که میزبان مسابقات بود و هر سه بازی مرحله گروهی خود را مقابل اکوادور، سنگال و هلند واگذار کرد.

شانس این تیم برای رسیدن به دومین جام جهانی نیز زمانی در خطر به نظر می‌رسید که خولن لوپتگی در ماه مه ۲۰۲۵ به‌عنوان سرمربی منصوب شد. قطر در مرحله سوم انتخابی جام جهانی آسیا شکست‌های سنگینی برابر امارات متحده عربی، ایران و قرقیزستان متحمل شده بود.

نخستین بازی لوپتگی اما با یک پیروزی سرسختانه یک بر صفر مقابل ایران، که در نهایت صدرنشین گروه شد، همراه بود و این نتیجه قطر را به مرحله پلی‌آف سه‌تیمی رساند. سپس تساوی بدون گل مقابل عمان و پیروزی دو بر یک برابر امارات، یکی از هشت سهمیه مستقیم آسیا برای جام جهانی تابستان امسال را برای این تیم تضمین کرد.

لوپتگی می‌گوید: «ایران برزیلِ این منطقه از جهان است؛ تیمی بسیار قدرتمند. اما ما آن‌ها را شکست دادیم و به پلی‌آف رسیدیم. عمان پیش از آمدن من در جام خلیج فارس ما را ۲ بر ۱ برده بود. امارات هم در مرحله گروهی قطر را ۵ بر ۰ شکست داده بود؛ تیمی بسیار قوی‌تر با بازیکنان برزیلی، پرتغالی، کروات و ایتالیایی تابعیت‌گرفته. با عمان مساوی کردیم و بازی کلیدی مقابل امارات بسیار سخت و عذاب‌آور بود. ما ۱۰ نفره شده بودیم، اما موفق شدیم.»

گل‌های قطر در پیروزی سرنوشت‌ساز ۱۴ اکتبر مقابل امارات را دو مدافع، بوعلام خوخی و پدرو میگل، به ثمر رساندند و هر دو پاس گل را اکرم عفیف ارسال کرد؛ بازیکنی که بسیاری او را بزرگ‌ترین فوتبالیست تاریخ قطر می‌دانند. هر سه بازیکن عضو نسلی بودند که قطر را به قهرمانی جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲ رساند و همگی در جام جهانی امسال نیز حضور خواهند داشت.

لوپتگی می‌گوید آن نسل اکنون به دوران کهنه‌سربازی رسیده و او در تلاش است بازیکنان جوان‌تری را وارد تیم ملی کند. با این حال، دامنه استعدادهای در دسترس بسیار محدود است. جمعیت قطر حدود سه میلیون نفر است، اما نزدیک به ۹۰ درصد آن را کارگران مهاجر تشکیل می‌دهند.

او می‌گوید: «در مسابقات انتخابی ماه اکتبر، بازیکنانی داشتیم که در تمام دوران حرفه‌ای خود فقط سه بازی در لیگ برتر انجام داده بودند. ما تلاش می‌کنیم از داشته‌های خود بهترین استفاده را ببریم و با بازیکنان جوانی که در حال پیشرفت هستند همکاری نزدیکی داشته باشیم تا سطح آن‌ها را ارتقا دهیم. می‌خواهیم تیمی داشته باشیم که بتواند پرچم کشور را با عزت و افتخار حمل کند.»

آماده‌سازی لوپتگی برای جام جهانی امسال در ماه مارس با اختلال روبه‌رو شد؛ زمانی که دیدارهای دوستانه مقابل صربستان و آرژانتین به دلیل نگرانی‌های امنیتی در قطر، ناشی از درگیری نظامی میان ایالات متحده، رژیم اشغالگر و ایران، لغو شدند.

او درباره آن دوره می‌گوید: «مارس ماه بسیار دشواری بود. لیگ قطر برای سه هفته متوقف شد و بازیکنان حتی نمی‌توانستند تمرین کنند؛ یک ضربه بزرگ. دوست داشتیم بازی‌های بیشتری برای آماده‌سازی جام جهانی داشته باشیم، اما با شکایت کردن چیزی به دست نمی‌آوریم.»

یک دیدار دوستانه خانگی دیگر برابر سودان نیز در ماه مه لغو شد، اما قطر پس از آن دو بازی تدارکاتی انجام داد؛ شکست خفیف یک بر صفر مقابل ایرلند در دوبلین در ۲۸ مه و تساوی بدون گل برابر السالوادور در لس‌آنجلس در ۶ ژوئن.

لوپتگی اذعان می‌کند که تیمش در هر سه مسابقه گروه B شانس کمتری نسبت به رقبا دارد. قطر پس از دیدار با سوئیس، در ۱۹ ژوئن، با کانادا، یکی از میزبانان مسابقات، روبه‌رو می‌شود و سپس در ۲۴ ژوئن به مصاف بوسنی و هرزگوین می‌رود.

او می‌گوید: «سوئیس، کانادا و بوسنی از ما بهتر هستند؛ در این هیچ شکی وجود ندارد. می‌دانیم که آن‌ها از حضور ما در گروه‌شان خوشحال هستند. باید واقعیت خودمان را بپذیریم؛ اینکه در همه بازی‌ها مجبور خواهیم بود برای دقایق طولانی دفاع کنیم. از همین نقطه باید به‌عنوان یک تیم رشد کنیم و رقابتی باشیم.»