تریتا پارسی، تحلیلگر و رییس اندیشکده کوئنسی، در یادداشتی نوشت: اسراییل با نادیده گرفتن خواسته های علنی ترامپ، پاسخ نظامی به ایران داده است. تحلیلگران اسراییلی صراحتاً اعلام کرده اند که اسراییل نمی توانست اجازه دهد ایران معادله ای جدید در منطقه برقرار کند؛ معادله ای که در آن، تهران با موفقیت بازدارندگی خود را به لبنان تسری می داد. اما با سرپیچی از ترامپ، اسراییل نه تنها معادله جدید ایران را به چالش کشیده، بلکه اعتبار ترامپ را نیز زیر سوال برده است.

حالا توپ هم در زمین تهران است و هم در زمین ترامپ.

اگر سرکشی اسراییل بدون عواقب بماند، این دیدگاه را در ایران تقویت می کند که ترامپ یا نمی تواند یا نمی خواهد اسراییل را مهار کند. از دیدگاه تهران، اگر ایالات متحده قادر به کنترل اسراییل نباشد یا تمایلی به این کار نداشته باشد، توافق با واشنگتن ارزش چندانی ندارد. اسراییلی مهارنشده تنها احتمال از سرگیری درگیری و تلاش های مستمر برای کشاندن آمریکا به جنگ را افزایش می دهد.

ترامپ نیز ظاهراً حاضر نیست فراتر از تماس های تلفنی عصبانی و اظهارات تند عمومی، سرمایه سیاسی لازم برای مهار نتانیاهو را هزینه کند. مگر آنکه بداند توافقی با ایران در دست است. در واشنگتن، مقابله با اسراییل کار آسانی نیست. از دیدگاه ترامپ، این کار تنها وقتی ارزشش را دارد که توافق با ایران از پیش تضمین شده باشد. به طور خلاصه، ترامپ حاضر است برای حفظ یک توافق اسراییل را مهار کند، اما نه برای دستیابی به آن. اما پیش از آنکه به توافقی تن دهد، ایران خواهان شواهدی بوده که ترامپ می تواند اسراییل را مهار کند.

در نتیجه، محتمل ترین سناریو دور دیگری از حملات ایران و اسراییل است و همزمان، ترامپ از اعمال محدودیت معنادار بر اسراییل خودداری می کند. پرسش کلیدی این بوده که آیا ترامپ سرانجام وارد درگیری شده یا به درون آن کشیده می شود.

به نظر می رسد ایرانی ها برای هر دو نتیجه آمادگی دارند. اگر ترامپ دوباره وارد جنگ شود، تهران ممکن است گزینه هایی را به کار گیرد که در درگیری قبلی از آن ها استفاده نکرده بود؛ از جمله اختلال در کشتیرانی دریای سرخ و حمله به زیرساخت های نفتی کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تا قیمت نفت را به بیش از 200 دلار به ازای هر بشکه افزایش دهد.

اگر ترامپ کنار بماند، چنین تشدید تنشی احتمالاً غیرضروری تلقی خواهد شد. در عوض، تهران به دنبال فرسودن سامانه های دفاع هوایی رژیم صهیونیستی و تخلیه بیشتر ذخیره موشک های رهگیر آن خواهد بود. اجماعی فزاینده در ایران بر این باور بوده که موافقت با آتش بس پس از 12 روز جنگ در ژوئن 2025 اشتباه بود.

تهران بر این اعتقاد است که اسراییل پس از حدود ده روز جنگ شدیداً آسیب پذیر شده بود؛ زیرا ذخیره موشک های رهگیرش سریعاً رو به اتمام می رفت، در حالی که ایران هنوز ظرفیت موشکی قابل توجهی داشت.

تصمیم گیران ایرانی بر این باورند که اسراییل بدون حمایت گسترده آمریکا نمی تواند دو یا سه هفته دیگر درگیری فعال را تحمل کند. ایران موشک بیشتری نسبت به رهگیرهای اسراییل دارد و اسراییل معمولاً چندین رهگیر را برای نابودی یک موشک ایرانی مصرف می کند. در دیدگاه تهران، معادله به نفع ایران است.

همه اینها هنوز قابل اجتناب هستند. گزارش شده که ایران پاسخی جامع به پیش نویس تفاهم نامه آمریکایی ارائه داده است. اصلی ترین نقطه اختلاف، خواسته تهران برای آزادسازی 12 میلیارد دلار از دارایی های مسدودشده ایران در ابتدای توافق است. ترامپ تاکنون مخالفت کرده است.

اما اگر کوتاه بیاید، تفاهم نامه می تواند ظرف چند روز امضا شود. آنگاه تهران ملزم به پایبندی به آتش بس سراسری منطقه ای خواهد بود و ترامپ به دستاوردی دیپلماتیک دست خواهد یافت که توجیه لازم برای مهار اسراییل را برایش فراهم می کند.

شاید این دقیقاً همان چیزی بوده که تهران روی آن حساب می کند. به هر حال، محمدباقر قالیباف، مذاکره کننده ارشد ایران اخیراً توییت کرد: امتیاز را نه از طریق گفتگو، بلکه با موشک می گیریم؛ در مذاکرات، تنها این مسئله را بهشان تفهیم می کنیم .