تیم ملی فوتبال ایران، پس از عدم تمایل دولت ترامپ به برپایی کمپ در آمریکا، مجبور شده به تیخوانا در مکزیک کوچ کند. این کوچ اجباری به زعم فدراسیون فوتبال ایران، اتفاق خوبی است؛ چراکه آن ها توانسته اند 15 نفری که ریجکت شده اند را هم در مکزیک داشته باشند. علاوه بر این ها، ظاهرا فضای کمپ به مذاق امیر قلعه نویی و کادرش خوش آمده و به لحاظ زیرساختی، انتظارات فنی تیم ملی را برآورده کرده است. با این حال، این موارد، موضوعاتی است که مسئولان فدراسیون فوتبال ایران در کنار تک ویدیوهایی که از محل تمرین از سوی همین نهاد منتشر می شود، بیان کرده اند. بیرون از آن، اما تصاویر متفاوت است؛ تیم ملی با مسلسل و گارد ملی مکزیک جابجا می شود و این تصاویر در رسانه های ریزودرشت این کشور مخابره می شوند.

شرایط خاص تیم ملی

حضور در تیخوانا باعث شده توجهات نسبت به تیم ملی ایران افزایش یابد؛ آن ها میهمان ناخوانده مکزیک هستند و از این رو، توفیق اجباری نصیب اهالی فوتبال دوست این شهر شده تا بتوانند شرایط یکی از تیم های حاضر در جام جهانی را از نزدیک ببیند. البته که این مورد ایده آل است، به شرط آنکه امکان دسترسی به تیم ملی ایران وجود داشته باشد. آنطور که رسانه های مکزیکی خبر می دهند، تمرینات تیم ملی تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار می شود.

تصاویر منتشر شده هم گواه این امر است؛ چند ماشین حمل مسلسل با کلی سرباز گارد ویژه، اتوبوس تیم ملی را از هتل به کمپ و برعکس همراهی می کنند. تمرینات پشت درهای بسته برگزار می شود و اجازه دسترسی به بازیکنان و تمرین وجود ندارد. شاید اگر هر کشور دیگری هم به جای تیم ملی ایران درگیر شرایط جنگی بود، چنین سختگیری هایی امنیتی درباره اش اعمال می شد. البته که شرایط برای ایران از این حیث حساس تر هم شده؛ چراکه آن ها دقیقا هم مرز آمریکایی هستند که مستقیما به ایران حمله کرده و 40 روز این جنگ را ادامه داده است. تامین امنیت کاروان ایران با سنگین ترین تسلیحات شهری، می تواند از این منظر، توجیه پذیر شود.

منتظر تصاویر ناراحت کننده باشیم؟

آنچه که در مکزیک بر تیم ملی ایران می گذرد، جنبه امنیتی دارد. رییس جمهور مکزیک که پیش از این، از آمادگی اش برای میزبانی از بازی های مرحله گروهی تیم ملی در این کشور هم خبر داده بود، دوست ندارد کوچکترین خللی در امورات این تیم شکل بگیرد. این موضوع دو جانبه است و همین اواخر، سخنگوی وزارت امورخارجه ایران هم از رفتار مسئولان مکزیکی در قبال تیم ملی داشته، تشکر کرده. عبور از این ماجرا ولی سرآغازی برای چشم اندازی است که نمی توان دقیق آن را به تصویر کشید.

در واقع از اینجا به بعد نمی توان پیش بینی کرد آمریکایی ها چه برنامه ای برای تیم ملی چیده اند. هرچند می توان حدس زد از الان به بعد، انتشار تصاویر ناراحت کننده از تیم ملی بعید نباشد. آمریکایی ها، سفت و سخت، شرایط امنیتی در قبال تعدادی از تیم ها را رعایت کرده اند. تصاویر و فیلم هایی در 48 ساعت گذشته از برخورد با کاروان سنگال، ازبکستان و حتی بلژیک منتشر شده که پیشوند تمامی آن ها رفتارهای تحقیرآمیز است. آن کشورها در جنگ با میزبان جام جهانی نیستند و چنین مورد بازرسی قرار می گیرند؛ تصور اینکه چه سناریویی در انتظار تیم ملی است، با توجه به نداشتن روابط دیپلماتیک بین دو کشور، خواهد بود، تصور غریبی خواهد بود. شاید همه چیز این روزهای تیم ملی مسلسل و سربازهای گارد ویژه مکزیکی نباشد...