22 دوره جام جهانی فوتبال شاهد درخشش هزاران بازیکن مختلف در تیم های گوناگون بوده و رسانه انگلیسی بی بی سی تلاش کرده 10 بازیکن برتر تاریخ این رقابت ها را انتخاب کند.

میروسلاو کلوزه، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی در این فهرست دیده نمی شود؛ همچنین جایی برای گارینشا، بال خیره کننده برزیل، یا روبرتو باجو، نماد واقعی فوتبال ایتالیا و ژوست فونتن، مهاجم فرانسه (که به تنهایی 13 گل در تورنمنت 1958 به ثمر رساند) وجود ندارد. یوهان کرایف نماد فوتبال هلند، اوزه بیو مهاجم پرتغال و گرد مولر ماشین گلزنی آلمان هم از این فهرست جا مانده اند.

10. جف هرست، انگلیس، قهرمان جام جهانی 1966

قرار نبود هرست بازی کند چون جیمی گریوز، مهاجم ستاره انگلیس در حال بازیابی آمادگی خود برای فینال 1966 در برابر آلمان غربی قرار و تقاضای زیادی برای حضور او در ترکیب اصلی ومبلی وجود داشت اما آلف رمزی پای هرست ایستاد. او تنها چند ماه قبل اولین بازی ملی خود را انجام داد و باقی قضایا دیگر به تاریخ پیوسته. هرست، مهاجم وستهام، یک هت تریک شگفت انگیز به ثبت رساند تا سه شیر برای اولین بار در تاریخ و در خاک خود، بزرگ ترین جایزه این ورزش را از آن خود کند.

9. کافو، برزیل، قهرمان جام جهانی 1994 و 2002

مدافع راست هجومی و خستگی ناپذیر در سال 1994 و وقتی برزیل در رزبال، ایتالیا را در ضربات پنالتی شکست داد، از روی نیمکت به زمین آمد. 4 سال بعد در فینال شکست خورد و سپس به عنوان کاپیتان در سال 2002 در ژاپن و کره جنوبی جام را بالای سر برد. تنها کلوزه با 16 برد در 4 تورنمنت، آماری بهتر از او دارد. او همچنین ریشه های خود را فراموش نمی کند؛. پیش از بالا بردن جام در سال 2002، روی پیراهن زرد قناری خود عبارت صددرصد اهل ژاردیم را نوشت که پیامی برای زاغه نشینان سائوپائولو به شمار می رفت.

8. پائولو روسی، ایتالیا، قهرمان جام جهانی 1982

داستان افسانه ای روسی در جام جهانی در برابر برزیل و در یکی از نمادین ترین مسابقات تاریخ این تورنمنت آغاز شد؛ نقطه قوت ایتالیا قرار بود دفاع آن ها باشد اما روسی قهرمان سه گله تیمش نام گرفت. او 2 بار در نیمه اول گلزنی کرد و گل پیروزی بخش را در نیمه دوم به ثمر رساند. این همچنین اولین گل هایش برای ایتالیا پس از بازگشت از محرومیت 2 ساله به دلیل رسوایی تبانی در اوایل آن سال بود. او همیشه این موضوع را تکذیب می کرد اما این پایان کار نبود. مهاجم فرصت طلب هر 2 گل پیروزی بخش را در نیمه نهایی مقابل لهستان به ثمر رساند و سپس گل اول را وارد دروازه آلمان غربی کرد تا ایتالیا با پیروزی 3 بر یک در فینال برنابئو، اولین جام جهانی خود را بعد از سال 1938 به دست آورد. 6 گل روسی کفش طلا و توپ طلای تورنمنت و همچنین جایزه بهترین بازیکن سال جهان را برای او به ارمغان آورد.

7. زین الدین زیدان، فرانسه، قهرمان جام جهانی 1998

یک میلیون هوادار شادمان در خیابان شانزه لیزه گرد هم آمده بودند تا موفقیت فرانسه در جام جهانی 1998 را جشن بگیرند. مهاجر الجزایری نسل دوم در مجتمع های بتنی شمال مارسی بزرگ شد، نماد و چهره یک تیم چندفرهنگی از آبی ها بود و سرانجام بزرگ ترین جایزه فوتبالی جهان را به ارمغان آورد.

میراث جام جهانی این هافبک باشکوه، معجونی از گل های مهم، درخشش همیشگی و کارت های قرمز ناشی از عصبانیت است. شکست فرانسه در فینال 2006 مقابل ایتالیا البته با ضربه سر زیدان به مارکو ماتراتزی به یاد آورده می شود. اما او همچنین در سال 98 پس از اخراج در مرحله گروهی مقابل عربستان سعودی، 2 مسابقه را از دست داد. او برای مرحله یک چهارم نهایی بازگشت و فرانسه را از سد ایتالیا و سپس کرواسی عبور داد و در نهایت در فینال مقابل برزیل یک کلاس درس واقعی ارائه کرد. 2 بار با ضربه سر روی کرنرها گلزنی کرد تا جشن های پرشوری را در پاریس رقم بزند..

6. کیلیان امباپه، فرانسه، قهرمان جام جهانی 2018

افسانه جام جهانی امباپه هنوز در حال نگارش است. فوق ستاره فرانسوی در 27 سالگی و با احتمال حضور در 2 یا حتی 3 تورنمنت دیگر به خوبی می تواند تا زمان بازنشستگی خود، برای صدرنشینی در این فهرست رقابت کند.

او در سال 2018 به عنوان یک جوان 19 ساله در روسیه درخشید، جوان ترین گلزن تاریخ فرانسه نام گرفت و به اولین نوجوان پس از پله در سال 1958 تبدیل شد که با 2 بار در یک بازی حذفی (مقابل آرژانتین) گلزنی می کند. او سپس به عنوان اولین نوجوان پس از پله در فینال گل زد.

عملکرد او در فینال 2022 مقابل آرژانتین و به ثمر رساندن یک هت تریک خیره کننده، شایسته بردن بزرگ ترین جایزه این ورزش برای دومین بار بود اما این بار لیونل مسی در مقابلش ایستاد.

5. فرانتس بکن باوئر، آلمان غربی، قهرمان جام جهانی 1974 (و 1990 به عنوان سرمربی آلمان)

نایب قهرمان در سال 1966 و رتبه سوم در 4سال بعد. دست فرانتس بکن باوئر سرانجام در سال 1974 به جام جهانی رسید و آلمان غربی را به پیروزی بر هلند پرمهره هدایت کرد.

بازیکن ظریف و بازی ساز، میزبان را در خنثی کردن توتال فوتبال تیم کرویف رهبری کرد؛ آنچه سومین و آخرین دوره حضور او به عنوان بازیکن بود اما قیصر در قامت سرمربی بازگشت تا کشورش را به 2 فینال پیاپی برساند. آلمان غربی در سال 1986 مغلوب آرژانتین شد، اما 4 سال بعد بکن باوئر به تنها مرد فاتح جام جهانی به عنوان بازیکن و سرمربی به حساب آمد؛ تیم او در ایتالیا انتقام خود را از آلبی سلسته گرفت.

4. لیونل مسی، آرژانتین، قهرمان جام جهانی 2022

مسی و کریستیانو رونالدو بدون قهرمانی در جام جهانی به اواخر دهه چهارم زندگی خود رسیده بودند و نماد فوتبال آرژانتین پس از شکست شوکه کننده در بازی افتتاحیه مقابل عربستان سعودی در قطر، با خطر خروج زودهنگام روبه رو شد.

مسی اما در پنجمین تورنمنت خود، پس از هدایت آرژانتین به فینال 2014، سرنوشت تیمش را کاملاً دگرگون کرد. یک گل و یک پاس گل در برابر مکزیک ثبت کرد؛ پیش از آنکه او در مرحله یک هشتم نهایی به استرالیا گل بزند، یک پنالتی در دیدار یک چهارم نهایی با هلند به ثمر برساند و پنالتی دیگری را در نیمه نهایی وارد دروازه کرواسی کند.

مسی در فینال 2 بار گلزنی کرد و مجموع گل های خود را در این تورنمنت به عدد 7 رساند. در ضربات پنالتی نیز گل خود را به تور چسباند و آرژانتین اولین جام جهانی خود را پس از حماسه آفرینی دیگو مارادونا در سال 1986 کسب کرد.

3. رونالدو، برزیل، قهرمان جام جهانی 1994 و 2002

رونالدو نازاریو مانند کافو در سال 1994 وقتی برزیل قهرمان جام جهانی شد در ترکیب تیم حضور داشت اما در سن 17 سالگی فرصت بازی پیدا نکرد. 4 سال بعد اما 4 گل به ثمر رساند تا برزیل به فینال برسد. تشنج او پیش از مسابقه فینال و سردرگمی ناشی از اینکه آیا بازی خواهد کرد یا خیر، باعث شد مهاجم گلزن اصلاً شبیه به خودش نباشد و سلسائو شکست سنگینی را بپذیرد.

سال های پیش از جام جهانی بعدی او در سال 2002 با یک مصدومیت شدید زانو همراه بود. رونالدو به ندرت برای اینتر یا برزیل بازی می کرد و حضور او در تورنمنت در هاله ای از ابهام قرار داشت اما در ژاپن و کره جنوبی توانست جرقه هایی از درخشش خود را احیا کند و 8 بار گل زد؛ از جمله 2 بار در فینال در برابر آلمان تا خاطرات دردناک پاریس را به فراموشی بسپارد. رونالدو 4 سال بعد در آلمان، مجموع گل های خود در جام جهانی را به رکورد 15 گل در آن زمان رساند.

2. دیگو مارادونا، آرژانتین، قهرمان جام جهانی 1986

او در سال 1978 در سن 17 سالگی از فهرست تیم کنار گذاشته شد؛ وقتی آرژانتین با شکست هلند اولین جام جهانی خود را برد. نخستین تجربه مارادونا از بزرگ ترین رویداد فوتبالی 4 سال بعد رقم خورد.مهاجم پر زرق و برق به خاطر تلافی خطا در جریان بازی خشن با برزیل اخراج شد و مدافع عنوان قهرمانی از مسابقات کنار رفت.

تابستان سرنوشت ساز مارادونا در سال 1986 در مکزیک رقم خورد. آنچه به عنوان بهترین تورنمنت انفرادی در تاریخ نام گرفته، بیش از همه با 2 گل او به انگلیس در مرحله یک چهارم نهایی به یاد آورده می شود. گل اول، همان لحظه بدنام دست خدا بود. گل دوم، یک شاهکار از نبوغ ناب به حساب آمد؛ یک دریبل جسورانه از زمین خودی که بازیکنان انگلیس را روی چمن آزتکا میخکوب کرد. پیتر شیلتونِ دروازه بان را هم جا گذاشت و توپ را گل کرد..

او در نیمه نهایی در برابر بلژیک 2 بار دیگر گلزنی کرد. آرژانتین را در فینال به پیروزی بر آلمان غربی رساند. تورنمنت را با 5 گل و 5 پاس گل به پایان رساند. تیم مارادونای اشک بار در فینال 1990 در فینال شکست خورد و 4 سال بعد، پسر طلایی جام جهانی خود را با درام و رسوایی همیشگی به پایان رساند. او پس از مثبت شدن تست دوپینگ در مراحل گروهی به خانه فرستاده شد.

1. پله، برزیل، قهرمان جام جهانی 1958، 1962 و 1970

تنها مردی که 3 جام جهانی را در 3 دهه متفاوت فتح کرده و برای نسل ها، نمادین ترین نام در این ورزش به شمار می رفت.

پله پس از شکست شوکه کننده برزیل در برابر اروگوئه در مارکانا در سال 1950 به پدرش گفت جام جهانی را برای او فتح خواهد کرد، با تنها 17 در سال 1958 با هت تریک در نیمه نهایی مقابل فرانسه و 2 گل دیگر در فینال مقابل سوئد، به تاریخ فوتبال جهان وارد شد.

او 4 سال بعد از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد اما بیش تر تورنمنت را به دلیل مصدومیت پس از گلزنی در بازی افتتاحیه از دست داد و بعدها مدال قهرمانی را گرفت. او در سال 1966 به عنوان بزرگ ترین بازیکن جهان، هدف رفتارهای خشن بازیکنان حریف قرار گرفت. عهد کرد دیگر هرگز در این تورنمنت بازی نکند.

با این حال، در سال 1970 بازگشت. او با به دوش کشیدن سنگینی انتظارات ملت خود در مکزیک در اوج مهارت، خلاقیت و نوآوری با پیراهن زرد درخشید. سلسائو با اقتدار به فینال رسید و سپس ایتالیا را 4 بر یک در بازی نهایی در هم کوبید. پله گل اول را زد و پاس منجر به 2 گل دیگر را داد. بدون شک، افسانه ای ترین ستاره تمام دوران جام جهانی است.