به نقل از همشهری، پژوهشگران ایتالیایی بازوی رباتیک نرمی ساخته اند که از اختاپوس الهام گرفته شده است. این بازوی رباتیک با مکنده های حساس خود می تواند شدت و جهت نیرو را تشخیص دهد و اشیا را حتی در زیر آب به طور خودکار بگیرد.

وبگاه تِک اِکسپلور در گزارشی آورده است: اقیانوس ها منبع الهام پایان ناپذیری برای رباتیک آینده هستند. پژوهشگران مؤسسه فناوری ایتالیا (IIT) بازوی رباتیک نرمی ساخته اند که از اختاپوس الهام گرفته شده است. این بازو به لطف مکنده های مصنوعی خود می تواند تماس را حس کند، شدت و جهت نیروی واردشده را تخمین بزند و اشیا را به طور خودکار، حتی در زیر آب، بگیرد.

این مطالعه در نشریه نیچر ماشین اینتلیجنس/Nature Machine Intelligence منتشر شده و گامی مهم در زمینه رباتیک نرم محسوب می شود.

رباتیک نرم چیست؟

رباتیک نرم یعنی استفاده از مواد نرم و انعطاف پذیر به جای قطعات سفت و سخت. این ویژگی به ربات ها اجازه می دهد تعامل طبیعی تری با محیط و انسان داشته باشند. اختاپوس به بازوهای انعطاف پذیر و مکنده های حساس خود شهرت دارد. اطلاعات در بدن این حیوان نه فقط در مغز بلکه به صورت مستقیم در خود بازوها پردازش می شود.

بازوی رباتیک چگونه کار می کند؟

این بازو به مکنده های سیلیکونی مجهز است که حسگرهای ریزی در آن ها تعبیه شده است. وقتی مکنده با جسمی تماس پیدا می کند، تغییر شکل آن باعث تغییر در نور ساطع شده از حسگرها می شود. به این ترتیب، سامانه شدت و جهت نیرو را تشخیص می دهد.

اطلاعات جمع آوری شده توسط یک سامانه کنترل پردازش می شود. این سامانه هم مکنده ها و هم حرکات کلی بازو (مثل خم شدن و پیچیدن) را هماهنگ می کند. ربات می تواند حتی محرک های بسیار ضعیف را حس کند و هم در هوا و هم در زیر آب کار کند.

طراحی تغییرپذیر

امانوئلا دل دوتوره (Emanuela Del Dottore)، نویسنده اول این مطالعه، می گوید: با قرار دادن حسگرها در خود مکنده ها، بازو بدون نیاز به کنترل متمرکز، در لحظه به تماس واکنش نشان می دهد. نتیجه، یک سامانه مقاوم است که برای کار در محیط های پیچیده، از جمله زیر آب، طراحی شده است.

این سامانه بخش بندی شده (مدولار) است؛ یعنی تعداد و چیدمان مکنده ها را می توان به راحتی بر اساس نیاز تغییر داد.

کاربردهای آینده

باربارا ماتزولای (Barbara Mazzolai)، سرپرست این پژوهش، می گوید: ما از اختاپوس الهام گرفتیم تا رباتی بسازیم که در آن حس و عمل در سراسر بدنه پخش شده است. این رویکرد به ربات اجازه می دهد تماس را تفسیر کند و چنگ زنی خود را به طور خودکار و طبیعی تطبیق دهد.

این فناوری می تواند برای جابه جایی اشیای شکننده در زیر آب یا بررسی و تعمیر تجهیزات در محیط های صنعتی دشوار (مثل سکوهای نفتی و خطوط لوله زیر آب) استفاده شود. گروه پژوهشی در تلاش است تا ظرفیت حمل بار بازو را افزایش دهد تا بازو بتواند اشیای سنگین تر و متنوع تری را بگیرد.