به گزارش ورزش سه، آندرانیک اسکندریان، مدافع تیم فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۷۸، در گفت‌وگو با فیفا از صعود تاریخی ایران به نخستین جام جهانی، تقابل با ستاره‌های بزرگ فوتبال جهان و سال‌های حضورش در نیویورک کاسموس صحبت کرد.

اسکندریان یکی از اعضای نسل طلایی فوتبال ایران بود که پس از قهرمانی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ و حضور در المپیک مونترال، نقش مهمی در صعود تیم فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین ایفا کرد.

او که اکنون ۷۴ سال دارد و در نیوجرسی زندگی می‌کند و یک فروشگاه بوازم ورزشی دارد، همچنان جام جهانی را بزرگ‌ترین رویداد فوتبال جهان می‌داند و معتقد است هر دوره از این مسابقات جذابیت‌های خاص خود را دارد.

او در گفت‌وگو با فیفا درباره آن روزها گفت: «تا قبل از جام جهانی یک بازیکن آماتور بودم و از فوتبال درآمدی نداشتم. اما بعد از صعود، پیشنهادهایی از اسپانیا و چند باشگاه دیگر دریافت کردم و باید درباره آینده‌ام تصمیم می‌گرفتم.»

اسکندریان در جام جهانی ۱۹۷۸ یکی از چهره‌های شاخص تیم ایران بود. هرچند در دیدار برابر اسکاتلند یک گل به خودی به نام او ثبت شد، اما نمایش دفاعی‌اش مقابل کنی دالگلیش، مهاجم نامدار اسکاتلند، مورد توجه قرار گرفت؛ تا جایی که او در آن مسابقه تعویض شد.

درخشش مدافع ایرانی باعث شد چند ماه بعد برای حضور در یک دیدار ستارگان مقابل نیویورک کاسموس دعوت شود. او می‌گوید پس از همان مسابقه، مدیران کاسموس با او تماس گرفتند و پیشنهاد قرارداد دادند.

اسکندریان در ادامه راهی لیگ NASL آمریکا شد و تا زمان انحلال این رقابت‌ها در سال ۱۹۸۴ برای نیویورک کاسموس بازی کرد. او در این تیم کنار ستاره‌هایی مانند فرانتس بکن‌باوئر، کارلوس آلبرتو، یوهان نیسکنز و جورجو کینالیا قرار گرفت و دو قهرمانی لیگ را به دست آورد.

او همچنین خاطره جالبی از تقابل با جورج بست تعریف کرد: «مربی‌ام از من خواست او را مهار کنم. بست فوق‌العاده بود اما هر بار توپ را می‌گرفت، سعی می‌کردم آن را از او بگیرم. آن‌قدر جابه‌جا شد که حتی یک بار به دفاع کناری رفت اما دیگر حاضر نبودم دنبالش بروم!»