به نقل از اقتصادنیوز، بررسی فایل های فروش آپارتمان در پلتفرم های آنلاین خرید و فروشمسکن نشان می دهد که تعداد واحدهای مسکونی قابل خرید با بودجه 5 میلیارد تومان یا کمتر در تهران به شکل محسوسی کاهش یافته است.

این موضوع بیانگر آن است که ورود به بازار خرید مسکن برای خانوارهای دارای بودجه متوسط، بیش از گذشته دشوار شده و دامنه انتخاب آن ها به واحدهای کوچک متراژ، قدیمی و عمدتاً واقع در مناطق جنوبی پایتخت محدود شده است.

بازار مسکن تهران در سال های اخیر تحت تأثیر رشد مستمر قیمت ها، کاهش ساخت وساز و افت قدرت خرید خانوارها با تغییرات قابل توجهی مواجه شده است. از یک سو عرضه واحدهای نوساز و میان متراژ کاهش یافته و از سوی دیگر افزایش هزینه های زندگی و تورم، توان متقاضیان مصرفی را برای ورود به بازار خرید مسکن محدود کرده است. نتیجه این روند آن بوده که بودجه هایی که تا چند سال پیش امکان خرید واحدی مناسب در مناطق مصرفی شهر را فراهم می کرد، اکنون تنها پاسخگوی خرید واحدهای کوچک متراژ یا دارای سن بنای بالا در مناطق ارزان تر پایتخت است.

سال گذشته با بودجه ای در حدود 5 تا 6 میلیارد تومان امکان خرید واحدهای دوخوابه و دارای امکاناتی نظیر پارکینگ، آسانسور و انباری در برخی مناطق مصرفی تهران از جمله مناطق 7، 10 و 11 وجود داشت؛ اما اکنون و در واپسین روزهای بهار 1405، چنین بودجه ای عمدتاً امکان خرید واحدهایی با متراژ پایین، سن بنای بالا و در برخی محله های جنوبی شهر را فراهم می کند.

البته باید توجه داشت که مبنای این بررسی، قیمت های پیشنهادی درج شده در آگهی های فروش است و در حال حاضر آمار رسمی و به روز از قیمت معاملات قطعی در دسترس نیست.

این شرایط در حالی رقم خورده که بازار مسکن طی ماه های گذشته با رکود معاملاتی نیز مواجه بوده است. بسیاری از مالکان با توجه به انتظارات تورمی حاضر به کاهش قیمت های پیشنهادی نیستند و در مقابل، بخش قابل توجهی از خریداران نیز توان تأمین منابع مالی مورد نیاز برای خرید را ندارند. در نتیجه حجم معاملات در سطح پایینی قرار گرفته و فاصله میان قیمت های پیشنهادی و توان خرید متقاضیان افزایش یافته است.

بررسی فایل های موجود نشان می دهد که در محله سلسبیل جنوبی، واحدی 35 متری با 25 سال سن بنا و دارای انباری با قیمت 5 میلیارد تومان آگهی شده است. همچنین در محله جیحون، آپارتمانی 35 متری، 19 سال ساخت، دارای پارکینگ و انباری و واقع در طبقه سوم، با قیمت 4 میلیارد و 900 میلیون تومان به فروش گذاشته شده است.

در محله مسعودیه نیز واحدی 50 متری با 30 سال سن بنا و دارای انباری، 4 میلیارد و 750 میلیون تومان قیمت گذاری شده است. در سعیدآباد نیز آپارتمانی 62 متری، 16 سال ساخت و دارای انباری، با قیمت 5 میلیارد تومان عرضه شده است.

در خانی آباد، واحدی 61 متری و 15 سال ساخت که فاقد پارکینگ، آسانسور و انباری است، با قیمت 4 میلیارد و 800 میلیون تومان فایل شده است. همچنین در جوادیه، آپارتمانی 39 متری با 24 سال سن بنا و بدون آسانسور، پارکینگ و انباری، با قیمت 3 میلیارد و 600 میلیون تومان به فروش می رسد.

نگاهی به مشخصات این فایل ها نشان می دهد که بخش عمده واحدهای قابل خرید با بودجه 5 میلیارد تومان در تهران یا متراژی کمتر از 60 متر مربع دارند یا از سن بنای بالایی برخوردارند. در بسیاری از موارد نیز واحدها فاقد امکاناتی نظیر پارکینگ و آسانسور هستند؛ امکاناتی که تا چند سال پیش جزء ویژگی های معمول آپارتمان های مصرفی محسوب می شدند. این مسئله نشان می دهد که متقاضیان مصرفی برای خانه دار شدن ناچارند از بخشی از استانداردهای مورد انتظار خود صرف نظر کنند.

همزمان کاهش عرضه مسکن نیز بر شرایط بازار تأثیر گذاشته است. آمارهای رسمی از افت صدور پروانه های ساختمانی در تهران حکایت دارد؛ موضوعی که می تواند در سال های آینده به کاهش بیشتر عرضه واحدهای مسکونی و تشدید فشار قیمتی منجر شود. در چنین شرایطی، بازار بیش از گذشته با کمبود واحدهای متناسب با توان مالی خانوارهای متوسط روبه رو شده است.

از سوی دیگر، افزایش هزینه تأمین مسکن باعث شده بخشی از تقاضای خرید به سمت بازار اجاره هدایت شود. در ماه های اخیر نیز نشانه هایی از رشد تقاضا برای واحدهای کوچک متراژ، اتاق های اجاره ای و حتی سکونت اشتراکی در برخی مناطق تهران مشاهده شده است؛ روندی که از کاهش توان مالی خانوارها و دشوارتر شدن دسترسی به مسکن مناسب حکایت دارد.

در مجموع بررسی فایل های فروش نشان می دهد که بودجه 5 میلیارد تومانی که تا چندی پیش می توانست گزینه های متنوعی را در مناطق میانی تهران در اختیار خریداران قرار دهد، اکنون عمدتاً به واحدهای کوچک متراژ، قدیمی و واقع در مناطق جنوبی شهر محدود شده است.

تداوم رشد قیمت مسکن در کنار کاهش قدرت خرید خانوارها، موجب شده مسیر خانه دار شدن برای بسیاری از متقاضیان مصرفی، به ویژه خانه اولی ها، دشوارتر از گذشته شود؛ موضوعی که در صورت ادامه روند فعلی می تواند شکاف میان درآمد خانوارها و هزینه تأمین مسکن را بیش از پیش افزایش دهد.