به گزارش “ورزش سه” با نزدیک شدن به زمان تعیین تکلیف پرونده شکایت گل‌گهر از چادرملو، این پرسش مطرح شده است که اگر کمیته استیناف رأی کمیته انضباطی را تأیید کند و در نتیجه گل‌گهر به عنوان نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲ معرفی شود، آیا چادرملو می‌تواند با مراجعه به دادگاه حکمیت ورزش (CAS) مانع حضور گل‌گهر در آسیا شود یا حتی سهمیه را به خود بازگرداند؟

در نگاه نخست ممکن است پاسخ مثبت به نظر برسد. بالاخره اگر چادرملو معتقد باشد رأی کمیته انضباطی و سپس کمیته استیناف بر پایه تفسیر نادرست مقررات جذب بازیکنان خارجی صادر شده، طبیعی است که حق مراجعه به CAS را داشته باشد. با این حال میان حق اعتراض به یک رأی و امکان جلوگیری از حضور یک تیم در رقابت‌های آسیایی تفاوت قابل توجهی وجود دارد.

نخست باید توجه داشت که موضوع اصلی دعوای احتمالی در CAS، رأی کمیته انضباطی خواهد بود؛ یعنی رأیی که نتیجه مسابقه گل‌گهر و چادرملو را تغییر داده و سه امتیاز آن دیدار را به سود گل‌گهر ثبت کرده است. در چنین شرایطی اثر مستقیم رسیدگی CAS نیز اصولاً محدود به همین موضوع خواهد بود. به عبارت دیگر، اگر CAS در نهایت استدلال‌های چادرملو را بپذیرد، نتیجه حقوقی طبیعی آن نقض رأی استیناف و بازگرداندن نتیجه مسابقه خواهد بود، نه لزوماً تغییر فوری وضعیت سهمیه آسیایی.

نکته مهم اینجاست که اعطای سهمیه آسیایی به گل‌گهر یک نتیجه تبعی ناشی از جدول مسابقات است(حتی جدولی که کامل نشده و بازی های تیم ها یکسان نیستن و خود موضوع رأی کمیته انضباطی محسوب نمی‌شود. به همین دلیل صرف اعتراض به رأی انضباطی الزاماً به معنای توقف معرفی گل‌گهر به کنفدراسیون فوتبال آسیا نیست.

البته چادرملو می‌تواند همزمان با طرح دعوا در CAS درخواست دستور موقت نیز مطرح کند و مدعی شود که معرفی گل‌گهر به AFC موجب ورود ضرری جبران‌ناپذیر خواهد شد، زیرا اگر تیمی به مسابقات آسیایی راه پیدا کند و فرآیند ثبت‌نام و سازماندهی مسابقات آغاز شود، حتی پیروزی نهایی در CAS نیز ممکن است عملاً فایده‌ای برای چادرملو نداشته باشد. اما موفقیت چنین درخواستی مستلزم احراز همزمان شرایط مقرر در ماده R37 آیین دادرسی CAS است؛ از جمله وجود ضرر جبران‌ناپذیر، احتمال موفقیت در اصل دعوا و برقراری توازن منافع به سود متقاضی.

در این میان مهم‌ترین مانع چادرملو احتمالاً شرط توازن منافع خواهد بود. زیرا در یک سوی ماجرا ادعای این باشگاه قرار دارد و در سوی دیگر منافع گل‌گهر، فدراسیون فوتبال ایران و حتی برنامه زمانی مسابقات AFC. دادگاه حکمیت ورزش معمولاً نسبت به ایجاد اخلال در تقویم رقابت‌های بین‌المللی و فرآیند ثبت تیم‌ها محتاط عمل می‌کند. هرچه معرفی تیم به AFC قطعی‌تر شده و مسابقات به مرحله اجرایی نزدیک‌تر شوند، تمایل CAS برای مداخله فوری نیز کاهش می‌یابد.

از سوی دیگر باید توجه داشت که اگر فدراسیون فوتبال پیش از رسیدگی CAS، گل‌گهر را به عنوان نماینده ایران معرفی کرده باشد، وضعیت حقوقی پرونده پیچیده‌تر خواهد شد. در آن صورت چادرملو صرفاً با یک رأی انضباطی مواجه نیست، بلکه با آثار اجرایی ناشی از آن رأی نیز روبه‌رو است؛ آثاری که بخشی از آنها در سطح AFC شکل گرفته و تغییر آنها به مراتب دشوارتر از نقض یک رأی داخلی خواهد بود.

به همین دلیل اگرچه از نظر نظری نمی‌توان امکان صدور دستور موقت یا حتی رسیدگی فوری در CAS را منتفی دانست، اما از نظر عملی شانس جلوگیری از حضور گل‌گهر در آسیا چندان بالا به نظر نمی‌رسد؛ به‌ویژه اگر تا آن زمان رأی استیناف صادر شده، گل‌گهر به AFC معرفی شده و فرآیند ثبت نمایندگان کشورها وارد مراحل اجرایی شده باشد.

در نهایت به نظر می‌رسد حتی در صورت طرح دعوا در CAS، محتمل‌ترین موضوع مورد رسیدگی همان مشروعیت یا عدم مشروعیت مجوز بازی کابایرو و درنتیجه رأی صادره درباره مسابقه گل‌گهر و چادرملو باشد، نه بازطراحی سهمیه‌های آسیایی ایران. به همین دلیل شاید مهم‌ترین پرسش حقوقی این پرونده نه در لوزان، بلکه در تهران و در نحوه مدیریت زمان‌بندی تصمیمات فدراسیون فوتبال نهفته باشد؛ اینکه آیا اصولاً منطقی است پیش از قطعیت کامل وضعیت حقوقی یک پرونده مؤثر بر جدول مسابقات، تکلیف سهمیه آسیایی تعیین و نماینده کشور معرفی شود یا خیر.

عادل عابدجوی