بیش از 13 سال از رونمایی ماموریت انقلابی مک لارن P1 می گذرد، اما این ابرخودرو همچنان به عنوان نمادی تزلزل ناپذیر در تاریخ خودروسازی بریتانیا می درخشد. از آنجا که تنها 375 دستگاه از این پرچمدار در سراسر جهان تولید شده، تصاحب یکی از آن ها نیازمند ثروتی افسانه ای، شانس بالا و صبوری زیادی است؛ با این حال، به تازگی ماموریت عجیبی در دنیای خودروهای کلکسیونی شکل گرفته و یک دست کامل از پنل ها و پوسته های بدنه فابریک این خودرو به حراج گذاشته شده است که داستانی بسیار شنیدنی دارد.

این قطعات بدنه اصلی و کمیاب که هم اکنون در سایت حراجی معروف Bring a Trailer جا خوش کرده اند، یک قطعه هنری معمولی نیستند. این پوسته ها در ابتدا روی بدنه مک لارن P1 متعلق به مایکل فوکس ، بازرگان و کلکسیونر مشهور آمریکایی، سوار بودند.

چند سال پس از تحویل خودرو، کمپانی مک لارن یک پیشنهاد وسوسه انگیز به مالکان P1 داد: آن ها می توانستند خودروهای خود را به کارخانه اصلی در ووکینگ انگلستان بفرستند تا بدنه آن ها با کیت فیبر کربن رنگی و عریان تعویض شود. فوکس نیز از این فرصت استفاده کرد و این تعویض بدنه، آغازگر سرنوشت عجیب این قطعات شد.

مایکل فوکس تصمیم گرفت تمام بدنه خودروی خود را با فیبر کربن سبز رنگ بپوشاند. این تغییر ساختار باعث شد تا بدنه اولیه و فابریک خودرو که با رنگ سبز متالیک کارخانه و جزییاتی از فیبر کربن تزیین شده بود، کاملا سالم و دست نخورده در انبار باقی بماند. طبیعتا خرید یک ست کامل از پنل های بدنه مک لارن P1 برای فردی که مالک خودِ خودرو نیست کارایی فنی خاصی ندارد، مگر اینکه یک کلکسیونر ثروتمند بخواهد این قطعات گران قیمت و کمیاب را به عنوان یک مجسمه مدرن و اثر هنری لوکس، روی دیوار خانه یا گاراژ خود نصب کند.

داستان خودروی اصلی مایکل فوکس نیز در نوع خود منحصر به فرد است. خودروی او شاسی شماره 002 بود؛ یعنی دقیقا اولین نسخه تولیدی که به یک مشتری واقعی تحویل داده شد (چرا که شاسی شماره 001 برای همیشه در موزه ی خودِ مک لارن باقی ماند). این ابرخودرو پس از دریافت بدنه جدید کربنی خود در سال 2016 به حراج گذاشته شد، اما به دلیل ترکیب رنگ خاص و سلیقه ای، با قیمت نه چندان چشمگیر 1٫85 میلیون دلار فروخته شد. این خودرو سال گذشته نیز بار دیگر در حراجی ها دست به دست شد و در نهایت با قیمت 1٫87 میلیون دلار به مالک جدیدش رسید.

نگاهی به بازار خودروهای کلاسیک نشان می دهد که ارزش مادی مک لارن P1 در طول یک دهه گذشته برخلاف رقبای هم دوره اش، جهش خیره کننده ای نداشته و عموما در محدوده 1٫5 تا 2 میلیون دلار باقی مانده است. این در حالی است که دو ضلع دیگر این مثلث افسانه ای، یعنی فراری لافراری این روزها با قیمت هایی بالای 5 میلیون دلار معامله می شود و پورشه 918 نیز به راحتی برچسب های 3 تا 4 میلیون دلاری را تجربه می کند؛ موضوعی که نشان می دهد بازار نسبت به ارزش گذاری این شاهکار بریتانیایی کمی خسیس عمل کرده است.

مجموعه سیلور اَرو کارز که اکنون وظیفه فروش این پنل های بدنه را بر عهده دارد، اعتراف کرده که در حراجی سال گذشته عمدا این قطعات زاپاس را همراه با خودروی فوکس نفروخته است.

آن ها با ارزیابی هوشمندانه بازار به این نتیجه رسیدند که تفکیک این قطعات کمیاب و فروش جداگانه آن ها به عنوان آیتم های کلکسیونی خاص، سود بسیار بیشتری را نصیبشان خواهد کرد و می تواند بخشی از پول از دست رفته در معامله قبلی خودرو را به گاوصندوق آن ها بازگرداند.