به گزارش ورزش سه، تصاویر بازی تیم ملی فوتبال کره جنوبی مقابل تیم ملی فوتبال جمهوری چک در روز نخست جام جهانی ۲۰۲۶، یک سؤال را در ذهن بسیاری از هواداران ایجاد کرد: چرا تعداد صندلی‌های خالی در ورزشگاه با عدد رسمی اعلام‌شده برای تماشاگران هم‌خوانی ندارد؟

در نگاه اول، وقتی رقم رسمی حضور تماشاگران برای مسابقه دوم تورنمنت در ورزشگاه گوادالاخارا عدد ۴۴٬۹۸۵ نفر اعلام شد (در حالی که ظرفیت ورزشگاه حدود ۴۵٬۶۶۴ نفر است)، انتظار می‌رفت تقریباً همه صندلی‌ها پر باشند. اما در جریان بازی، به‌ویژه اطراف مرکز زمین، بخش‌هایی از سکوها کاملاً خالی دیده می‌شد.

به زبان ساده، باشگاه‌های فوتبال و برگزارکنندگان تورنمنت‌ها معمولاً تعداد بلیت‌های فروخته‌شده را اعلام می‌کنند، نه تعداد واقعی افرادی که در ورزشگاه حضور دارند. در نتیجه ممکن است عدد رسمی حضور تماشاگران بالاتر از چیزی باشد که واقعاً روی سکوها دیده می‌شود.

این موضوع به‌ویژه در بازی‌های لیگ‌های داخلی رایج است؛ جایی که دارندگان بلیت‌های فصلی ممکن است در برخی مسابقات حاضر نشوند، اما جایگاه آن‌ها همچنان «فروخته‌شده» و ثبت‌شده محسوب می‌شود. بنابراین صندلی‌ها خالی می‌مانند، در حالی که در آمار رسمی همچنان جزو تماشاگران حساب شده‌اند.

* نقش بلیت‌های شرکتی و اسپانسرها
در تورنمنت‌هایی مثل جام‌های جهانی یا رقابت‌های بزرگ، این اختلاف حتی بیشتر دیده می‌شود. دلیل اصلی، سهم بالای بلیت‌هایی است که به شرکت‌ها و اسپانسرها داده می‌شود. بسیاری از این بلیت‌ها به مهمانان شرکتی اختصاص دارد که ممکن است اصلاً به محل مسابقه سفر نکنند.

این مسئله فقط محدود به فوتبال نیست و در ورزش‌هایی مثل تنیس هم دیده می‌شود؛ برای مثال در مسابقات تنیس آزاد فرانسه، بخش‌های مخصوص مهمانان شرکتی که معمولاً در بهترین نقاط ورزشگاه قرار دارند، تا مراحل پایانی رقابت‌ها نیمه‌خالی یا تقریباً خالی هستند.

حالا در برخی بازی‌های جام جهانی مانند مسابقات برگزارشده در شهر گوادالاخارا، بخش‌هایی از ورزشگاه کاملاً خالی دیده می‌شود. با این حال، تراکم صندلی‌های خالی معمولاً در بخش‌های نزدیک خط میانی زمین بیشتر به چشم می‌آید؛ جایی که معمولاً به مهمانان شرکتی یا افراد خاص اختصاص داده می‌شود. بنابراین ممکن است ورزشگاه از نظر تصویری نیمه‌خالی به نظر برسد، اما آمار رسمی حضور تماشاگران عدد بالاتری را نشان دهد، چون بلیت‌ها قبلاً فروخته شده‌اند.

اما چرا ظرفیت ورزشگاه‌های جام جهانی کمتر از ظرفیت حداکثری آن‌هاست؟ چند دلیل اصلی وجود دارد که همگی به تغییرات ساختاری برای رعایت استانداردهای فیفا مربوط می‌شوند.

* همه ورزشگاه‌ها برای فوتبال ساخته نشده‌اند
یکی از مهم‌ترین دلایل این است که برخی ورزشگاه‌های میزبان جام جهانی اساساً برای فوتبال طراحی نشده‌اند. در نتیجه، ابعاد زمین آن‌ها با نیازهای فوتبال سازگار نیست و باید تغییراتی در ساختارشان ایجاد شود.

برای مثال، ورزشگاه سوفی (که در زمان جام جهانی با نام «استادیوم لس‌آنجلس» شناخته می‌شود) بیشتر برای فوتبال آمریکایی ساخته شده است، نه فوتبال.

* تفاوت اندازه زمین فوتبال آمریکایی و فوتبال
ابعاد زمین فوتبال آمریکایی کوچک‌تر و باریک‌تر است:
فوتبال آمریکایی: حدود 53.3 یارد (48.8 متر) عرض
فوتبال (ساکر): حدود 75 تا 80 یارد (68.5 تا 73.2 متر) عرض
این اختلاف باعث می‌شود که زمین فوتبال برای جام جهانی نیاز به عریض‌تر شدن داشته باشد.

* حذف یا جابه‌جایی صندلی‌ها
برای اینکه زمین به اندازه استاندارد برسد، معمولاً باید بخش‌هایی از سکوهای کنار زمین حذف یا موقتاً جمع‌آوری شوند. این تغییرات باعث کاهش ظرفیت نهایی ورزشگاه در طول مسابقات می‌شود.

برای مثال در حالت عادی، ورزشگاه سوفی در بازی‌های تیم لس آنجلس رمز به طور میانگین حدود ۷۳٬۳۲۵ نفر ظرفیت دارد. اما برای جام جهانی، ظرفیت آن به ۷۰٬۴۹۲ نفر کاهش پیدا می‌کند.

با این حال، ظرفیت ورزشگاه‌ها در جام جهانی فقط به تعداد صندلی‌ها محدود نیست، بلکه تحت تأثیر تغییرات اداری و اجرایی داخل ورزشگاه هم قرار می‌گیرد. از جمله ایجاد فضای بیشتر برای تابلوهای تبلیغاتی کنار زمین و اختصاص فضا برای پوشش گسترده رسانه‌های بین‌المللی.این موارد می‌تواند ظرفیت قابل استفاده را کاهش دهد، حتی اگر سازه ورزشگاه بزرگ‌تر باشد.

* قوانین اعلام «تعداد تماشاگران» چیست؟

به طور خلاصه، هیچ تعریف واحد و سخت‌گیرانه‌ای وجود ندارد که همه مجبور به استفاده از آن باشند. در کشورهای مختلف، پلیس محلی، نهادهای ایمنی ورزشگاه (مثل نهادهای مرتبط با ایمنی ورزشگاه‌ها در بریتانیا) و لیگ‌ها (از جمله لیگ برتر انگلیس) از باشگاه‌ها می‌خواهند آمار گیت‌ها را برای مدیریت جمعیت و امنیت ارائه دهند. اما در نهایت، باشگاه‌ها و برگزارکنندگان مسابقات اختیار دارند هر نوع معیار آماری را منتشر کنند.

در نهایت برخی باشگاه‌ها تعداد واقعی افراد حاضر در ورزشگاه را اعلام می‌کنند و برخی دیگر تعداد بلیت‌های فروخته‌شده را به عنوان «حضور» منتشر می‌کنند. به همین دلیل، ممکن است آمار رسمی با تصویری که از سکوهای خالی دیده می‌شود متفاوت باشد.

حتی در برخی موارد، شرکت‌های داده‌محور نیز از باشگاه‌ها آمار حضور واقعی را درخواست می‌کنند، زیرا این اطلاعات می‌تواند در جذب اسپانسرها مؤثر باشد و همین موضوع به برداشت عمومی درباره «دستکاری آمار تماشاگران» دامن می‌زند.

با این شرایط، اگر فردی در هزاران کیلومتر دورتر از شهر گوادالاخارا بلیت یک مسابقه را بخرد اما در ورزشگاه حاضر نشود، ممکن است همچنان در برخی آمارها به عنوان «خریدار و حتی حاضر» لحاظ شود. 

* توضیح فیفا درباره جنجال بازی کره جنوبی و چک
سخنگوی فیفا در خصوص حواشی دیدار کره و چک گفته است: «آمار رسمی حضور تماشاگران بر اساس تعداد بلیت‌های اسکن‌شده و افرادی است که در محدوده ورزشگاه حضور دارند، نه صرفاً بر اساس مشاهده بصری صندلی‌ها در هر لحظه از مسابقه. همچنین در برخی بازی‌ها، بخشی از تماشاگران ممکن است به جای نشستن در صندلی‌های خود، در راهروها یا فضاهای عمومی ورزشگاه حضور داشته باشند.»

* آیا فیفا در فروش بلیت مشکل دارد؟
در ژانویه، فیفا اعلام کرد بیش از ۵۰۰ میلیون درخواست بلیت برای مسابقات جام جهانی دریافت کرده است. مدتی بعد، رئیس فیفا، جیانی اینفانتینو گفت: «بلیت‌های هر مسابقه از قبل فروخته شده است.» اما این ادعا بعداً تا حدی توسط خود فیفا اصلاح شد.

* چرا برخی استادیوم‌ها خالی‌تر از حد انتظارند؟ 
فیفا بخشی از بلیت‌ها را برای بازی‌های پرطرفدار نگه می‌دارد تا نوعی «کمبود مصنوعی» ایجاد کند. بنابراین تنها بعضی بازی‌ها واقعاً پر از تقاضا هستند (مثل بازی مکزیک میزبان)، اما برخی دیگر استقبال کمتری دارند (مثل بازی‌های کمتر جذاب‌تر در مرحله گروهی).